I SA/Po 670/14

PostanowienieWSA w Poznaniu2015-03-12

Skład orzekający: Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku utraty przez stronę zdolności sądowej na skutek wykreślenia z Krajowego Rejestru Sądowego po zakończeniu likwidacji, sąd powinien umorzyć postępowanie, jeśli nie ma następcy prawnego?
Ratio decidendi
Sąd umarza postępowanie w przypadku stwierdzenia braku następcy prawnego strony, która utraciła zdolność sądową, na podstawie art. 130 § 1 zdanie drugie PPSA. Przepis ten stanowi lex specialis w stosunku do art. 124 § 1 pkt 1 PPSA i znajduje pierwszeństwo w zastosowaniu, ponieważ zawieszenie postępowania nie ma sensu, gdy nie może ono zostać nigdy podjęte.
Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów dotyczącą podatku dochodowego od osób prawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną interpretację. Następnie Dyrektor Izby Skarbowej złożył skargę kasacyjną. Pełnomocnik skarżącej poinformował o wykreśleniu spółki z Krajowego Rejestru Sądowego na skutek zakończenia likwidacji, co oznaczało utratę zdolności sądowej przez spółkę i brak następcy prawnego.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił umorzyć postępowanie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. sp. z o.o. w likwidacji na interpretacje indywidualną Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych; postanawia umorzyć postępowanie. W piśmie z dnia [...] czerwca 2014 r. skarżąca wniosła skargę na wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia interpretacje podatkową Dyrektora Izby Skarbowej w P.. Po rozpoznaniu skargi wyrokiem z dnia 3 grudnia 2014 r. sygn. akt I SA/Po 670/14 tutejszy Sąd uchylił zaskarżoną interpretację. Od wyżej wskazanego wyroku pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w P. wywiódł w piśmie z dnia [...] stycznia 2015 r. skargę kasacyjną (k. [...] akt sądowych) w której wnosi się o uchylenie wskazanego wyżej wyroku tutejszego Sądu w całości i oddalenie skargi ewentualnie zaś o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. W piśmie z dnia [...] lutego 2015 r. (k. [...] akt sądowych) pełnomocnik skarżącej poinformował, że spółka została na podstawie postanowienia sądu z dnia 18 grudnia 2014 r. wykreślona z dniem 29 grudnia 2014 r. z Krajowego Rejestru Sądowego na skutek zakończenia postępowania likwidacyjnego. Pełnomocnik skarżącej wskazał, że postanowienie to uprawomocniło się w dniu 17 stycznia 2015 r. Do pisma tego dołączono poświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię odpisu postanowienia z dnia 18 grudnia 2014 r. referendarza sądowego Sądu Rejonowego P. [...],[...] Wydział Gospodarczy sygn. sprawy [...] w którym to w punkcie II tego orzeczenia postanowiono wykreślić skarżącą spółkę z Krajowego Rejestru Sądowego. Stosownie do punktu I wskazanego orzeczenia pod pozycją "Informacja o zakończeniu likwidacji" wpisano "31.08.2014 r. Likwidacja została zakończona w sposób przewidziany w kodeksie spółek handlowych poprzez spieniężenie całego majątku spółki, spłatę zobowiązań i podział majątku". Do pisma dołączono również, zaświadczenie o dokonaniu wpisu. Z treści powyższych dokumentów nie wynika jednak aby postanowienie o wykreśleniu skarżącej spółki z rejestru było prawomocne. Z informacji dostępnych jednak pod adresem https://ems.ms.gov.pl/krs wynika, że w dniu 17 stycznia 2015 r. uprawomocniło się orzeczenie wykreślające skarżącą z Krajowego Rejestru Sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") - Sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty przez stronę zdolności sądowej lub utraty przez przedstawiciela ustawowego charakteru takiego przedstawiciela, z zastrzeżeniem § 3. Zgodnie z art. 124 § 2 p.p.s.a - w przypadkach wymienionych w § 1 pkt 1 i 4, zawieszenie ma skutek od dnia zdarzeń, które je spowodowały. Zdarzenia te nie wstrzymują jednak wydania orzeczenia, jeżeli nastąpiły po zamknięciu rozprawy. Stosownie z kolei do art. 124 § 3 p.p.s.a. - nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego. Zgodnie natomiast z art. 130 § 1 p.p.s.a. - sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jak również z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. Ponadto sąd umorzy postępowanie w razie stwierdzenia braku następcy prawnego strony, która utraciła zdolność sądową, a w każdym razie po upływie trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu z tej przyczyny. Jak wynika z treści powyżej przytoczonych przepisów zasadniczo w przypadku utraty przez stronę zdolności sądowej Sąd zobligowany jest stosownie do postanowień art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do zawieszenia postępowania, jednak w sytuacji gdy Sąd stwierdzi brak następcy prawnego strony, która utraciła zdolność sądową to stosownie do dyspozycji art. 130 § 1 p.p.s.a. zdanie drugie Sąd umarza postępowanie. Przepis art. 130 § 1 zdanie drugie p.p.s.a. jest lex specialis w stosunku do przepisu art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i jako taki znajduje on pierwszeństwo w zastosowaniu. Co więcej zawieszenie w niniejszej sprawie postępowania sądowego nie znajduje uzasadnienia, skoro wobec braku następcy prawnego skarżącej postępowanie to i tak nie będzie mogło nigdy zostać podjęte. Odnosząc poczynione powyżej rozważania do realiów niniejszej sprawy należy wskazać, że w dniu 17 stycznia 2015 r. doszło do uprawomocnienia się orzeczenia wykreślającego skarżącą spółkę z Krajowego Rejestru Sądowego. Z tym też dniem doszło do utraty przez skarżącą zdolności sądowej. Jak wynika ze znajdującego się w aktach postępowania postanowienia z dnia 18 grudnia 2014 r. referendarza sądowego Sądu Rejonowego P. [...],[...] Wydział Gospodarczy sygn. sprawy [...] skarżąca spółka została zlikwidowana poprzez spieniężenie całego jej majątku, spłatę zobowiązań oraz podział majątku. Z powyższego wynika zatem, że skarżąca nie ma następcy prawnego. Wpływu na niniejsze rozstrzygniecie nie wywiera złożona przez pełnomocnika Dyrektora Izby Skarbowej w P. skarga kasacyjna, przepis art. 130 zdanie drugie p.p.s.a. nie warunkuje bowiem obowiązku umorzenia przez Sąd postępowania w zależności od tego czy strony tego postępowania korzystają czy też nie z przysługujących im środków zaskarżenia od nieprawomocnych orzeczeń Wojewódzkich Sądów Administracyjnych. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 130 zdanie drugie p.p.s.a. oraz z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło