I SA/Po 727/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Dominik Mączyński Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2018r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. sp. komandytowa z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. z dnia [...] [...]. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu nabycia nieruchomości oddala skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] decyzją z 28 lutego 2018 r., nr [...] odmówił X. sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej: "spółka") stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu nabycia na podstawie orzeczenia sądowego nieruchomości położonej w P. przy ul. [...]. Uzasadniając decyzję organ pierwszej instancji wskazał, że Sąd Rejonowy P. [...] postanowieniem z 13 października 2017 r., [...] przysądził skarżącej prawo własności nieruchomości położonej przy ul. [...] w P.. Wskazane postanowienie jest prawomocne począwszy od 14 listopada 2017 r. 21 grudnia 2017 r. skarżąca złożyła deklaracje na podatek od czynności prawnych z tytułu wskazanego powyżej nabycia nieruchomości. W deklaracji wykazano podatek do zapłaty w kwocie [...] zł. Organ pierwszej instancji 18 stycznia 2018 r. otrzymał wniosek spółki o stwierdzenie nadpłaty z tytułu opisanego powyżej nabycia w kwocie [...] zł. Spółka twierdziła we wniosku, że omyłkowo zawyżyła kwotę należnego podatku, bowiem w podstawie opodatkowania wpisała cenę nabycia, zamiast wartości wynikającej z operatu szacunkowego z 15 grudnia 2015 r., wykonanego na potrzeby licytacji komorniczej. Wartość nieruchomości określona przez biegłego w operacie opiewała na kwotę [...] zł i ta właśnie wartość winna stanowić podstawę opodatkowania. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] wyjaśnił, że zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1150 ze zm., dalej: "p.c.c."), podstawę opodatkowania przy umowie sprzedaży stanowi wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego, którą określa się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia dokonania tej czynności, bez odliczania długów i ciężarów. Zgodnie z art. 6 ust. 3 powołanego aktu, jeżeli podatnik nie określił wartości przedmiotu czynności cywilnoprawnej lub wartość określona przez niego nie odpowiada, według oceny organu podatkowego, wartości rynkowej, organ ten wezwie podatnika do jej określenia, podwyższenia lub obniżenia, w terminie nie krótszym niż 14 dni od dnia doręczenia wezwania, podając jednocześnie wartość według własnej, wstępnej oceny. W ocenie organu określenie "z dnia dokonania czynności" oznacza, że biegły czy też organ, ustalając wartość rynkową rzeczy winien za materiał porównawczy przyjąć ceny transakcji najbardziej zbliżone do dnia w której dokonano czynności opodatkowanej. W niniejszej sprawie dniem dokonania czynności jest 14 listopada 2017 r. - dzień uprawomocnienia się orzeczenia sądu. Tymczasem przedłożony przez spółkę operat szacunkowy został sporządzony 15 grudnia 2015 r. W sytuacji nabycia nieruchomości w drodze licytacji istnieje możliwość przebicia wartości szacunkowej. Wynik licytacji wskazuje na rzeczywistą cenę rynkową nieruchomości. W przypadku sprzedaży w drodze przetargu nieograniczonego przyjmuje się, że cena sprzedaży odpowiada wartości rynkowej rzeczy. Odnosząc się do powołanej przez spółkę interpretacji indywidualnej wskazał, że nie wynika z niej, że decydujące znaczenie ma wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego oszacowana przez biegłego na potrzeby licytacji komorniczej, bez względu na wynik tej licytacji i prawomocne postanowienie sądu. W niniejszej sprawie wartość nieruchomości została podana w dokumencie urzędowym jakim jest orzeczenie sądu. Ingerencja w wartość przyjętą w orzeczeniu sądu była by możliwa jedynie w przypadku gdyby według oceny