I SA/Po 667/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Katarzyna Nikodem po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi XA na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [..]lutego 2016r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze z dnia [...] marca 2016 r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w [...] do czasu rozpoznania skargi przez Wojewódzki Sad Administracyjny w Poznaniu. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w przedmiotowej sprawie istnieje wysokie ryzyko utraty płynności finansowej przez skarżącą i wyrządzenia znaczniej i nieodwracalnej szkody na skutek ewentualnego wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej, co może doprowadzić do dalej idących negatywnych skutków dla rodziny skarżącej. Skarżąca wskazała, że: 1. dochód z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w 2014 roku wyniósł [...] zł; 2. dochód z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej uzyskany w okresie od stycznia do listopada 2015 roku wyniósł [..] zł. Kara jaka została nałożona na skarżącą wynosi [...] zł, co stanowi prawie 100% dochodu uzyskanego za lata 2014 i 2015. Ponadto skarżąca wskazała, że posiada zadłużenie : 1. w banku [...] z tytułu zawartej umowy pożyczki, której wysokość określono na kwotę [...] zł, a harmonogram spłat przewiduje miesięczną ratę w kwocie [...] zł; 2. w banku [...] z tytułu zawartej umowy pożyczki, której wysokość określono na kwotę [...] zł, a harmonogram spłat przewiduje miesięczną ratę w kwocie [...] zł. Strona skarżąca podniosła również, że przeciwko niej prowadzone są postępowania egzekucyjne z wniosków ZUS (zawiadomienie o zajęciu świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej z dnia [...] grudnia 2015 r. potwierdzające, że przeciwko skarżącej prowadzone jest postępowanie egzekucyjne z wniosku Zakładu Ubezpieczeń Społecznych co do zapłaty na rzecz ZUS łącznej kwoty [...] zł; zawiadomienie o zajęciu świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej z dnia [...] grudnia 2015 r. potwierdzające, że przeciwko skarżącej prowadzone jest postępowanie egzekucyjne z wniosku Zakładu Ubezpieczeń Społecznych co do zapłaty na rzecz ZUS łącznej kwoty [...] zł; zawiadomienie o zajęciu świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej z dnia [...] grudnia 2015 r. potwierdzające, że przeciwko skarżącej prowadzone jest postępowanie egzekucyjne z wniosku Zakładu Ubezpieczeń Społecznych co do zapłaty na rzecz ZUS łącznej kwoty [...] zł.). W ocenie skarżącej brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i prowadzenie ewentualnego postępowania egzekucyjnego spowoduje, że skarżąca, na skutek egzekucji nałożonej na nią kary finansowej może zostać pozbawiona środków do życia. Brak środków finansowych może przy tym spowodować, iż skarżąca popadnie w spiralę zadłużenia, co w sposób oczywisty będzie samo w sobie trudne do odwrócenia. Na chwilę obecną skarżącej grozi wszczęcie postępowania egzekucyjnego, co może doprowadzić do faktycznego pozbawienia jej środków do życia. Do skargi skarżąca załączyła wyciąg z rachunku bankowego, tytuły wykonawcze stanowiące podstawę zajęć egzekucyjnych z wniosków Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz zawiadomienia o zajęciu świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej. Postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. Dyrektor Izby Celnej w [...]odmówił wstrzymania wykonania decyzji. Pismem z dnia [...] maja 2016r. pełnomocnik strony skarżącej złożył uzupełnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, wskazując, że organ egzekucyjny w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym dokonał zajęcia rachunku bankowego prowadzonego na rzecz[....] , przez [....]. Natomiast tytuł wykonawczy wystawiony został na skarżącą. Tym samym w ocenie skarżącej doszło do naruszenia przepisu art. 33 §1 pkt 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Stroną postępowania o wymierzenie kary pieniężnej była wyłącznie skarżąca, co potwierdza decyzja organu I instancji z dnia [...] listopada 2015 r. W związku z powyższym zajęcie opisanego wyżej rachunku bankowego jest niedopuszczalne, albowiem właścicielem rachunku jest inny podmiot (nieujęty w tytule wykonawczym). Wskazać również należy, że do dnia dzisiejszego skarżącej nie doręczono zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego prowadzonego przez bank[...] . Powyższe zdaniem strony skarżącej świadczy o pilnej potrzebie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Prowadzona przeciwko niej egzekucja może w niedalekiej przyszłości zmusić skarżącą do zamknięcia prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Wątpliwości w zakresie możliwości zajęcia rachunku bankowego prowadzonego przez bank [...] prowadzą do wniosku, że dalsze prowadzenie egzekucji z pewnością spowoduje trudne do odwrócenie skutki. Do pisma strona skarżąca załączyła tytuł wykonawczy wraz z zajęciem wierzytelności z rachunku bankowego prowadzonego na rzecz skarżącej przez Bank Pocztowy S.A Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W sytuacji, gdy Sąd ma wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności strona skarżąca musi wykazać we wniosku okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie można bowiem przyjąć, że w sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności (por. postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009r., sygn. akt II FZ 39/09). Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005r., sygn. akt II OZ 201/05). Wywody zawarte we wniosku winny być połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco danych obrazujących sytuację strony (por. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GSK 257/09, publ. LEX nr 575347). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie strona skarżąca, zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Przede wszystkim nie wskazała konkretnych okoliczności, z których wynika, że jej aktualna sytuacja finansowa jest trudna. Skarżąca wprawdzie załączyła do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wyciąg z rachunku bankowego, tytuły wykonawcze stanowiące podstawę zajęć egzekucyjnych z wniosków Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz zawiadomienia o zajęciu świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej, jednak nie przedłożyła zeznań podatkowych, dokumentów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, czy umów pożyczki. Ponadto nie podała żadnych informacji o wielkości swojego majątku, np. czy w skład majątku wchodzą jakieś nieruchomości, przedmioty wartościowe, jaki jest stan majątkowy osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Zdaniem Sądu przedstawiony przez skarżącą dochód w latach 2014-2015 nie może być jedynym miarodajnym kryterium na badanie zdolności skarżącej do zapłaty wymierzonej kary. Natomiast fakt posiadania przez skarżącą innych zobowiązań nie może prowadzić do wniosku, że mogą one być zaspokojone kosztem należności wobec Skarbu Państwa. Potrzeba wydatkowania posiadanych środków na zaspokojenie zobowiązań kredytowych nie może być priorytetowo traktowana przed obowiązkiem uiszczenia należnego podatku i innych należności wobec Skarbu Państwa, które to należności powinny być zaspokojone w pierwszej kolejności. Ponadto z samego faktu, że zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne wobec skarżącej, nie wynika, że w wyniku podjętych działań egzekucyjnych powstanie u skarżącej znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. Z zasady sama szkoda powstała z tytułu dokonanych czynności egzekucyjnych ma charakter restytucyjny, ponieważ wiąże się ze świadczeniem pieniężnym, które ze swej natury jest świadczeniem odwracalnym. Oznacza to, że w razie ewentualnego prawomocnego uwzględnienia skargi, po merytorycznym rozpoznaniu sprawy, jeśli strona poniesie szkodę z powodu niezgodnego z prawem działania organu, ma roszczenie o jej naprawienie. Sama możliwość uchylenia zaskarżonej decyzji przez Sąd, a także sposób prowadzenia egzekucji nie stanowi podstawy do wstrzymania zaskarżonej decyzji, gdyż na tym etapie postępowania Sąd nie bada zasadności samej skargi. Zaznaczyć należy, że przymusowa realizacja zobowiązań podatkowych w drodze ewentualnej egzekucji ze swej istoty jest dolegliwa i powoduje obciążenie w sferze majątkowej zobowiązanego, jednak wywieranie skutków finansowych dla strony jest normalną konsekwencją egzekucji administracyjnej, a instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło. Z argumentów dotyczących sytuacji skarżącej nie wynika, żeby takie właśnie skutki jej groziły. W świetle powyższych okoliczności i przedłożonych przez stronę dowodów nie sposób ustalić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dopiero bowiem porównanie wydatków skarżącej z jej majątkiem czynnym mogłoby pozwolić ustalić jakie skutki w odniesieniu do sytuacji finansowej skarżącej i osób pozostających na jej utrzymaniu wywoła wykonanie decyzji. Sąd nie mógł zatem uznać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd zwraca uwagę, że wprawdzie w art. 61 § 3 P.p.s.a. mowa jest jedynie o uprawdopodobnieniu okoliczności wymienionych w tym przepisie, nie oznacza to, że samo przekonanie skarżącej, że wykonanie decyzji wywoła szczególnie niekorzystne konsekwencje jest wystarczające do tego, aby wniosek został uwzględniony. Bez dokładnego przedstawienia sytuacji finansowej i majątkowej skarżącej nie jest możliwa ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody, bądź trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca nie wykazała, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej przez wykonanie zaskarżonej decyzji znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 3 związku z art. 61 § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.