I SA/Po 660/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w dniu 8 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia z dnia 20 lipca 2015 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Po 660/14, odrzucające zażalenie M. J. w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu za zaległości spółki z tytułu odsetek od zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za wrzesień, listopad i grudzień 2008 r. oraz kosztów egzekucyjnych postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 14 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Po 660/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie z dnia 9 lipca 2015 r. M. J. od postanowienia tut. Sądu z dnia 1 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Po 660/14, odrzucającego skargę kasacyjną M. J. Jako podstawę rozstrzygnięcia Sąd wskazał art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - w skrócie: "P.p.s.a."). Odpis ww. postanowienia został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 17 lipca 2015 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru - k. 141 akt sąd.). Pismem z dnia 20 lipca 2015 r., złożonym w biurze podawczym Sądu w dniu 10 lipca 2015 r., skarżący wniósł zażalenie na postanowienie tut. Sądu z dnia 14 lipca 2015 r. Zarządzeniem z dnia 29 lipca 2015 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia, poprzez: 1) wskazanie, czy zaskarża postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 14 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Po 660/14, w całości, czy w części; 2) podanie podstaw prawnych zażalenia oraz ich uzasadnienie; 3) nadesłanie podpisanego i uzupełnionego o ww. elementy zażalenia oraz jednego odpisu tego zażalenia. Odpis powyższego zarządzenia został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 3 sierpnia 2015 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 149 akt sąd.). W piśmie z dnia 6 sierpnia 2015 r. skarżący wskazał, że zaskarża postanowienie WSA w Poznaniu w całości. Jednocześnie wniósł o wyznaczenie rozprawy w celu udowodnienia swej niewinności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: W myśl art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., - w skrócie: "P.p.s.a."), zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Zgodnie zaś z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Odesłanie do wymogów określonych dla pisma w postępowaniu sądowym oznacza konieczność spełnienia przez pismo będące zażaleniem warunków ogólnych przewidzianych dla wszystkich pism strony, w tym, w art. 47 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym do zażalenia należy dołączyć odpowiednią liczbę jego odpisów celem doręczenia ich pozostałym stroną postępowania. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł zażalenie w jednym egzemplarzu, nie wskazał, czy kwestionowane postanowienie zaskarża w całości, czy w części, a ponadto w żaden sposób nie uzasadnił wniesionego środka zaskarżenia. W związku z tym, Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 3 sierpnia 2015 r., a zatem termin do wykonania nałożonych przez Sąd na skarżącego obowiązków procesowych upływał z dniem 10 sierpnia 2015 r. W zakreślonym terminie braki formalne zażalenia nie zostały usunięte, albowiem skarżący w piśmie z dnia 6 sierpnia 2015 r. jedynie wyjaśnił, że zaskarża postanowienie WSA w Poznaniu w całości. Jednocześnie należy zaznaczyć, że skarżący nie nadesłał wymaganego egzemplarza zażalenia oraz w żaden sposób nie uzasadnił złożonego środka odwoławczego. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.