I SA/Po 72/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w dniu 23 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] listopada 2024 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2023 r. postanawia: odrzucić skargę. Skarżący R. K. pismem z 30 grudnia 2024 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji decyzję. W piśmie z 10 lutego 2025 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z 31 lipca 2025 r. I SPP/Po [...] WSA w Poznaniu utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z 29 kwietnia 2025 r. odmawiającego skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 25 sierpnia 2025 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100.000 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie skutecznie doręczono skarżącemu w trybie doręczenia zastępczego (po dwukrotnej awizacji w dniach: 1 września 2025 r. oraz 9 września 2025 r.) na adres skarżącego podany w skardze. Przesyłka zawierająca wezwanie nie została podjęta w terminie 14 dni od dnia pierwszego awiza. W związku z powyższym nastąpił zwrot przesyłki do Sądu, co dokumentuje załączona do akt sprawy koperta adresowana do skarżącego. Przesyłkę pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem 15 września 2025 r. (koperta - k. [...] akt sąd.). Do dnia wydania niniejszego postanowienia wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; w skrócie: "p.p.s.a."), od pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (w niniejszej sprawie skargi), pobiera się opłatę sądową w postaci wpisu stosunkowego lub stałego. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpatrywanej sprawie, wobec niemożności doręczenia skarżącemu przesyłki sądowej zawierającej odpis wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., została ona pozostawiona na okres 14 dni w placówce pocztowej. Jak wynika z opisu koperty oraz druku zwrotnego potwierdzenia odbioru, zawiadomienie o złożeniu korespondencji skierowanej do skarżącego, zgodnie z adnotacją dokonaną przez doręczyciela, w oddawczej skrzynce pocztowej adresata nastąpiło w dniu 1 września 2025 r. Kolejne awizo zostało dokonane w dniu 9 września 2025 r. O prawidłowości awizacji świadczą pieczęcie oraz podpisy doręczyciela, znajdujące się na kopercie. Nieodebranie przez skarżącego przesyłki w terminie 14 dni, licząc od dnia złożenia pierwszego awiza, skutkowało więc – na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a. – dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia wezwania, pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Podkreślić bowiem należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że skoro pierwsze zawiadomienie o złożeniu wezwania wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce pocztowej pozostawiono w skrzynce oddawczej adresata w dniu 1 września 2025 r., to od tej daty rozpoczął biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i § 3 p.p.s.a., z upływem którego nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma nastąpił w dniu 15 września 2025 r., a zatem siedmiodniowy termin do wykonania nałożonego na skarżącą obowiązku procesowego upływał z dniem 22 września 2025 r. W zakreślonym przez Sąd terminie, skarżący nie uzupełnił braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie wymaganego wpisu, co jednoznacznie potwierdza informacja Oddziału Finansowo-Budżetowego tut. Sądu (k. [...] akt sąd.). Tym samym ziściła się przesłanka do odrzucenia wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 oraz art. 16 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.