I SA/Po 675/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności prezesa zarządu za zaległości spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2008 r. wraz z odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego postanawia oddalić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżący W. K., pismem z dnia [...], wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności W. K. - prezesa zarządu "X." Sp. z o.o. w likwidacji, za zaległości tej spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2008 r. wraz z odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Poznaniu z dnia 30 lipca 2014 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 12 sierpnia 2014 r. (druk zwrotnego potwierdzenie odbioru, k. 18 akt sąd.). W terminie otwartym do uiszczenia wpisu skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 11 września 2014 r. oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Odpis tego zarządzenia doręczono skarżącemu, za pośrednictwem osoby uprawnionej do odbioru przesyłek – A. K., w dniu 4 października 2014 r. (druk zwrotnego potwierdzenie odbioru, k. 67 akt sąd.). W związku z uprawomocnieniem się powyższego postanowienia oddalającego wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, mocą zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 13 listopada 2014 r. doręczono skarżącemu odpis prawomocnego zarządzenia z dnia 30 lipca 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Próbę doręczenia skarżącemu odpisu prawomocnego zarządzenia z dnia 30 lipca 2014 r. podjęto dwukrotnie, tj. w dniach 24 listopada 2014 r. (pierwsze awizo) i 2 grudnia 2014 r. (powtórne awizo). Pismo nie zostało przez skarżącego podjęte w terminie 14 dni od dnia pozostawienia w skrzynce oddawczej pierwszego awiza, w związku z czym w dniu 9 grudnia 2014 r. nastąpił jego zwrot do Sądu, co dokumentuje załączona do akt sprawy koperta adresowana do strony skarżącej (k. 70 akt sąd.) z adnotacją doręczyciela: "zwrot nie podjęto w terminie", i pozostawione w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem 8 grudnia 2014 r. Pismem z dnia 15 grudnia 2014 r. skarżący wystąpił do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu. W załączeniu przesłał ksero zawiadomień do odbioru listów poleconych. Zarządzeniem z dnia 15 stycznia 2015 r. skarżący został wezwany do uzupełniania braków formalnych złożonego wniosku, poprzez dokonanie czynności procesowej, której terminowi uchybił, tj. o uiszczenie wpisu od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Odpis powyższego zarządzenia skutecznie doręczono skarżącemu w dniu 6 lutego 2015 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 77 akt sąd.). Z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo-Budżetowy Sądu wynika, że do dnia 27 lutego 2015 r. nie został uiszczony wpis sądowy od skargi wniesionej przez skarżącego (k. 80 akt sąd.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie: "P.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W myśl art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Co istotne na gruncie niniejszej sprawy równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 3 P.p.s.a.). Z powołanych wyżej przepisów jasno wynika, że przywrócenie terminu do dokonania czynności sądowej uzależnione jest od trzech przesłanek, po pierwsze: od zachowania stosownego terminu do złożenia wniosku, po drugie: od uprawdopodobnienia przez wnoszącego wniosek braku winy po jego stronie w uchybieniu terminu, po trzecie: od dokonania czynności, której nie dokonano w terminie. Rozpoznając wniosek skarżącego o przywrócenie terminu Sąd w pierwszej kolejności stwierdza, że skarżący spełnił warunek formalny, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. Nie budzi bowiem najmniejszych wątpliwości, że wniosek o przywrócenie terminu z dnia 15 grudnia 2014 r. został złożony w terminie 7 dni od daty przyjętej przez Sąd za dzień skutecznego doręczenia skarżącemu, w trybie doręczenia zastępczego, przesyłki zawierającej odpis prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi, tj. od dnia 8 grudnia 2014 r. W ocenie Sądu, skarżący nie spełnił jednak dwóch pozostałych przesłanek warunkujących przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, tj. nie uprawdopodobnił braku winy w niedochowaniu terminu do uiszczenia wpisu (art. 87 § 2 P.p.s.a.), a także wraz ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu nie dokonał czynności, której terminowi uchybił, tj. nie uiścił wymaganego od skargi wpisu (art. 87 § 3 P.p.s.a.), nawet pomimo dodatkowego wezwania Sądu. Skoro zatem wnioskodawca nie opisał przyczyny, która uprawdopodabniałaby okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminowi, a nadto nie dokonał stosownej czynności w postaci uiszczenia wpisu od skargi, Sąd nie miał żadnych podstaw, aby uwzględnić przedmiotowy wniosek. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.