I SA/Po 653/18

PostanowienieWSA w Poznaniu2018-10-09

Skład orzekający: Izabela Kucznerowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy podmiot wskazany we wspólnym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jako zainteresowany niebędący stroną postępowania ma prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na wydaną interpretację?
Ratio decidendi
Podmiot wskazany we wspólnym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jako zainteresowany niebędący stroną postępowania nie ma prawa do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na wydaną interpretację. Prawo do zaskarżenia interpretacji przysługuje wyłącznie podmiotowi wskazanemu we wniosku jako strona postępowania, zgodnie z art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej oraz art. 50 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pozostali zainteresowani mają jedynie interes faktyczny, który nie uprawnia do żądania sądowej kontroli legalności interpretacji.
Stan faktyczny
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał interpretację indywidualną na wspólny wniosek P. Sp. z o.o. (zainteresowany będący stroną) i M. Sp. z o.o. (zainteresowany niebędący stroną). Interpretacja została doręczona P. Sp. z o.o., a M. Sp. z o.o. otrzymało jej odpis. M. Sp. z o.o. wniosło skargę do WSA w Poznaniu na wydaną interpretację. Organ wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że tylko strona postępowania ma prawo do jej zaskarżenia. WSA w Poznaniu odrzucił skargę M. Sp. z o.o.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 9 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji i identyfikacji podatników i płatników postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] lutego 2018 r. do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wpłynął wniosek wspólny o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zasad ewidencji i identyfikacji podatników i płatników. W części B formularza wniosku, obejmującego dane zainteresowanego będącego stroną postępowania, wskazano P. Sp. z o.o. Natomiast jako zainteresowanego niebędącego stroną postępowania, w załączniku do wniosku wspólnego, wskazano M. Sp. z o.o. W dniu [...] maja 2018 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał i doręczył indywidualną interpretację o nr [...] dla P. Sp. z o.o. zainteresowanego będącego stroną postępowania, uznając stanowisko za nieprawidłowe. M. Sp. z o.o. jako zainteresowanemu niebędącemu stroną postępowania doręczono odpis interpretacji o nr [...]. Zainteresowany niebędący stroną postępowania M. Sp. z o.o., wniósł skargę z [...] lipca 2018 r. (data wpływu do Sądu [...] sierpnia 2018 r. – prezentata – k. 2 akt sąd.) na interpretację indywidualną z [...] maja 2018 r. Sprawa M. Sp. z o.o. została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Po 653/18. W dniu [...] sierpnia 2018 r. wpłynęła do Sądu również skarga na interpretację złożona przez P. Sp. z o.o., zainteresowanego będącego stroną postępowania. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Po 652/18. Odpowiadając na skargę złożoną przez M. Sp. z o.o. organ wniósł o odrzucenie skargi. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi organ argumentował, że uprawnionym do wniesienia skargi jest zainteresowany wskazany we wniosku jako strona postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."), jest każdy, kto ma w tym interes prawny, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają takie uprawnienie (art. 50 § 2 P.p.s.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że interes prawny musi mieć oparcie w przepisach prawa. O jego posiadaniu można mówić wówczas, gdy istnieje przepis prawa powszechnie obowiązującego, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby, albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby (por. wyrok NSA z dnia 7 lipca 2011 r., I OSK 1278/10 – powołane orzeczenia dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). Interes prawny musi być interesem indywidualnym strony i dotyczyć bezpośrednio jej praw i obowiązków (por. wyrok NSA z dnia 24 listopada 2010 r., I OSK 1465/10). Stanowiąca przedmiot skargi interpretacja indywidualna została wydana na wspólny wniosek w rozumieniu art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz.U. z 2018 r., poz. 800 ze zm. - dalej jako: "O.p."). Złożony został przez P. Sp. z o.o., jako podmiot zainteresowany będący stroną postępowania oraz M. Sp. z o.o. jako podmiot zainteresowany niebędące stroną postępowania. Zgodnie z art. 14b § 1 O.p. minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wyjaśnić należy, że od dnia 1 stycznia 2016 r., na mocy ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 1649 – dalej: "ustawa nowelizująca") możliwe jest złożenie wspólnego wniosku o wydanie interpretacji. Na podstawie art. 1 pkt 18 ustawy nowelizującej do ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) wprowadzono przepis art. 14r § 1-6 regulujący wspólny wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej. Zgodnie z art. 14r § 1 O.p. może go złożyć dwóch lub więcej zainteresowanych uczestniczących w tym samym zaistniałym stanie faktycznym albo mających uczestniczyć w tym samym zdarzeniu przyszłym. W art. 14r § 2 O.p. jednoznacznie wskazano, że zainteresowani, występujący z wnioskiem wspólnym, zobowiązani są wskazać spośród siebie jeden podmiot, który będzie stroną postępowania. Temu wyłącznie podmiotowi doręcza się indywidualną interpretację, pozostali zainteresowani otrzymują jedynie jej odpis (art. 14r § 3 O.p.). Art. 14r § 2 O.p. uznać należy za przepis prawa materialnego, z którego wynika interes prawny polegający na możliwości żądania wydania interpretacji przepisów prawa podatkowego. Jeżeli zgodnie z nim stroną postępowania (osobą, której przysługuje uprawnienie do uzyskania stanowiska organu interpretującego co do zastosowania prawa w określonym stanie faktycznym lub stanie przyszłym) jest tylko jeden z zainteresowanych, to tylko on może domagać się sądowej kontroli wydanej interpretacji. Pozostali zainteresowani, niewskazani we wniosku jako strona postępowania, mają jedynie interes faktyczny. Ten jednak nie uprawnia ich do żądania sądowej kontroli legalności indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Byłoby niezgodne z intencją ustawodawcy, dążącego poprzez możliwość złożenia wniosku wspólnego do ujednolicenia interpretacji dla tych samych stanów faktycznych i przyszłych, dotyczących tej samej grupy osób, a także do ograniczenia ilości wydawanych w takich sprawach interpretacji, przyjęcie, że każdemu z podmiotów składających wniosek wspólny przysługuje prawo zaskarżenia interpretacji do sądu administracyjnego. Zauważyć należy, że wystąpienie z wnioskiem wspólnym jest prawem, a nie obowiązkiem zainteresowanych, uczestniczących w tym samym stanie faktycznym lub mających w takim stanie uczestniczyć. Każdy z nich może zatem wystąpić z wnioskiem samodzielnym o wydanie indywidualnej interpretacji. Decydując się na wniosek wspólny i wskazując inny podmiot jako stronę, zainteresowany musi mieć świadomość, że nie będzie stroną (w znaczeniu materialnoprawnym i procesowym) postępowania interpretacyjnego. Zauważyć też należy, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, który wydał interpretację. Organ ten musi przekazać skargę wraz z aktami sprawy (art. 54 § 1 i § 2 P.p.s.a.). Z akt tych wynikać powinno, czy podmiot, który wniósł skargę, jest podmiotem wskazanym przez pozostałych zainteresowanych jako strona. Sąd, do którego skarga zostanie przekazana, będzie mógł zatem ocenić, czy skarga jest dopuszczalna. Nie będzie zatem miała miejsca sytuacja, gdy kilka podmiotów w różnych sądach będzie żądało kontroli legalności tej samej interpretacji. Reasumując - uprawniony do wniesienia skargi jest zainteresowany wskazany we wniosku jako strona postępowania (art. 50 § 1 P.p.s.a. w zw. z art.14r § 2 O.p.). W konsekwencji należy stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie M. Sp. z o.o. jako podmiotowi zainteresowanemu niebędącemu stroną postępowania - nie przysługuje prawo do wniesienia skargi na wydaną na wspólny wniosek interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego z dnia [...] maja 2018 r. Skargę w tym zakresie mogło złożyć jedynie P. Sp. z o.o., jako podmiot zainteresowany będący stroną postępowania. M. Sp. z o.o. ma natomiast jedynie interes faktyczny, który nie uprawnia do wniesienia skargi. Tym samym uprawniony do wniesienia skargi jest zainteresowany wskazany we wniosku jako strona postępowania. Jednocześnie Sąd podziela pogląd dotyczący interpretacji art. 14r § 1 O.p. wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z 30 stycznia 2017 r. o sygn. akt II FZ 933/16, z 27 stycznia 2017 r. o sygn. akt II FZ 20/17, z 26 stycznia 2017 r. o sygn. akt FZ 810/16). Z tych względów skarga M. Sp. z o.o. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło