I SA/Po 660/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia (...) 2012r. nr (...) w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzenia gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżąca, reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W treści uzasadnienia wskazano, iż przeciwko skarżącej został wystawiony tytuł wykonawczy na kwotę (...) zł, jednocześnie wysłano zapytania do banków w sprawie posiadanego przez skarżącą rachunków bankowych w celu przeprowadzenia skutecznej egzekucji administracyjnej. Pełnomocnik wskazał, iż egzekucja mogłaby narazić skarżącą na niepowetowaną stratę. Blokada rachunku bankowego i egzekucja tak znacznej kwoty w sposób znaczny uszczupli jej stan majątkowy i utrudni prowadzenie działalności. Skarżąca będzie miała problemy z terminowym regulowaniem zobowiązań, co może narazić ją na ewentualne procesy ze strony wierzycieli. W uzasadnieniu wskazano też, że zaskarżona decyzja budzi wątpliwości w zakresie prawidłowości - co potwierdzają zarzuty wskazane w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270, dalej: ppsa), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa, możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Z uwagi na treść powyższych przepisów należy stwierdzić, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w razie zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, skarżąca ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (tak m.in.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt II FZ 585/06). Sąd podziela pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, że ogólnikowe wywody w żadnym razie nie mogą uzasadniać twierdzenia, że wystąpiła któraś z przesłanek wstrzymania wykonania aktu, wskazanych w art. 61 § 3 ppsa. Wobec powyższego, nie wystarczy więc ogólny wywód strony. Twierdzenia strony powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa. Wywody w tej materii powinny być poparte nie tylko szczegółową argumentacją ale także materiałem dowodowym (tak: m.in. Komentarz do art. 61 ppsa [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III.). W opinii Sądu skarżąca nie wykazała wystarczająco tez bądź twierdzeń przemawiających za uwzględnieniem wniosku. Nie jest wystarczające powołanie się ogólnie na trudną sytuacje majątkową i potencjalne, niepewne, ewentualne skutki. Skarżąca poza kopią tytułu wykonawczego nie dołączyła do wniosku żadnych dokumentów, nie przedstawiła więc swojej sytuacji materialnej. Należy podkreślić, iż to na stronie, z mocy przepisu art. 61 § 3 ppsa, ciąży obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających wniosek - a Sąd nie miał obowiązku działania w tej kwestii z urzędu. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, iż na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd nie bada merytorycznie skargi - stąd uzasadnienie wniosku - w zakresie wagi i zasadności podniesionych w skardze zarzutów - nie mogło doprowadzić do pożądanego przez stronę skutku. Ponadto w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego występuje pogląd – który niniejszy Sąd podziela - że w grę musi wchodzić szkoda (majątkowa a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (tak m.in. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04). Sąd zwraca uwagę, iż w niniejszej sprawie ewentualne późniejsze zwrócenie kwoty będącej przedmiotem sporu - w przypadku pozytywnego dla skarżącego rozstrzygnięcia sprawy odwróci skutki powstałe w wyniku egzekucji. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.