I SA/Po 714/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w dniu 5 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości podatkowej z tytułu podatku od towarów i usług za wrzesień 2013 r., grudzień 2013 oraz styczeń i luty 2014 r. postanawia odrzucić skargę. Skarżący B. S., pismem z 15 sierpnia 2021 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wymienioną w rubrum niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 7 września 2021 r. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...]zł, na rachunek bankowy Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia został skutecznie doręczony skarżącemu 17 września 2021 r. (druk zpo, k. [...] akt sąd.). Pismem z 21 września 2021 r. skarżący poinformował Sąd, że cofa skargę w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu tego pisma skarżący wskazał, że postępowanie w przedmiocie rozłożenia na raty zaległości podatkowych spółki A, za które orzeczono jego odpowiedzialność, stało się bezprzedmiotowe z uwagi na przedawnienie. Aktualnie toczy się postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji orzekającej o odpowiedzialności skarżącego za zaległości podatkowe spółki A. W związku z powyższym skarżący uznał, że nie ma żadnego racjonalnego uzasadnienia do rozpatrywania skargi w sprawie rozłożenia na raty przedawnionych zaległości podatkowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - w skrócie: "p.p.s.a.). Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (w niniejszej sprawie skargi), pobiera się opłatę sądową w postaci wpisu stosunkowego lub stałego. Natomiast stosownie do art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi przez sąd, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Powyższa regulacja stanowi, iż opłacenie pisma (skargi) w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie pismu (skardze) dalszego biegu. W rozpatrywanej sprawie odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 7 września 2021 r. wzywający skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...]zł, w terminie 7 dni, został skutecznie doręczony w dniu 17 września 2021 r. (druk zpo, k. [...] akt sąd.). Ostatni dzień siedmiodniowego terminu do wykonania nałożonego na skarżącego obowiązku procesowego upływał zatem z dniem 24 września 2021 r. W zakreślonym terminie brak fiskalny skargi nie został usunięty. Tym samym ziściła się przesłanka do odrzucenia wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi. Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego z 21 września 2021 r. o cofnięcie skargi Sąd wyjaśnia, że merytoryczne rozpatrzenie takiego wniosku dopuszczalne jest tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, Sąd skargę odrzuca. W tych okolicznościach badanie dopuszczalności złożonego 21 września 2021 r. oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i ewentualne umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., mogłoby mieć miejsce tylko wtedy, gdyby skarga została wniesiona skutecznie. W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja jednak nie wystąpiła, gdyż, co jak już wyżej wskazano, skarga jest obarczona brakiem fiskalnym, który uniemożliwił nadanie jej dalszego biegu. Powyższe oznacza więc, że w sprawie ziściły się przesłanki do odrzucenia skargi. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.