I SA/Po 72/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś Sędziowie NSA Maria Lorych-Olszanowska WSA Maria Kwiecińska (spr) Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu w dniu 19 października 2005 r. sprawy ze skargi R. H. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wartości celnej towaru I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego R. H. kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ M. Kwiecińska /-/ B. Koś /-/ M. Lorych-Olszanowska Decyzją z dnia [...] Nr [...] Izba Celna utrzymała w mocy decyzję organu celnego pierwszej instancji (decyzję Urzędu Celnego z dnia [...] Nr [...]) w sprawie uznania zgłoszenia celnego zawartego w SAD Nr [...] z dnia [...].09.2002 r. za nieprawidłowe w części dotyczącej wartości towaru i naliczenia długu celnego oraz określenia wartości celnej samochodu ciężarowego marki Fiat Ducato, rok produkcji [...], o pojemności silnika 2800 cm3 na kwotę 29.098 zł. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] organ I instancji wskazał, że w dniu [...].09.2002 r. zostało przyjęte zgłoszenie celne, w którym zgłaszający wnioskował o objęcie przedstawionego towaru - samochodu ciężarowego marki Fiat Ducato procedurą dopuszczenia do obrotu, określając wartość celną na kwotę 17.473 PLN, zgodnie z rachunkiem wystawionym przez sprzedawcę Nr [...] z dnia [...].09.2002 r. Organ celny podjął procedurę weryfikacji zgłoszenia celnego i na podstawie dokonanej rewizji towaru, stwierdził że wartość transakcyjna pojazdu określona w przedstawionym rachunku nie odzwierciedla rzeczywistej wartości towaru. Konsekwencją zakwestionowania wartości celnej stała się konieczność ustalenia jej według jednej z metod wskazanych kolejno w art. 25 - 29 Kodeksu celnego. Wskazane w tych artykułach metody, mają jedynie - zdaniem organu I instancji - pomocnicze zastosowanie, trudno bowiem znaleźć samochody, które byłyby identyczne bądź podobne ze względu na stopień zużycia i okres eksploatacji. Dlatego też organ celny I instancji przyjął, że z uwagi na to, że przedmiotowy samochód był używany, właściwą metodą w tej sprawie będzie metoda "ostatniej szansy" (art. 29 § 1 Kodeksu celnego) czyli ustalenie wartości celnej na podstawie danych dostępnych na polskim obszarze celnym. W niniejszym jednak przypadku organ celny nie miał żadnego materiału porównawczego do ceny transakcyjnej wynikającej z dokumentów importera, bowiem zarówno w katalogu Schwacke Liste, który zawiera uśrednione ceny używanych pojazdów na rynku jednego z państw Unii Europejskiej jak i w katalogach Eurotax i Info Ekspert nie zawarto informacji o tym modelu pojazdu. W związku z powyższym, mając wątpliwości czy cena zakupu pojazdu jest odzwierciedleniem jego faktycznej wartości na rynku polskim, wartość celna sprowadzonego samochodu ciężarowego została ustalona na podstawie oceny technicznej pojazdu nr [...] z dnia [...].09.2002 r. sporządzonej przez biegłych Ośrodka Badania Wypadków Drogowych w P. Zgodnie z powyższą oceną, cena samochodu o parametrach technicznych jak w przedmiotowym pojeździe na rynku krajowym w miesiącu importu t.j. wrzesień 2002 r. wynosiła 35.500 PLN, a po odliczeniu podatku VAT 22% 29.098,40 PLN. Od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] - importer R. H. wniósł odwołanie pismem z dnia [...].09.2002 r. wnosząc o jej uchylenie. W odwołaniu R. H. wniósł o uchylenie powyższej decyzji oraz uznanie zgłoszenia celnego SAD Nr [...] z dnia [...].09.2002 r. za prawidłowe, względnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do organu celnego celem ponownego jej rozpoznania. Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu celnego pierwszej instancji, na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137 z 1997 r. poz. 926 z późn. zm.) oraz art. 262, art. 23 § 7, art. 29 § 1 oraz art. 85 § 1 ustawy z dnia 9.01.1997 r. - Kodeks celny ( t.j. Dz. U. Nr 75 z 2001 r. poz. 802 z późn. zm.) wskazując, że stosownie do art. 23 § 1 Kodeksu celnego, wartością celną towarów jest zasadniczo wartość transakcyjna to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, ustalana o ile jest to konieczne, z uwzględnieniem art. 30 i art. 31 Kodeksu celnego. Art. 23 § 7 Kodeksu celnego stanowi jednakże, iż wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną, w wypadku, gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego albo, gdy nie zostaną one przedstawione przez zgłaszającego. W świetle treści powołanego wyżej przepisu wiarygodność faktury obejmuje nie tylko jej autentyczność, ale także wiarygodność podanej na tym dokumencie ceny transakcyjnej. Dokument taki nie będzie wiarygodny w sytuacji, gdy podana na nim cena transakcyjna budzi oczywiste wątpliwości, t.j. gdy w oczywisty sposób nie odzwierciedla ona rzeczywistej wartości towaru, lub też jej wysokość budzi poważne wątpliwości, co do tego czy nie została zawyżona względnie zaniżona. Powszechnie bowiem przyjmuje się, że wartość transakcyjna towaru powinna odzwierciedlać rzeczywistą jego wartość. Tylko taka wartość jest wartością celną towaru w rozumieniu art. 23 § 1 i art. 85 § 1 Kodeksu celnego. Wartość ta jest niezależna od tego czy importer otrzymał "za darmo" towar wprowadzony na polski obszar celny, czy też kupił go po wyjątkowo "okazyjnej" z różnych względów cenie. Podobne stanowisko na gruncie Prawa celnego zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 17.01.1995 r. (sygn. akt SA/Ka 1615/94), z dnia 15.01.1998 r. (sygn. akt SA/Ka 1055/96), z dnia 09.03.1998 r. (sygn. akt SA/Ka 1268/98). Naczelnik Urzędu Celnego powołał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że katalog Schwackeliste publikujący ceny samochodów na terenie krajów Unii Europejskiej nie zawierał danych dotyczących sprowadzonego przez stronę samochodu ciężarowego. Stwierdził również, brak notowań pojazdów takich, jak ten który był przedmiotem importu w wydawnictwach zawierających ceny krajowe takich jak Eurotax i Info-Ekspert. W niniejszej sprawie dla potrzeb ustalenia wartości celnej powołano biegłego w dziedzinie motoryzacji z Ośrodka Badania Wypadków Drogowych w P. Sporządzona została opinia techniczna nr [...], w której biegli określili wartość na polskim obszarze celnym, na dzień importu - 35.500 zł (8736,31 EUR). Stwierdzono, że różnica między ceną wskazaną przez biegłych pomniejszona o należności przywozowe, a ceną transakcyjną uwidocznioną w rachunku odbiegała o prawie 80%. Powyższa analiza dała podstawę do zakwestionowania wartości celnej w oparciu o art. 23 § 7 Kodeksu celnego. Konsekwencją zakwestionowania wartości transakcyjnej wynikającej z rachunku sprzedawcy była konieczność ustalenia wartości celnej przedmiotowego pojazdu z wykorzystaniem jednej z metod wskazanych kolejno w art. 25 - 29 Kodeksu celnego. Za wartość celną przyjmuje się wówczas wartość transakcyjną towarów identycznych lub podobnych, bądź też cenę jednostkową albo wartość kalkulowaną - ustaloną w oparciu o właściwy materiał porównawczy. Wskazane metody mają jednak często pomocnicze zastosowanie w przypadku importu towaru szczególnego rodzaju takiego jak pojazdy używane (por. wyrok NSA z dnia 30.11.2000 r.; sygn. akt V S.A. 876/99). Trudno bowiem znaleźć samochody, które byłyby identyczne, bądź podobne ze względu na stopień zużycia, okres eksploatacji. Metoda ceny jednostkowej (art. 27 Kodeksu celnego) dotyczy sprzedaży towarów masowych, sprzedawanych na polskim obszarze celnym w największych zbiorczych ilościach i stanie, w jakim są towary, dla których ustalana jest wartość celna. Z kolei metoda wartości kalkulowanej oparta na koszcie produkcji nie może być brana pod uwagę, ponieważ używane pojazdy samochodowe jako takie nie są produkowane. Z uwagi na fakt, iż przedmiotowy pojazd był używany, właściwą metodą określenia jego wartości stała się metoda "ostatniej szansy" (zawarta w art. 29 § 1 ustawy Kodeks celny), czyli ustalenia wartości na podstawie danych dostępnych na polskim obszarze celnym. Artykuł 29 Kodeksu celnego przewiduje, iż jeżeli wartość celna nie może być ustalana na podstawie art. 23 - 28 ustawy, jest ona ustalana na podstawie danych dostępnych na polskim obszarze celnym z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami (art. VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r., Porozumienie w sprawie stosowania art. VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r., i przepisy działu III, tytuł II Kodeksu celnego). W