I SA/Po 647/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz po rozpoznaniu w dniu [...] września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] maja 2018 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, II. zasądzić od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz skarżącej kwotę [...]- złotych (słownie: [...] zł [...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżąca [...], reprezentowana przez doradcę podatkowego, pismem z dnia [...] lipca 2018 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji interpretację indywidualną z dnia [...] maja 2018 r. wydaną w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. W skardze wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości oraz o zasądzenie na jej rzecz od strony przeciwnej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie [...]- zł. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o umorzenie postępowania. Organ podatkowy wskazał, że skarga wniesiona przez skarżącą została uwzględniona w całości. Do pisma organ załączył m.in. interpretację indywidualną z dnia [...] sierpnia 2018 r., nr [...], którą, uwzględniając skargę w całości, zmieniono zaskarżoną indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z dnia [...] maja 2018 r. i uznano stanowisko wnioskodawczyni za prawidłowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej jako: "P.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 P.p.s.a.). Organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio (art. 54 § 3 P.p.s.a.). Sąd zauważa, że wydanie przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej interpretacji indywidualnej w trybie tzw. autokontroli, czyli uwzględniającej w całości skargę, powoduje, że skarga ta traci pod względem merytorycznym swój byt, a postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe. Dodatkowo wskazać należy, że w interpretacji indywidualnej wydanej w wyniku uwzględnienia skargi organ podatkowy wskazał, że w sprawie nie miało miejsca działanie organu bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W tych okolicznościach Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., postanowił jak w punkcie I sentencji. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli czyni zasadnym pozytywne rozpatrzenie wniosku w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania. Zgodnie z art. 201 § 1 P.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a. W niniejszej sprawie do kosztów tych zalicza się uiszczony wpis od skargi w kwocie [...]- zł, koszty zastępstwa procesowego ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1) lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. (Dz. U. z 2018 r., poz. 265) w kwocie [...]- zł oraz opłatę od pełnomocnictwa w kwocie [...]- zł. Wobec powyższego orzeczono jak w punkcie II sentencji.