I SA/Po 641/10

PostanowienieWSA w Poznaniu2011-03-22

Skład orzekający: Violetta Mielcarek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy adwokat ustanowiony z urzędu ma prawo do zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej od Skarbu Państwa w sprawie o odmowę zwolnienia spod egzekucji?
Ratio decidendi
Adwokat ustanowiony z urzędu otrzymuje wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, a Skarb Państwa ponosi koszty tej pomocy wraz z podatkiem VAT, nawet jeśli przedmiotem sprawy nie jest należność pieniężna.
Stan faktyczny
M. Ł. złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej o odmowie zwolnienia spod egzekucji. WSA w Poznaniu odrzucił skargę. Adwokat ustanowiony z urzędu dla M. Ł. poinformował, że nie sporządzi skargi kasacyjnej i zgłosił, że koszty pomocy prawnej nie zostały uiszczone.
Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi A. T. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wraz z podatkiem od towarów i usług.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A T o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi M Ł na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia spod egzekucji postanawia: przyznać adwokatowi A T od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej kwotę [...] ([...]) + [...] ([...]) tytułem podatku od towarów i usług. /-/V.Mielcarek Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] odrzucił skargę M Ł na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia spod egzekucji. Wcześniej postanowieniem z dnia [...] referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym ustanowił dla zwolnionej z mocy ustawy od kosztów sądowych skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Pismem z dnia [...] ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej, adwokat AT poinformował, że nie znajduje podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej. Jednocześnie oświadczył, że koszty te nie zostały uiszczone nawet w części. W świetle art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 19 pkt 1) i 2) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm., dalej jako rozporządzenie) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie 240 zł (por. § 18 ust.1 pkt 1) lit.c)); w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł (por. § 18 ust.1 pkt 2) lit.b)). W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłatę sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (por. § 3 ust. 3). Z akt sprawy wynika, że sprawa dotyczy odmowy zwolnienia spod egzekucji, a zatem przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna. Wobec powyższego, uwzględniając wniosek pełnomocnika skarżącej adwokata AT, na podstawie art. 205 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz § 19 pkt 1), § 18 ust. 1 pkt 2) lit.b) i § 3 ust. 3 rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/V.Mielcarek

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło