I SA/Po 725/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Koś Sędziowie WSA Walentyna Długaszewska Marzenna Kosewska ( spr.) Protokolant sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu w dniu 08 października 2004r. sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł w Warszawie z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej: o d d a l a s k a r g ę /-/M. Kosewska /-/ B. Koś /-/W. Długaszewska Dyrektor Urzędu Celnego decyzją z dnia [...]r. nr [...], wydaną na podstawie art. 207 § 1 O.p. ,art. 13 § 1, art. 23 § 1, art. 65 § 4 pkt 2, art. 83 § 3, art. 85 § 1, art. 222 § 4 i art. 262 Kodeksu celnego, rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie ustanowienia taryfy celnej z dnia 15.12.1998 r (Dz.U. nr 158, poz. 1036), oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20.11.1997r. w sprawie określenia wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania (Dz.U. nr 143, poz. 958 ze zm.) - u z n a ł zgłoszenie celne nr [...] z dnia 20.04.1999 r. za nieprawidłowe w zakresie kodu PCN, stawki celnej i należności celnych oraz określenia kwoty wynikającej z długu celnego. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji stwierdził, że według powyższego zgłoszenia celnego Spółki A w W. importowała preparat - cebula saroline papka o nazwie handlowej ,,SAROLINE ONIONS TOASTED,, i kodzie producenta ID 20279 deklarując go do kodu PCN 2106 10 20 0 - "przetwory spożywcze gdzie indziej nie wymienione ani włączone,, Jednakże towar należało klasyfikować do kodu PCN 2103 90 900 - "obejmujący sosy i przetwory z nich ; zmieszane przyprawy,, ze stawką celną 30%. W odwołaniu spółka wnosiła o uchylenie powyższej decyzji i uznanie zgłoszenia celnego za prawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej, stawki celnej i należności celnych oraz określenia kwoty wynikającej z długu celnego, z powodu naruszenia prawa materialnego poprzez błędna interpretację uwag do Działu 7 Taryfy celnej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie ustanowienia taryfy celnej z dnia 15.12.1998 r. (Dz.U. nr 158, poz. 1036) oraz naruszenie § 1 ust 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20. 11. 1997 w sprawi określania wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania .Ponadto zarzuciła naruszenie art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną na podstawie art. 233 §1 pkt 1 O.p., art. 85 § 1 Kodeksu celnego, § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15.12.1998 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz.U. 158, poz. 1036} i rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20.11.1997r w sprawie określania wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania (Dz. U Nr. 143, poz. 958 z póz. zm )- utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając decyzję Prezes GUC wskazał, że zebrany w sprawie materiał dowodowy prawidłowo oceniony przez organ I instancji pozwala na przyjęcie, że importowany preparat, który składa się z soli, proszku cebulowego, oleju słonecznikowego, olejku cebulowego i czosnkowego i stosowany jest jako przyprawa lub zaprawa w celu podniesienia smaku preparatów żywnościowych spełnia wymogi pozycji 2103 Taryfy celnej gdyż stanowi mieszaninę różnych składników: przypraw, aromatów, nośników i substancji strukturotwórczych. W skardze spółka domagała się uchylenia powyższej oraz uchylenia poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Celnego z dnia [...] r. nr [...]. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie § 1 rozporządzenia RM z 15.12.1998r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej oraz Reguły nr I Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, art.187 §1 Ordynacji podatkowej poprzez nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego ,§ 1 ust. 3 pkt. 1 rozporządzenia MF z dnia 20.11.1997r w sprawie określania wypadków i warunków pobierania odsetek wyrównawczych oraz sposobu ich naliczania poprzez nałożenie ich na stronę oraz art. 2 Konstytucji RP, a także naruszenie art. 121 § 1 O.p. poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów państwa. Uzasadniając skargę spółka podała, że bezspornym jest, że przedmiotem importu był produkt przemysłowy nazwie ,,saroline onion,, i ,że jest to produkt niezdatny do bezpośredniego spożycia , co wynika z pisma producenta z dnia 6.03.2001r co wyklucza kwalifikację produktu w obrębie pozycji 2103. Świadczy o tym przeznaczenie preparatu wyłącznie na użytek przemysłowy i treść uwag wyjaśniających do pozycji 2103 Taryfy celnej według których pozycją 2103 objęte są przetwory stosowane do przyprawiania pewnych potraw, tj. zwyczajne gotowe do spożycia przyprawy lub mieszanki przyprawowe. Zdaniem strony skarżącej towar został prawidłowo zaklasyfikowany do pozycji 2106 albowiem w obrębie tej pozycji klasyfikuje się przetwory składające się całkowicie lub częściowo ze środków spożywczych, stosowane do produkcji napojów lub przetworów przeznaczonych do spożycia przez ludzi. Pozycja ta obejmuje przetwory składające się z mieszanin związków chemicznych ze środkami spożywczymi, stosowane zarówno jako składniki produktów spożywczych, jak też dla polepszenia smaku. Skarżąca wywiodła, że rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji nie daje się również pogodzić z zasadą zaufania do organów państwa wyrażoną w art. 121 § 1 O.p., który jest odzwierciedleniem art. 2 Konstytucji RP, statuującego zasadę praworządności. Zgłoszenie celne zostało przyjęte w dniu 20.04.1999r., do którego został dołączony (wraz z towarem) komplet dokumentów wymaganych w świetle art. 64 Kodeksu celnego, niezbędnych w celu identyfikacji towaru i ustalenia m. in. prawidłowej pozycji taryfowej. Postępowanie w sprawie zostało wszczęte w dniu 16.02.2001r., czyli blisko 2 lata po przyjęciu zgłoszenia celnego. Żaden z dokumentów na podstawie których przyjmowano zgłoszenie celne w dacie importu, nie został merytorycznie ani formalnie zakwestionowany. Z wyżej wskazanych okoliczności wynika iż uznanie zgłoszenia celnego za nieprawidłowe nastąpiło wyłącznie z powodu zmiany interpretacji przepisów prawnych przez organy celne. Nie można również podzielić stanowiska organu II instancji podtrzymującego rozstrzygnięcie Dyrektora UC w części naliczania odsetek wyrównawczych. Zgłoszenie celne zostało dokonane na podstawie prawidłowych i kompletnych danych, niezbędnych do prawidłowego zataryfikowania zgłoszonego towaru. Prezes Głównego Urzędu Ceł wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył. Skarga nie jest zasadna. W sprawie należycie ustalony został stan importowanego towaru, co jest t o tyle istotne, że klasyfikację taryfową przeprowadza się w oparciu o zakres przedmiotowy towaru, w odniesieniu do jego stanu (materiał, postać, stopień przetworzenia, skład itp.), w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego (art. 85 § 1 Kodeksu celnego). Przedmiotem zgłoszenia był produkt o nazwie handlowej SAROLINE ONION Toasted ID 20279 stosowany jako przyprawa, składający się z soli, oleju słonecznikowego, proszku cebulowego, olejku cebulowego i czosnkowego, który to preparat wykorzystywany jest do nadania produktom spożywczym walorów smakowych. Zdaniem Sądu organy celne prawidłowo zakwalifikowały towar będący przedmiotem importu do kodu taryf celnej 2103,gdyż pozycją tą są objęte sosy i przetwory z nich; zmieszane przyprawy i zmieszane przyprawy korzenne; mąka i grysik z gorczycy oraz gotowa musztarda, a zgodnie z wyjaśnieniami do taryfy celnej od tej pozycji klasyfikuje się ,,przetwory zazwyczaj bardzo pikantne , stosowane do przyprawiania pewnych potraw (mięsa ,ryb , sałatek) i otrzymywane z różnego rodzaju składników (jaj, warzyw, mięsa, owoców, mąki, skrobi, oleju, octu, cukru, przypraw korzennych, gorczycy ,aromatów). NIE ma znaczenia czy przedmiotowy preparat wykorzystywany jest jako produkt do bezpośredniego użycia w toku produkcji, czy też po jego rozpuszczeniu w roztworze wodnym. Istotne jest natomiast to, że stosowany jest jako przeprawa, co potwierdził producent. Brak podstaw by zgodzić się ze stanowiskiem spółki w kwestii weryfikacji zgłoszenia celnego, a w szczególności by uznać za zasadny zarzut naruszenia przez organy celne art. 121 § 1 O.p. i art. 2 Konstytucji RP. Organy celne są uprawnione do kontroli zgłoszeń celnych po zwolnieniu towaru. Weryfikacja zgłoszenia celnego może być przeprowadzona przez 3 lata od dnia przyjęcia zgłoszenia celnego. Z art. 83 § 3 Kodeksu celnego wynika, że do podjęcia niezbędnych działań w celu właściwego zastosowania przepisów prawa celnego, organ celny bierze pod uwagę nowe dane. Weryfikacja zgłoszenia celnego nie zależy więc od ujawnienia nowych dowodów i nowych okoliczności (takie przesłanki są wymagane przy wznowieniu postępowania). W niniejszej sprawie organ celny skorzystał z tych uprawnień i po przeprowadzeniu kontroli zweryfikował zgłoszenie celne spornego towaru, rozstrzygając w formie decyzji administracyjnej. Zastosowanie o weryfikacji zgłoszenia celnego nie oznacza naruszenia zasady zaufania do organów celnych (art. 121 O.p.). Zasada ta nie może bowiem polegać na kontynuacji błędnej praktyki, lecz musi być rozumiana przede wszystkim jako konieczność wydawania decyzji nie zawierających błędów i zgodnych z obowiązującym prawem. Brak także podstaw do uznania za trafny zarzut niezasadności naliczenia przez organ I instancji odsetek wyrównawczych. Przepis art. 222 § 4 Kodeksu celnego stanowi, iż w przypadku, gdy przesunięcie daty powstania długu celnego lub zarejestrowania kwoty wynikającej z długu celnego powoduje uzyskanie korzyści finansowej, organ celny pobiera odsetki wyrównawcze. Przyjęcie zgłoszenia celnego spowodowało z mocy prawa objęcie importowanego towaru wnioskowaną procedurą i określenie kwoty wynikającej z długu celnego. Z powodu nieprawidłowego podania przez zgłaszającego danych w zgłoszeniu celnym, nastąpiło określenie długu celnego w niższej wysokości niż należne. Uiszczenie przez stronę niższego cła jest zaoszczędzeniem wydatku. Za prawidłowe zgłoszenie towaru odpowiada strona. Należy kontynuować linię orzecznictwa, której wyraz stanowi wyrok SN z 6.3.2002r., III RN 75/01, (OSNP 2002/17/401, LEX nr 54765) a mianowicie że podmiot zgłaszający towar do odprawy celnej jest zobowiązany do prawidłowego dokonania wszelkich wymaganych prawem czynności i jest obciążony ryzykiem wadliwości tego zgłoszenia. W osądzanej sprawie nieprawidłowe określenie jest wynikiem zaniedbania skarżącej. Zadeklarowanie przez importera nieprawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru stanowiło naruszenie sformułowanych w taryfie zasad klasyfikacji tego towaru, które w profesjonalnym obrocie nie powinny nastręczać importerowi wątpliwości w praktycznym ich stosowaniu. Organ celny może wprawdzie odstąpić od poboru odsetek wyrównawczych, ale tylko w przypadku udowodnienia, iż podanie nieprawidłowych danych spowodowane było szczególnymi okolicznościami nie wynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania, co jednak nie zostało przez skarżącą wykazane. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr. 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji. /-/ M. Kosewska /-/ B. Koś /-/ W. Długaszewska