I SA/Po 676/16

PostanowienieWSA w Poznaniu2016-12-15

Skład orzekający: Violetta Mielcarek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy powinno zostać umorzone, gdy skarga, do której zostało złożone, została odrzucona i uprawomocniła się decyzja o jej odrzuceniu?
Ratio decidendi
Postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy podlega umorzeniu, gdy stało się ono zbędne. W sytuacji, gdy skarga, do której złożono wniosek o przyznanie prawa pomocy, została odrzucona prawomocnym postanowieniem sądu, dalsze prowadzenie postępowania w przedmiocie prawa pomocy jest zbędne, co uzasadnia jego umorzenie na podstawie art. 249a P.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej odmawiającą odroczenia zapłaty zaległości podatkowych. Wezwano go do uiszczenia wpisu sądowego, a następnie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Po odmowie przyznania prawa pomocy i utrzymaniu tej decyzji w mocy, skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu. W odpowiedzi ponownie wniósł o zwolnienie od kosztów. Sąd odrzucił skargę, a następnie NSA oddalił zażalenie skarżącego na to postanowienie. W związku z tym, że skarga została odrzucona prawomocnym postanowieniem, postępowanie w przedmiocie prawa pomocy zostało umorzone jako zbędne.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku PB o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi PB na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia zapłaty zaległości w podatku od towarów i usług za wrzesień 2015 r. postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Skarżący PB pismem z dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia zapłaty zaległości w podatku od towarów i usług za wrzesień 2015 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...]. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący pismem z dnia [...] wniósł sprzeciw na to postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia [...], pismem z dnia [...] wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia [...] o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...]. Jednocześnie pouczono skarżącego, że nieuiszczenie wpisu sądowego w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Skarżący w odpowiedzi wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] odrzucił skargę. Skarżący pismem z dnia [...] wniósł zażalenie na postanowienie WSA. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] oddalił zażalenie PB na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...], sygn. akt [...] w zakresie odrzucenia skargi. Wobec powyższego postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] o odrzuceniu skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odroczenia terminu płatności zaległości podatkowych jest prawomocne od dnia [...]. Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W ocenie starszego referendarza sądowego postępowanie z wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie stało się zbędne z uwagi na skutek uprawomocnienia się postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...], sygn. akt [...] o odrzuceniu skargi, a zatem postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy należy umorzyć. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło