I SA/Po 662/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Sp. z o.o. w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w[...] z dnia [...] lutego 2016r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] ( dalej: "spółka") w skardze na powyższą decyzję zamieściła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając wniosek wskazała, że w sprawie istnieje wysokie ryzyko utraty płynności finansowej przez spółkę oraz wyrządzenia jej znacznej i nieodwracalnej szkody na skutek ewentualnego wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji jej poprzedzającej. Spółka wskazała, że poniosła w 2013 r. stratę w wysokości [....] zł, a cały dochód w 2014 r. stanowiła kwota [...] zł. Spółka na skutek ewentualnej egzekucji nałożonej na niej kary finansowej, może zostać pozbawiona środków finansowych tym bardziej, że prowadzone są wobec niej również inne postępowania dotyczące kar pieniężnych. Do skargi dołączyła bilans sporządzony na dzień 31 maja 2015 r. oraz rachunek zysków i strat za okres od 03 lipca 2014 r. do 31 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie mógł być uwzględniony. W przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a, to jest zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, możliwe jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Szkoda, o jakiej mowa w powyższym przepisie , to taka szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Obowiązkiem podmiotu , który wnosi o udzielenie jej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, jest przedstawienie sądowi tez, twierdzeń oraz dokumentów, które uprawdopodobnią zasadność uwzględnienia wniosku. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. nakłada ciężar wykazania, że okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały, obciąża podmiot wnioskujący o ochronę tymczasową. Podmiot ten powinien zatem wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2010 r., sygn. akt II FZ 460/10, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl). Brak wskazania we wniosku tych przyczyn uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., o sygn. akt FZ 65/04, publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie sąd nie może działać za wnioskodawcę i poszukiwać dowodów na poparcie jego twierdzeń (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2012 r., o sygn. akt I OZ 116/12, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie sądu, spółka nie przytoczyła konkretnych okoliczności, z których wynikałoby, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować dla niej istotną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Z przedstawionego przez spółkę rachunku zysków i strat za okres od 3 lipca 2014 r. do 31 maja 2015 r., wynika, że spółka poniosła stratę w kwocie [...] zł. Powstanie straty nie oznacza jeszcze utraty płynności finansowej (por. postanowienie NSA z dnia 19 czerwca 2012 r., sygn. akt I GZ 105/12, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto do oceny zasadności wniosku konieczne jest dysponowanie przez sąd aktualnymi i pełnymi danymi o stanie majątkowym spółki. Takich pełnych danych spółka nie przedstawiła. Nie można tym samym zweryfikować, czy spółka rzeczywiście nie dysponuje środkami umożliwiającymi pokrycie należności orzeczonej decyzją (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 3 listopada 2015 r., sygn. akt II GZ 639/15, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl). W kontekście powyższego sąd stwierdza, że przedstawiona przez spółkę dokumentacja nie pozwala na precyzyjne ustalenie sytuacji majątkowej spółki. Do wniosku nie zostały dołączone dokumenty w oparciu o które możliwe byłoby ustalenie wartości środków pieniężnych będących w posiadaniu spółki (np. wyciągów z rachunków bankowych). Ponadto z bilansu spółki wynika, że dysponuje ona aktywami o wartości [...] zł, co pozwala na stwierdzenie, że spółka dysponuje majątkiem , który może zostać spieniężony. W ocenie sądu również okoliczność prowadzenia wobec spółki dalszych postępowań o wymierzenie kar pieniężnych nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto fakt prowadzenia takich postępowań nie jest potwierdzony żadnymi dowodami. Sąd wyjaśnia, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których nie naprawiłoby ewentualne wygranie sporu sądowego (por. postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2012 r., sygn. akt II FSK 37/12, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast kwestia ewentualnej wadliwości zaskarżonej decyzji zostanie rozstrzygnięta w toku merytorycznej oceny jej zgodności z prawem ponieważ nie jest to możliwe w postępowaniu wpadkowym, którego przedmiotem jest wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Dlatego sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.