niniejszej sprawie z powodów opisanych wyżej nie było możliwe ustalenie wartości celnej na podstawie przepisów art. 23, 25 - 28 Kodeksu celnego. Naczelnik Urzędu Celnego zastosował, zatem art. 29 Kodeksu celnego, zlecając sporządzenie oceny technicznej pojazdu, która w oparciu o notowania brutto pojazdu nieuszkodzonego wg katalogu Info - Ekspert nr 9/2002 część B, str. 71, po skorygowaniu ceny modelu o zabudowie nadwozia typu furgon a następnie skorygowaniu jej po uwzględnieniu aktualnej zabudowy nadwozia (kontener) ustaliła wartość rynkową pojazdu na kwotę 35.500 zł. Zgodnie z informacją wydawcy powołanego katalogu ceny w nim zawarte są średnie i jednocześnie zbliżone do cen transakcyjnych i odnoszą się do pojazdów używanych. Powyższa pozycja podaje informacje ustalone na podstawie analizy prowadzonej na reprezentatywnej próbie samochodów używanych z całego kraju, informacje dotyczące danego samochodu uwzględniają spadek ceny w funkcji wieku, przebiegu i stanu technicznego pojazdu. Organ odwoławczy weryfikując cenę wyjściową dla w.w. pojazdu stwierdził, iż została przyjęta prawidłowo i nie zachodzi też konieczność jakiekolwiek jej korekty. Obliczona wartość cena metodą "ostatniej szansy" uwzględnia 22% korekty z tytułu podatku VAT, a za wartość wyjściową przyjęto cenę używanego pojazdu. W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego R. H. wniósł o uchylenie decyzji obu instancji kwestionując trafność zastosowania w niniejszej sprawie przepisu art. 29 § 1 Kodeksu celnego, ze względu na brak wystarczającego materiału porównawczego a także brak podstaw do odstąpienia od ustalenia wartości celnej towaru na podstawie art. 23 § 1 Kodeksu celnego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) wojewódzki sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) wynika zaś, że zaskarżona decyzja ulega uchyleniu wówczas gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, stwierdzi wady, będące przyczynami wznowienia postępowania, bądź też stwierdzi inne naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć one istotny wpływ na wynik sprawy. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w powyższym zakresie, należało uznać wniesioną skargę za uzasadnioną jednakże częściowo z innych motywów niż przytoczone w treści skargi (art. 134 § 1 - Ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W pierwszym rzędzie wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 85 § 1 Kodeksu celnego należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Wartością celną towaru jest zasadniczo wartość transakcyjna - cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny (art. 23 § 1 Kodeksu celnego), ustalana, o ile jest to konieczne, z uwzględnieniem art. 30 i 31 ustawy. Organ celny nie może jednak przyjąć wartości transakcyjnej towaru za jego wartość celną, jeżeli z uzasadnionych przyczyn - co obowiązany jest odrębnie wyjaśnić podmiotowi dokonującemu zgłoszenia celnego jedynie na jego pisemny wniosek (art. 23 § 8 Kodeksu celnego) - zakwestionował wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego, albo gdy nie zostaną one przedstawione przez zgłaszającego. Dokumenty takie stają się niewiarygodne w sytuacji, gdy podana w nich cena transakcyjna w oczywisty sposób budzi wątpliwości, albowiem nie odzwierciedla rzeczywistej wartości towaru (ze względu na duże prawdopodobieństwo zaniżenia lub zawyżenia kwoty transakcji). Tylko bowiem rzeczywista wartość towaru może stanowić o jego wartości celnej. Należy przy tym zaznaczyć, iż wartość ta jest niezależna od tego, czy importer otrzymał dany towar za darmo, czy też kupił go po okazyjnie niskiej cenie, albowiem opłacalność zakupu towaru za granicą, bądź też jej brak jest indywidualną sprawą importera, która nie może wpływać na ustalenie wartości celnej towaru (patrz m. in. wyrok NSA z dnia 17.01.1995 r., sygn. akt SA/Ka 1615/94). W rozpoznawanej sprawie organ celny zakwestionował wiarygodność ceny transakcyjnej samochodu, podaną w fakturze zakupu (4.000,00 - ), uznając że jest ona znacznie zaniżona w stosunku do rzeczywistej jego wartości. W tej sytuacji organ celny był zobowiązany w ramach postępowania wszczętego przez przyjęcie zgłoszenia celnego dokonać weryfikacji dołączonych do niego dokumentów, w tym także faktury dokumentującej wartość transakcyjną towaru (art. 70 Kodeksu celnego). Należy przy tym uznać, iż wbrew zarzutom skargi nie zachodziła potrzeba weryfikacji tej faktury pod kątem jej zgodności z ceną faktycznie zapłaconą przez kupującego i ujętą przez sprzedawcę w jego księgach. Kwestia niezgodności ceny wskazanej w fakturze z ceną rzeczywiście uiszczoną przez kupującego nie była bowiem w niniejszym przypadku podstawą zakwestionowania faktury, lecz uznanie przez organ celny, że cena ta była rażąco niska, co w świetle art. 23 § 7 Kodeksu celnego, uprawniało do ustalenia wartości celnej inną metodą niż wskazana w art. 23 § 1 Kodeksu celnego. Ustalenie wartości celnej towarów w sytuacji gdy wartość transakcyjna zostaje odrzucona przez organy celne następuje stosownie do okoliczności przy wykorzystaniu metod, które zostały określone kolejno w art. 25 Kodeksu celnego (czyli według wartości transakcyjnej identycznych towarów), art. 26 (według wartości transakcyjnej podobnych towarów), art. 27 (przyjmując cenę jednostkową towarów przywożonych, bądź identycznych lub podobnych sprzedawanych na polskim obszarze celnym w największych zbiorczych ilościach) lub art. 28 (według wartości kalkulowanej), a dopiero gdy wartość celna nie może być ustalona na podstawie tych metod jest ona ustalana na podstawie danych dostępnych na polskim obszarze celnym z zastosowaniem środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami art. VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r., Porozumienia w sprawie stosowania tego artykułu oraz przepisami tytułu II, działu III Kodeksu celnego ("Wartość celna towarów"). Wyjaśnić należy, że postanowienia Kodeksu celnego z 9.01.1997 r. opierały się bezpośrednio na Porozumieniu w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r. zwanym "Kodeksem wartości celnej" (publikowane w zał. do Dz. U. z 1995 r. Nr 98, poz. 483). Wydając decyzje w niniejszej sprawie, dotyczącej wartości celnej używanego samochodu organy celne obowiązane były również uwzględnić tzw. Wyjaśnienia Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej (WCO) do Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r. (publikowane w zał. do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15.09.1999 r. Wyjaśnienia dotyczące wartości celnej - Dz. U. Nr 80, poz. 908 ze zm., wydanego na podstawie art. 33 Kodeksu celnego), a zwłaszcza "Studium 1.1. - Postępowanie wobec używanych pojazdów samochodowych". Zgodnie z tezą 17 Studium przy ustalaniu wartości według metody "ostatniej szansy" wartość celna powinna być ustalona w "rozsądny sposób" zgodny z zasadami i ogólnymi postanowieniami Porozumienia i Artykułu VII GATT, na podstawie danych dostępnych w kraju importu, przy czym zalecanymi metodami wyceny są metody określone w art. 1 do 6 Porozumienia, stosowane z rozsądną elastycznością i oparte w możliwie największym stopniu na wcześniej ustalonych wartościach celnych. Zawarte w Studium 1.1 do art. 7 Porozumienia wytyczne, wskazują na możliwość korzystania z różnych metod wyceny używanych pojazdów samochodowych, dopuszczających m. innymi oparcie wyceny na katalogach lub wyspecjalizowanych czasopismach, podających bieżące ceny rynku kraju importu dla używanych pojazdów samochodowych, jeżeli takie istnieją (teza 23), podkreślając iż wartość ustalona zgodnie z art. 7 Porozumienia musi nadawać się do obrony przed sądem. Takimi wyspecjalizowanymi katalogami na rynku polskim w zakresie pojazdów samochodowych są katalogi "Eurotax" i "Info-Ekspert", w których wydawca podaje uśrednione ceny samochodów, stanowiące wynik analizy prowadzonej na reprezentatywnej próbie używanych samochodów z całego kraju i uwzględniające wiek, przebieg i stan techniczny pojazdu. W niniejszej sprawie ustalenie ceny pojazdu na podstawie wskazanych katalogów nie było możliwe z uwagi na brak notowań pojazdu o typie jaki był przedmiotem odprawy celnej. W tych warunkach organ celny nie dysponując materiałem porównawczym odnoszącym się wprost do przedmiotowego pojazdu zlecił sporządzenie ocen technicznej pojazdu. W opinii tej rzeczoznawcy z Ośrodka Badań Wypadków Drogowych w oparciu o notowania ceny brutto pojazdu nieuszkodzonego wg katalogu Info - Ekspert Nr 9/2002 część B str. 71 o zabudowie nadwozia typu furgon, a następnie skorygowaniu jej przy uwzględnieniu istniejącej zabudowy nadwozia typu kontener, ustali wartość rynkową pojazdu na kwotę 35.500 zł. Opinia biegłego jest uprawnionym środkiem dowodowym zarówno w świetle art. 29 § 1 Kodeksu celnego jak i Porozumienia w sprawie stosowania art. VII Układu ogólnego w przypadku korzystania z metody "ostatniej szansy" a także art. 197 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137 z 1997 r. poz. 926 z późn. zm.). Odrębną natomiast kwestią jest to czy dla celów porównawczych i ustalania wartości celnej przedmiotowego pojazdu nie można było skorzystać w prowadzonym przez organy celne postępowaniu z innych środków dowodowych, a zwłaszcza z takich materiałów porównawczych, które pozwoliłyby ustalić wartość celną pojazdu w oparciu o jedną z metod opisanych w art. 25 - 28 Kodeksu celnego, a w szczególności zaś art. 26 Kodeksu celnego. Okoliczności tej organ celny w zaskarżonej decyzji dostatecznie nie wyjaśnił, w szczególności nie wynika w niej, czy podejmowane były jakiekolwiek działania (a jeżeli tak to jakie) dla ustalenia wartości pojazdu na podstawie wartości transakcyjnej podobnych towarów (art. 26 § 1 Kodeksu celnego). Odnosząc się zaś do samej opinii biegłego, stwierdzić należy iż stanowi ona środek dowody, podlegający takiej samej ocenie organu orzekającego jak wszystkie pozostałe. Ocena ta winna być dokonana przy uwzględnieniu wskazanych w art. 191 Ordynacji podatkowej kryteriów. Wyrażona w tym przepisie zasada swobodnej oceny dowodów, nie oznacza dowolności i nakłada na organ celny dokonania wszechstronnej oceny dowodu zgodnie z prawami nauki i doświadczenia życiowego, z punktu widzenia znaczenia i wartości dowodu dla toczącego się postępowania. W niniejszej sprawie w ocenie Sądu nastąpiło przekroczenie granicy swobodnej oceny dowodów, a poprzez przyjęcie że sporządzona na potrzeby niniejszego postępowania ocena techniczna z dnia [...].09.2002 r. Nr [...] w sposób wiarygodny i prawidłowy określiła wartość celną objętego procedurą samochodu ciężarowego Fiat Ducato 230, doszło do ustalenia tej wartości w sposób arbitralny, z naruszeniem przepisu art. 29 § 2 pkt 7 Kodeksu celnego. Przedstawiona opinia rzeczoznawców nie zawiera bowiem żadnego uzasadnienia dlaczego jako punkt wyjścia, dla ustalenia ceny przedmiotowego pojazdu przyjęto notowania tylko z jednego katalogu dostępnego na rynku polskim (Info Ekspert), jaka była wyjściowa cena pojazdu, przyjęta dla wyliczenia wartości celnej przedmiotowego samochodu, a w końcu na czym polegała "korekta" ceny dokonana przez biegłego (na obniżeniu czy też podwyższeniu ceny wyjściowej). Opinia nie zawiera żadnego uzasadnienia, czy fakt iż przedmiotowy model samochodu miał zabudowę typu kontener, natomiast model porównawczy z katalogu zabudowę typu furgon, wypływał na podwyższenie czy też obniżenie jego wartości, z jakich powodów i o ile. W aktach sprawy brak jest również wydawnictwa, na podstawie którego biegły, a w ślad za nim organy celne zasięgnęły informacji o cenie wyjściowej pojazdu, Sąd nie ma więc w tych warunkach możliwości oceny prawidłowości zastosowanej przez organy celne, wartości celnej. Ustalenie wartości celnej pojazdu w oparciu o opinię biegłego nie zawierającą w praktyce żadnego uzasadnienia, prowadziło do naruszenia zarówno przepisu prawa materialnego (art. 29 § 2 pkt 7 Kodeksu celnego) jak i postępowania (art. 191 Ordynacji podatkowej), w stopniu jaki mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Uzasadnia to uchylenie zaskarżonej decyzji z mocy art. 145 § 1 pkt 1a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju Sądów Administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Wobec tego, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu orzeczono jak w pkt 3 sentencji, na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30.08.2002 r. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30.08.2002 r. (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.). /-/ M. Kwiecińska /-/ B. Koś /-/ M. Lorych-Olszanowska za nieobecnego sędziego /-/ B. Koś