I SA/Po 72/08
PostanowienieWSA w Poznaniu2008-03-26
Skład orzekający: Karol Pawlicki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał, że nie posiada środków finansowych na pokrycie kosztów postępowania sądowego, uzasadniając tym samym przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym?Ratio decidendi
Sąd przyznał prawo pomocy w zakresie częściowym, uznając, że skarżący wykazał brak środków finansowych na pokrycie kosztów postępowania. Skarżący wraz z żoną nie uzyskiwali dochodów i nie posiadali majątku, który mógłby stanowić źródło finansowania, co uniemożliwiało im poniesienie pełnych kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania rodziny.Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej dotyczącą podatku VAT. W uzasadnieniu wskazał na pogarszającą się sytuację finansową, brak dochodów, nieruchomości i oszczędności, a także na utrzymywanie się z pomocy rodziny. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia informacji, które następnie zostały przedstawione.Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor sądowy WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dniia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych I-I K. Pawlicki
Wnioskiem z dnia [...], złożonym na urzędowym formularzu skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazał, że sytuacja, w jakiej znalazł się od momentu wszczęcia postępowań celnych do chwili wydania decyzji obciążających go kwotą należności celno-podatkowych, ulega ciągłemu pogorszeniu. Skarżący oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i z synami. Nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności i wartościowych przedmiotów. Żona skarżącego nie pracuje i również nie ma żadnego majątku, skarżący podał, że z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej nie osiąga żadnego dochodu. Skarżący oświadczył, iż koszty miesięcznego utrzymania wynoszą około [...], przy czym mieszkanie, media, RTV, telefon to koszt ok. [...], wyżywienie: [...], inne opłaty: [...]. Na wezwanie Sądu z dnia [...] skarżący wskazał, że jego żona w [...], jak i w [...] nie osiągnęła żadnego dochodu. Skarżący podał nadto, że ani on, ani też jego żona nie posiadają: samochodu, oszczędności, rachunków bankowych, lokat oraz kont bankowych. Skarżący nie ma kredytów bankowych; zarówno on jak i jego żona nie osiągają żadnych dodatkowych dochodów i nie korzystają z pomocy opieki społecznej. Ponadto od [...] pomiędzy skarżącym, a jego żoną istnieje rozdzielność majątkowa małżeńska. Małżonka skarżącego nie jest zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy jako bezrobotna.
Na wezwanie Sądu z dnia [...] skarżący oświadczył, że mieszkanie, które zamieszkuje należy do jego ojca, powierzchnia mieszkania to [...] m2, koszty miesięcznego utrzymania mieszkania wynoszą [...] i pokrywane są z pomocy finansowej otrzymywanej od ojca i teściów. Skarżący przyznał, że "utrzymanie rodziny to wynik pomocy jego ojca i teściów". Strona przedłożyła zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym [...], z którego wynika, ze nie osiągnęła w [...] żadnego dochodu. Według oświadczenia skarżącego, również jego żona nie uzyskała w [...] dochodu.
W ocenie sądu, w rozpatrywanej sprawie skarżący wykazał, że nie posiada żadnych środków finansowych, z których mógłby pokryć koszty postępowania sądowego. Skarżący i jego żona nie uzyskują dochodów i nie posiadają majątku, który mógłby stanowić źródła finansowania postępowania sądowoadministracyjnego. Tym samym skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny
Wobec powyższego na podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) postanowiono jak w sentencji.
/-/K. Pawlicki
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło