I SA/Po 688/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Janusz Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 04 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1997r. postanawia: oddalić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie z dnia 28 kwietnia 2009 r. /-/ J.Ruszyński Zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2009 r. nakazano ściągnąć od M. G. kwotę 100,- złotych tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 28 listopada 2007 r. Zarządzenie doręczono dorosłemu domownikowi dłużnika, jego teściowej M. W. w dniu 08 maja 2009 r. Termin do wniesienia zażalenia upłynął z dniem 15 maja 2009 r. Z adnotacji poczty wynika. że M.W. podjęła się doręczenia M. G. zarządzenia Sądu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia M. G. uzasadnił, że jego teściowa jest alkoholiczką i nie powiadomiła go o nadesłanej korespondencji. Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Istnienie tej przesłanki winno być co najmniej uprawdopodobnione. Należy zauważyć, że wnioskodawca w ogóle nie uprawdopodobnił tego, że jego teściowa, ze względu na swój alkoholizm nie powiadomiła Go o przesyłce z Sądu. Należy wykluczyć, by listonosz doręczał przesyłkę komuś, kto znajduje się pod wpływem alkoholu, a podejmuje się jej doręczenia. Twierdzenia strony zawarte we wniosku o przywrócenie terminu należało zatem uznać za niewykazane. Sąd pragnie w tym miejscu wskazać na to, że w toku postępowania ujawniono, iż twierdzenia skarżącego o uiszczeniu wpisu od skargi nie odpowiadały prawdzie. Okazało się bowiem, że kopia dowodu wpłaty na którą powoływał się M.G. nie pochodziła z Urzędu Pocztowego P. [...] , a podpis widniejący na kserokopii dowodu wpłaty dostarczonej przez skarżącego nie jest identyfikowany z żadnym podpisem pracownika tego Urzędu. Te okoliczności dodatkowo wskazują, iż twierdzenia skarżącego dotyczące doręczenia zarządzenia z 28 kwietnia 2009 r. należało uznać za gołosłowne. Z powyższych przyczyn orzeczono na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). /-/ J.Ruszyński