I SA/Po 654/03

PostanowienieWSA w Poznaniu2004-05-12

Skład orzekający: Włodzimierz Zygmont, Tadeusz M. Geremek, Barbara Koś

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy doradca podatkowy może być pełnomocnikiem strony w postępowaniu sądowym dotyczącym wymiaru cła, a w konsekwencji, czy jego wniosek o wznowienie postępowania jest skuteczny?
Ratio decidendi
Doradca podatkowy nie może być pełnomocnikiem strony w postępowaniu sądowym dotyczącym wymiaru cła, ponieważ ustawa o doradztwie podatkowym nie obejmuje spraw celnych, a jedynie sprawy dotyczące obowiązków podatkowych. W związku z tym, wniosek o wznowienie postępowania złożony przez doradcę podatkowego, który nie był uprawnionym pełnomocnikiem, podlega odrzuceniu. Dodatkowo, wniosek ten nie spełniał wymogów formalnych, takich jak wskazanie podstaw wznowienia postępowania.
Stan faktyczny
Doradca podatkowy J.C. złożył wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13.08.2002 r., sygn. akt I SA/Po 638/00, dotyczącej wymiaru cła. Wniosek argumentował pozbawieniem skarżącej E.W. skutecznej obrony prawnej przez odmowę dopuszczenia go do udziału w sprawie jako pełnomocnika. Skarżąca podnosiła, że sprawy celne są ściśle związane z podatkiem VAT, co uzasadniałoby jego udział jako doradcy podatkowego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek o wznowienie postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont (spr.) Sędziowie NSA Tadeusz M. Geremek WSA Barbara Koś Protokolant : sekr. sąd. Agnieszka Leśniarek po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2004 r. na rozprawie sprawy z wniosku E.W. o wznowienie postępowania w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...]r. Nr. [...] w przedmiocie wymiaru cła postanawia : odrzucić wniosek o wznowienie postępowania. /-/B. Koś /-/W. Zygmont /-/T. M. Geremek Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu wyrokiem z dnia 13.08.2002 r. sygn. akt I SA/Po 638/00 oddalił skargę E.W. na decyzję z dnia [...]r. Prezesa Głównego Urzędu Ceł nr [...] stwierdzając, że brak uchybień w postępowaniu organów celnych obu instancji związanego z wymiarem cła od samochodu osobowego. Z protokołu rozprawy z dnia [...]r. wynika, że sąd postanowieniem , którego treść została zamieszczona w protokole, odmówił dopuszczenia J.C. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącej, ponieważ sprawa dotyczyła wymiaru cła , a wymieniony jest doradcą podatkowym. Wobec powyższego doradca podatkowy J.C. złożył wniosek o wznowienie postępowania w sprawie " w zakresie dotyczącym wydanego ustnie na rozprawie w dniu [...]r. postanowienia o odrzuceniu pełnomocnictwa udzielonego przez skarżącą". Postanowieniem z dnia 9.08.2000r. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu odrzucił wniosek wskazując przede wszystkim, że postępowanie przed tym sądem może być wznowione tylko w sprawie zakończonej prawomocnym orzeczeniem. Ponadto wniosek o wznowienie postępowania złożyć może tylko uczestnik postępowania , a J. C. nie jest uczestnikiem postępowania w niniejszej sprawie, ani też jego pełnomocnikiem. Wreszcie, wniosek o wznowienie postępowania musi opierać się przynajmniej na jednej z wymienionych w przepisach podstaw wznowienia, lecz wniosek złożony przez J. C. żadnej z takich postaw nie przytacza. Skarżąca E.W. zastąpiona przez doradcę podatkowego J.C. wnioskiem opatrzonym datą [...]r. ponownie domagała się wznowienia postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem z dnia 13.08.2002r. NSA OZ w Poznaniu sygn. akt. I SA/Po 638/00. W uzasadnieniu stwierdziła, że wyrok ten jest krzywdzący wskutek pozbawienia jej skutecznej obrony prawnej przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika. Wyeliminowanie ustanowionego pełnomocnika - doradcy podatkowego , ustnym postanowieniem sądu na rozprawie w dniu [...] r. nastąpiło w oderwaniu od faktu występowania w ścisłym związku z wymierzonymi należnościami celnymi, również podatku VAT. Ta okoliczność daje przyzwolenia ustanowionemu pełnomocnikowi uczestnictwa w sądowej kontroli decyzji administracyjnej w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych. W piśmie procesowym z dnia [...]r. pełnomocnik skarżącej podał, że przedmiotem postępowania w sprawie ze skargi E.W. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł są należności celne oraz należności podatkowe co wynika z upomnienia i decyzji z dnia [...]r. nr [...] wydanej przez Dyrektora Urzędu Celnego. W tym stanie rzeczy, zgodnie z nowym brzmieniem art. 41 i art. 41a ustawy o doradztwie podatkowym, doradca podatkowy uprawniony jest do występowania w roli pełnomocnika, w postępowaniu przed organami administracji publicznej w sprawach ich obowiązków podatkowych, jak również w charakterze pełnomocnika w postępowaniu w zakresie sądowej kontroli decyzji administracyjnych w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuca wniosek o wznowienie postępowania. Powody Skargę o wznowienie posterowania regulują przepisy działu VII ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153, poz. 1270- zwanej dalej ustawą o p.s.a.) Ponieważ skarga o wznowienie dotyczyła postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem sądowym z dnia 13.08.2002r. (zatem wydanym przez Naczelny Sąd Administracyjny przed dniem 1 stycznia 2004r.), o wznowieniu postępowania orzekał wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy o p.s.a. (art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) W świetle przepisów działu VII ustawy o p.s.a., dopuszczalność skargi (podobnie jak innych środków zaskarżenia ), zależy od szeregu warunków którymi są: istnienie zaskarżonego orzeczenia, właściwy dla danego orzeczenia środek zaskarżenia, legitymacja do wniesienia środka, interes we wniesieniu środka, zachowanie terminu do wniesienia środka, zachowanie przepisanej formy. Czynność procesowa wniesienia skargi o wznowienie postępowania jest przede wszystkim czynnością prawną. Ma pewne cechy specjalne, które wynikają z jej procesowego charakteru. Powinna być dokonana w przepisanej formie, w oznaczonym czasie oraz przez uprawnione i zdolne do powzięcia woli i jej przejawiania podmioty procesowe w celu wywołania określonych skutków prawnych przewidzianych przez prawo procesowe. Uprawniony podmiot zdolny do powzięcia woli i jej przejawiania może działać w tym przypadku osobiście lub przez pełnomocnika procesowego. W osądzanej sprawie celnej, pełnomocnikiem skarżącej (będącej osobą fizyczną), zgodnie z art. 35 § 1 ustawy o p.s.a., mógł być ustanowiony adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Skarżąca nie udzieliła pełnomocnictwa żadnemu podmiotowi wymienionemu w powyższym przepisie. Jeżeli chodzi o "przepisy szczególne", to ustawa z dnia 5.07.1996r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2002r. Nr 9, poz. 86 ze zm.) w przepisie art. 2 ust. 1. wylicza co obejmują czynności doradztwa podatkowego. Wśród tych czynności nie występują sprawy z zakresu praca celnego. Nie czyni tego również przepis art. 41 ust. 1i tej ustawy, który przewiduje, że doradca podatkowy jest uprawniony do występowania w charakterze pełnomocnika, w postępowaniu w zakresie sądowej kontroli decyzji administracyjnych, tyle, że w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych. Skarżąca w swojej sprawie celnej zdecydowała się na udzielenie pełnomocnictwa doradcy podatkowemu, który - jak wyraźnie wynika z przepisu - nie może być pełnomocnikiem sądowym w sprawach celnych. W stanie prawnym, w którym wydany został prawomocny wyrok dotknięty skargą o wznowienie postępowania , organy celne były jedynie płatnikami podatku VAT. Urząd Celny jako płatnik podatków granicznych odpowiadał tylko za niewpłacenie w terminie pobranego podatku na rachunek urzędu skarbowego. Nie odpowiada zatem, choć był do tego zobowiązany, za prawidłowość obliczenia oraz pobór należnych podatków. Dlatego w razie stwierdzenia np. w wyniku kontroli celnej wadliwości zgłoszenia celnego, organ celny wydawał jedynie decyzję, w której nie uznając zgłoszeń celnych za prawidłowe np. co do zastosowanej stawki celnej, określał na nowo wysokość długu celnego. Wydawane przez organy celne decyzje pozostawały więc wciąż decyzjami celnymi, a nie podatkowymi. Organem właściwym w zakresie orzekania o podatkach związanych z importem towarów, był wyłącznie organ podatkowy. W ocenie sądu przepis art. 20 ustawy z dnia 27.06.2003r. o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz zmianie niektórych ustaw (...) Dz. U. nr 137, poz. 1302, która weszła w życie z dniem 01.09.2003r. znowelizował ustawę z dnia 29.08.1997r. O.P., stanowiąc m.in. , że naczelnik urzędu celnego i dyrektor izby celnej są organem podatkowym, stosownie do swej właściwości (art. 13 § 1 pkt 1 i 2 O.p.). Jednakże okoliczność , że organy administracji celnej od dnia 01.09.2003r. otrzymały również status organów podatkowych - w niczym nie zmieniła uprawnień doradców podatkowych, a w szczególności nie rozszerzyła uprawnień doradców podatkowych na czynności z zakresu prawa celnego. I chociaż wysokość należności wynikających z długu celnego ma wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego, co między innymi wynika z art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 08.01.1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 11,poz. 50 ze zm.), który stanowi m.in.., że podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło, to decyzja celna, w której organy celne w ograniczonym zakresie orzekają w sprawach podatkowych, pozostaje nadal tylko decyzją celną. W tej sytuacji doradcy podatkowemu przysługiwał w rozpatrywanej sprawie co najwyżej status osoby trzeciej, która dokonała czynności procesowej, mając pełnomocnictwo , ale nie mogąc być pełnomocnikiem ze względu na brak przesłanek art. 35 § 1 ustawy o p.s.a. Działania tego nie można jednak traktować jako działania osoby trzeciej bez zlecenia, jednakże ważność czynności dokonanej przez taką osobę - podobnie jak w wypadku działania osoby trzeciej bez zlecenia - zależała od zatwierdzenia przez zainteresowaną stronę. Jednakże skarżąca skargi o wznowienie nie złożyła i nie potwierdziła czynności dokonanych przez doradcę podatkowego. Brak upoważnienia do prowadzenia sprawy lub do podjęcia czynność procesowej bierze sąd pod uwagę z urzędu, w każdym stadium postępowania. Ponadto doradca podatkowy dokonując czynności nie wykazał , aby dochował terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, nie sprecyzował żądania w stosunku do wyroku, jak i nie wskazał wymaganych prawem podstaw (art. 279 ustawy o p. s. a.). Z tych powodów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), mając na względzie literalne brzmienie wskazanego wyżej przepisu, orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/B. Koś /-/W. Zygmont /-/T. M. Geremek

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło