I SA/Po 646/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi "[...]" Sp. z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze z dnia [...] czerwca 2013 r. skarżąca Spółka reprezentowana przez pełnomocnika wniosła m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącej, za zasadnością wniosku przemawia niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bowiem zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszaniem prawa. W ocenie Spółki wykonanie decyzji stanowiłoby realne zagrożenie ekonomiczne, gdyż wskazana decyzja opiewa na kwotę [...] zł – co przy kapitale zakładowym wynoszącym [...] zł doprowadziłoby do całkowitej utraty płynności finansowej i całkowitego uniemożliwienia prowadzenia działalności gospodarczej przez skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "P.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., może być udzielona stronie skarżącej ochrona tymczasowa, poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza taką możliwość. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. może nastąpić wyłącznie w razie zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym to na stronie skarżącej spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że w jej sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w tym przepisie. Wywody w tej materii powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej, np. odpisami z zeznań rocznych podatkowych, deklaracji VAT-7, bilansu, rachunku zysku i strat oraz sprawozdania finansowego. W ocenie Sądu Spółka nie uzasadniła przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Uzasadnienie wniosku sprowadza się głównie do ogólnych wywodów oraz zarzutów przeciwko zaskarżonej decyzji. Spółka nie wykazała sytuacji finansowej, która potwierdzałaby, że wykonanie aktu spowodowałoby wyrządzenie znacznej szkody. Do wniosku nie dołączyła też odpowiednich dokumentów źródłowych, a w tym zakresie sąd nie ma obowiązku działania z urzędu i wyręczania Spółki. Sąd wyjaśnia również, że same obawy dotyczące utraty możliwości prowadzenia działalności gospodarczej, czy utraty płynności finansowej nie mogą stanowić podstawy wstrzymania zaskarżonej decyzji. Natomiast kwestia zgodności bądź braku zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie może być badana w toku postępowania wpadkowego, jakim jest postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Przesłanki umożliwiające wstrzymanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. nie odwołują się w żaden sposób do merytorycznej zasadności działań podjętych w toku postępowania podatkowego. Stąd powołanie się przez skarżącą m. in. na to, że decyzja jest wydana z rażącym naruszeniem prawa - nie mogło doprowadzić do pożądanego skutku w postaci wstrzymania wykonania decyzji. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 i art. 16 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.