I SA/Po 706/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dominik Mączyński Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Sędzia WSA Katarzyna Wolna – Kubicka (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Kamila Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 grudnia 2011r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od grudnia 2004r. do sierpnia 2005r. oraz październik 2005r. postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Pismem z dnia [...] J.G., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...], nr [...], którą to organ I instancji określił skarżącemu zobowiązanie w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od grudnia 2004 r. do sierpnia 2005 r. oraz październik 2005 r. Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji m. in. naruszenie przepisu art. 70 § 1 w zw. z art. 70 § 6 pkt 1 o.p. poprzez ich błędne zastosowanie i nieumorzenie postępowania w sprawie na skutek przedawnienia, gdyż organ przyjął, iż wszczęto postępowanie karnoskarbowe wobec skarżącego w dniu [...], o czym podatnika zawiadomiono w [...], a więc po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego objętego zaskarżoną decyzją, (które upłynęło w dniu [...]). W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. Co do zarzutu naruszenia w/w przepisów stwierdził, iż wskutek wszczęcia postępowania karnego skarbowego w dniu [...] doszło do zawieszenia biegu terminu przedawnienia. Zdaniem organu to dzień wszczęcia takiego postępowania, a nie dzień zawiadomienia o tym strony powoduje skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia. Pismem procesowym z dnia [...] (data wpływu [...]) pełnomocnik skarżącego wystąpił do Sądu z wnioskiem o zawieszenie niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2011 r., sygn. akt I FSK 525/10, postanowił przedstawić Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: "czy art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.; zwana dalej: o.p.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r., w zakresie w jakim wywołuje skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik nie jest informowany, do momentu uznania go za podejrzanego – jest zgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?" Powyższe pytanie prawne zainicjowało postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt P 30/11. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej: p.p.s.a.) sąd może z urzędu zawiesić postępowanie jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Powyższa norma uzależnia ewentualne zawieszenie postępowania od tego, czy istnieje związek (zależność) między daną sprawą, a orzeczeniem, które zapadnie na przykład przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z wniosku pełnomocnika skarżącego wynika, iż przedmiotem toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowania w sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt P 30/11, jest postawione przez Naczelny Sąd Administracyjny pytanie prawne mające na celu rozstrzygnięcie kwestii konstytucyjności przepisu art. 70 § 6 pkt 1 o.p. dotyczącego zawieszenia biegu terminu zobowiązania podatkowego w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik nie jest informowany. Nie budzi wątpliwości, że w następstwie rozpatrzenia powyższego zagadnienia przez Trybunał Konstytucyjny zostanie rozstrzygnięta kwestia prawna, która ma kluczowe znaczenie dla rozpoznania niniejszej sprawy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.