I SA/Po 700/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 24 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2014 r., Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodu z tytułu odpłatnego zbycia prawa własności do lokalu mieszkalnego; postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] lipca 2014 r. Z. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2014 r., Nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodu z tytułu odpłatnego zbycia prawa własności do lokalu mieszkalnego. W petitum skargi sformułowano wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Z kolei w uzasadnieniu skargi podniesiono, że zasadny jest wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, albowiem mogłoby to doprowadzić do nieodwracalnych skutków dla skarżącego. Nie posiada on bowiem odpowiednich środków, a jedynie majątek w postaci mieszkania. Prowadzenie z niego ewentualnej egzekucji pociągałoby nieodwracalne skutki dla skarżącego. Pismem z dnia [...] września 2014 r. pełnomocnik Z. S. wniósł o pilne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji podając, iż wszczęto już postępowanie egzekucyjne. Pismem z dnia [...] września 2014 r. pełnomocnik skarżącego, w ślad za wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, złożył zawiadomienie o zajęciu. Podał, iż skarżący otrzymuje wynagrodzenie [...] dnia każdego miesiąca zatem wykonanie zaskarżonej decyzji powodowałoby znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Z przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie: "P.p.s.a.") wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania decyzji jest stwierdzenie przez Sąd, iż strona w sposób wyczerpujący i przekonywujący wykazała istnienie okoliczności przemawiających za obawą wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie przesłanek uzasadniających pozytywne rozpatrzenie wniosku spoczywa zatem na stronie. Uzasadnienie wniosku o ochronę tymczasową powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do strony skarżącej. Twierdzenia strony powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego konkretnej sytuacji finansowej oraz majątkowej. W celu uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji należy zatem przedstawić dokumenty, które uprawdopodobnią opisywaną sytuację, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Potwierdza to orzecznictwo sądowoadministracyjne, np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt I FSK 2109/13, w którym Sąd wyraźnie wskazał, że "wniosek (o wstrzymanie wykonania decyzji) poparty zostać powinien stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Przy czym sąd administracyjny w razie braku takich dokumentów, czy to w aktach sprawy, czy też z powodu niedołączenia ich do wniosku nie jest uprawniony, przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie do wzywania strony o ich przedstawienie. W przypadku bowiem wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje – jak choćby w ramach instytucji prawa pomocy – możliwości skorzystania z uzupełniającego postępowania dowodowego". W badanej sprawie skarżący ograniczył się jedynie do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji i lakonicznego stwierdzenia, że nie posiada on odpowiednich środków, a jedynie majątek w postaci mieszkania w związku z czym prowadzenie ewentualnej egzekucji pociągałoby nieodwracalne skutki. Pismem z dnia [...] września 2014 r. pełnomocnik skarżącego, uzupełnił powyższe stwierdzenie o wskazanie, że wykonanie zaskarżonej decyzji powodowałoby znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki. Pełnomocnik nie doprecyzował jednak, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby po stronie skarżącego znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki. Twierdzenia strony nie zostały również poparte dokumentami źródłowymi, które odnosiłyby się do sytuacji finansowej oraz majątkowej skarżącego. Tym samym, w ocenie Sądu, wnioskodawca nie uprawdopodobnił żadnych okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu, co uniemożliwiło w istocie dokonanie przez Sąd oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji. Podkreślenia także wymaga, że strona skarżąca nie dołączyła do wniosku żadnych dokumentów na poparcie ewentualnych okoliczności, które dotyczyłyby spełnienia przesłanek zawartych w przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a. i nie przedstawiła też żadnych argumentów wskazujących na zasadność wniosku. Późniejsze pisma pełnomocnika strony również nie przybliżyły Sądowi jakichkolwiek okoliczności przemawiających za pozytywnym rozpatrzeniem wniosku skarżącego. Dodatkowo Sąd zauważa, że każda decyzja zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Mając zatem na względzie, że skarżący zaniechał wyczerpującego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, którego przejawem jest brak wykazania w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to tym samym brak było podstaw do udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jego oczekiwaniami. Na marginesie należy także zauważyć, że potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, ponieważ dokonywanie przez Sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji