I SA/Po 723/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. F. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 28 lipca 2025 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: odrzucić skargę. J. F. pismem z 2 września 2025 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 29 września 2025 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie 1 egzemplarza odpisu skargi. Natomiast mocą zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 1 października 2025 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100,00 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Próbę doręczenia skarżącemu powyższych wezwań na wskazany w skardze adres podjęto dwukrotnie, tj. w dniach 10 października 2025 r. (pierwsze awizo) i 20 października 2025 r. (powtórne awizo). Przesyłka nie została przez skarżącego podjęta w terminie 14 dni od dnia pozostawienia w drzwiach adresata pierwszego awiza, w związku z czym w dniu 28 października 2025 r. nastąpił jej zwrot do Sądu, co dokumentuje załączona do akt sprawy koperta adresowana do skarżącego (k. [...] akt sąd.), z adnotacją doręczyciela: "ZWROT nie podjęto w terminie". Do dnia wydania niniejszego orzeczenia ani brak formalny skargi, ani brak fiskalny skargi nie zostały usunięte przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Stosownie do postanowień art. 57 § 1 in principio p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi te zostały sprecyzowane w art. 46 powołanego ostatnio aktu. Zgodnie z art. 47 § 1 i § 2 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych; odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Ponadto należy wskazać, że przepisy art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. stanowią, że od pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (w niniejszej sprawie skargi), pobiera się opłatę sądową w postaci wpisu stosunkowego lub stałego. Natomiast stosownie do art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby, pod rygorem odrzucenia skargi przez sąd, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Powołana regulacja stanowi, iż opłacenie pisma (skargi) w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie pismu (skardze) dalszego biegu W rozpatrywanej sprawie, wobec niemożności doręczenia przesyłki sądowej - zawierającej odpis wezwania do usunięcia braku formalnego skargi i braku fiskalnego skargi - w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a. została ona pozostawiona na okres 14 dni w placówce pocztowej [...]. Jak wynika z opisu koperty oraz druku zwrotnego potwierdzenia odbioru, zawiadomienie o złożeniu korespondencji skierowanej do skarżącego - zgodnie z adnotacją dokonaną przez doręczyciela – umieszczono w drzwiach adresata w dniu 10 października 2025 r. Kolejne awizo zostało dokonane w dniu 20 października 2025 r. Nieodebranie przez skarżącego przesyłki w terminie 14 dni, licząc od dnia złożenia pierwszego awiza, skutkowało, na mocy art. 73 p.p.s.a., dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia wezwania pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Podkreślić bowiem należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Mając na względzie powyższe stwierdzić zatem należy, że skoro pierwsze zawiadomienie o złożeniu wezwania wraz z informacją o możliwości ich odbioru we właściwej placówce pocztowej pozostawiono w skrzynce oddawczej adresata w dniu 10 października 2025 r., to od tej daty rozpoczął biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i § 3 p.p.s.a., z upływem którego nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma nastąpił w dniu 24 października 2025 r., a zatem siedmiodniowy termin do wykonania nałożonych na skarżącego obowiązków procesowych upływał z dniem 31 października 2025 r. W zakreślonym terminie skarżący nie usunął ani braku formalnego skargi, ani braku fiskalnego. Tym samym ziściła się przesłanka do odrzucenia wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 i art. 16 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.