I SA/Po 670/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Gorzan Sędziowie NSA Sylwia Zapalska(spr) Jerzy Małecki Protokolant st.sekr.sąd. Joanna Świdłowska po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2004 r. sprawy ze skargi K.U. na decyzję Izby Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego o d d a l a s k a r g ę /-/J.Małecki /-/G.Gorzan /-/S.Zapalska Wnioskiem z dnia [...] r. K.U. wystąpiła do Urzędu Skarbowego o restrukturyzację należności podatkowych z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych PIT-5 w kwocie [...] zł, podnosząc, że zaległość podatkowa jest zaległością sporną. Decyzją z dnia [...] r. Urząd Skarbowy wniosek K.U. uznał za uzasadniony i umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe. W uzasadnieniu decyzji organ wyraził następujący pogląd. Zaległości podatkowe wynikają z decyzji Urzędu Skarbowego z dnia [...] r. ustalającej podatek dochodowy za [...] r. od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodu w kwocie [...] zł, która została utrzymana w mocy przez decyzję Izby Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy z dnia [...] r. Zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publiczno-prawnych od przedsiębiorców (Dz. U. nr 155, poz. 1287) nie podlegają restrukturyzacji zaległości podatkowe i celne określone w decyzji właściwego organu podatkowego - jeżeli zaległości te określone zostały w związku z dokonaniem czynności prawnych mających na celu obejście przepisów podatkowych i wobec tego na podstawie art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej wniosek okazał się bezprzedmiotowy. Wniesione przez podatniczkę odwołanie nie zostało uwzględnione i decyzją z [...] r. Izba Skarbowa Ośrodek Zamiejscowy utrzymała w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając decyzję organ II instancji powołał się na ustalenia, których dokonał Urząd Skarbowy oraz wskazał, że w myśl art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publiczno-prawnych od przedsiębiorców wynika, iż restrukturyzacja dotyczy tylko należności publicznoprawnych od przedsiębiorców. Mogą to być wyłącznie te zaległości podatkowe określone w art. 6 cytowanej ustawy, oraz które powstały w związku z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością gospodarczą, a przedsiębiorca z różnych przyczyn zalega z ich spłatą względem budżetu państwa. Taka sytuacja w przypadku odwołującej K.U. nie wystąpiła, ponieważ zaległość podatkowa nie powstała w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jest wynikiem decyzji ustalającej podatek dochodowy za [...] r. od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodu i dlatego nie podlega restrukturyzacji. Powyższą decyzję zaskarżyła K.U. do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargą opartą na zarzucie naruszenia prawa art. 120 Ordynacji podatkowej w związku z art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców, poprzez odmowę objęcia restrukturyzacją spornej zaległości podatkowej wynikającej z decyzji Urzędu Skarbowego z dnia [...] r. ustalającej podatek dochodowy za [...] r. od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodu. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że sporna zaległość podatkowa nie została określona przez organ w związku z dokonaniem czynności prawnych mających na celu obejście przepisów podatkowych, lecz w związku z dokonanym w [...] r. znacznym wydatkiem, który zdaniem organu nie miał pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu. Odnośnie przepisów ustawy o restrukturyzacji niektórych należności od przedsiębiorców skarżąca uważa, że zaległości podatkowe nie muszą powstać w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, ponieważ art. 1 ust. 1 pkt 1 cytowanej ustawy wskazuje jedynie zakres podmiotowy i przedmiotowy ustawy, zgodnie z którym restrukturyzowani mogą być jedynie przedsiębiorcy o których mowa w art. 2 pkt 1 ustawy, którzy posiadają zaległości wymienione w art. 6 ustawy. Nie ma natomiast mowy, iż wnioskowane do restrukturyzacji zaległości muszą powstać w wyniku prowadzonej przez przedsiębiorcę działalności. Interpretacje dokonane przez Izbę Skarbową wykluczałyby z zakresu zastosowania ustawy przedsiębiorców, którzy odpowiadają za zaległości podatkowe wymienione w art. 6, jako osoby trzecie lub następcy prawni, o których mowa w art. 2 ust. 1 ustawy restrukturyzacyjnej. W konsekwencji skarżąca domagała się uchylenia obu decyzji. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa O/Z nie znajduje podstaw do zmiany swego stanowiska i wnosi o oddalenie skargi i podkreśla, że podatniczka, co prawda jest przedsiębiorcą, jednakże przedmiotowa zaległość w żaden sposób nie wiąże się z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Wyrokiem z dnia w sprawie I SA/Po 545/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę K.U. i podzielił pogląd Izby Skarbowej wyrażony w decyzji z [...] r., że osiągnięte przez skarżącą w [...] roku przychody pochodzą z nieujawnionych źródeł. Decyzją Urzędu Skarbowego z [...] r. i decyzją Izby Skarbowej z [...] r. zostały wydane na podstawie art. 20 ust. 1 i 3, oraz art. 30 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1993 r. nr 90, poz. 416 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w [...] r. Artykuł 30 cyt. ustawy, stanowi, że dochodów z nieujawnionych źródeł przychodu nie łączy się z dochodami z innych źródeł. Wprawdzie skarżąca była właścicielką Biura Nieruchomości w G. to jednak nie osiągała w [...] i [...] r. żadnych przychodów, a to z powodu załamania się koniunktury na rynku nieruchomościami oraz bardzo dużej konkurencji ze strony licznych biur obrotu nieruchomościami co podaje w informacji bieżącej o sytuacji biura z [...] r. k. 3 akt podatkowych. Zaległości podatkowe w kwocie [...] zł są zaległościami w podatku dochodowym od osób fizycznych, ale od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodu. W żaden sposób nie wiążą się one z działalnością skarżącej jako właścicielki prowadzącej Biuro Nieruchomości. Nie są zaległościami, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1"e" ustawy z 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publiczno-prawnych od przedsiębiorców (Dz.U. nr 155, poz. 287) i dlatego organ podatkowy słusznie wniosku z [...] r. nie uwzględnił. Wbrew zarzutom skargi nie został naruszony art. 120 Ordynacji podatkowej - ustawy z 29 sierpnia 1997 r. (Dz. U. nr 137, poz. 926) w brzmieniu obowiązującym w [...] r., który stanowi, że organy podatkowe działają na podstawie przepisów prawa. W tym przepisie została zawarta zasada praworządności, która jest konsekwencją art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 czerwca 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483) i jest skierowana do organów podatkowych, by działały "na podstawie i w granicach prawa", oraz do podatników, "każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie" - (art. 82 i 84 Ordynacji). Organ podatkowy wydając zaskarżoną do NSA decyzję przytoczył przepisy, które stanowiły podstawę jej wydania i działał w całym postępowaniu na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej. Słuszny jest pogląd organów podatkowych, który sąd w pełni podziela, że intencją ustawodawcy nie było wspomaganie przedsiębiorców, którzy celowo i świadomie podejmują działania ze szkodą dla budżetu państwa i z tego też względu zawarte są w art. 6 ust. 4 ustawy o restrukturyzacji wyłączenia. Sąd w niniejszym składzie podkreśla, że w celu uniknięcia bytów procesowych skargę oddalił, pomimo że organ I instancji zastosował art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej. Kierując się powyższymi ustaleniami, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku mając na względzie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270), w zw. z art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). /-/J.Małecki /-/G.Gorzan /-/S.Zapalska LF