organu wartość ta nie odpowiadała wartości rynkowej. Pismem z 12 marca 2018 r. spółka wniosła odwołanie od wymienionej na wstępie decyzji organu pierwszej instancji z wnioskiem o jej uchylenie w całości oraz stwierdzenie nadpłaty w żądanej we wniosku kwocie , ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] spółka zarzuciła naruszenie: 1) art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 201 ze zm. – dalej: "O.p.") poprzez dowolną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, tj. z uwagi na przyjęcie przez organ pierwszej instancji wbrew zebranemu w aktach sprawy materiałowi dowodowemu, że wartość rynkowa przedmiotowej nieruchomości wynosi [...] zł gdy tymczasem w aktach sprawy znajduje się operat szacunkowy sporządzony przez biegłych rzeczoznawców, który w sposób jednoznaczny wskazuje, iż wartość nieruchomości wynosi [...] zł; 2) art. 6 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 2 p.c.c. poprzez błędne przyjęcie, że wartość nabycia nieruchomości podana w postanowieniu Sądu Rejonowego P. – [...] odpowiada wartości rynkowej nieruchomości a w konsekwencji przyjęcie, że wartością rynkową przedmiotowej nieruchomości jest rzeczywista cena nabycia, pomimo, że nie ma znaczenia za jaką kwotę nieruchomość została ostatecznie nabyta, gdyż wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego stanowiącego podstawę opodatkowania nie musi odpowiadać cenie sprzedaży; 3) art. 6 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 2 p.c.c. poprzez błędne przyjęcie, że załączony do wniosku o stwierdzenie nadpłaty operat szacunkowy nie pochodzi z dnia dokonania czynności cywilnoprawnej, podczas gdy przez określenie "z dnia dokonania czynności" należy rozumieć ustalenie wartości rynkowej rzeczy lub prawa majątkowego w czasie najbardziej zbliżonym do dnia czynności której wartość przedmiotu jest ustalana. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej [...] decyzją z 26 czerwca 2018 r., nr [...] utrzymał w mocy wymienioną na wstępie decyzję organu pierwszej instancji. W ocenie organu drugiej instancji stosownie do postanowień art. 6 ust. 2 p.c.c. , transakcje, które należy wziąć pod uwagę przy ustalaniu wartości rynkowej nieruchomości powinny uwzględniać ten sam rodzaj nieruchomości, miejsce ich położenia oraz ich stan, a ponadto powinny pochodzić z dnia dokonania tej czynności. Wartość rynkowa nieruchomości powinna być zatem ustalona według cen z daty najbardziej zbliżonej do dnia 14 listopada 2017 r., tj. daty od której prawomocne jest postanowienie sądu przysądzające skarżącej własność nieruchomości. Operat szacunkowy, na który powołuje się spółka został sporządzony w celu określenia wartości rynkowej nieruchomości w związku z opisem i oszacowaniem w ramach prowadzonego przez komornika sądowego postępowania egzekucyjnego. Przy określaniu wartości rynkowej zastosowano podejście porównawcze, co jest zgodne z definicją wartości rynkowej dla celów podatku od czynności cywilnoprawnych. Powołany przez spółkę operat został jednak sporządzony 15 grudnia 2015 r. według stanu na 10 listopada 2015 r., tj. na dwa lata przed datą nabycia (14 listopada 2017 r.). Wskazano również, że zgodnie z art. 156 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 2147 ze zm. – dalej: "u.g.n."), operat szacunkowy może być wykorzystywany do celu, dla którego został sporządzony, przez okres 12 miesięcy od daty jego sporządzenia, chyba że wystąpiły zmiany uwarunkowań prawnych lub istotne zmiany czynników, o których mowa w art. 154. Transakcje nieruchomości wzięte przez biegłych pod uwagę przy sporządzaniu operatu miały miejsce w okresie od lipca 2013 r. do czerwca 2015 r. Z transakcji tych ostatecznie do porównania wybrano trzy dotyczące nieruchomości zabudowanych kamienicą z października i grudnia 2013 r. oraz stycznia 2014 r. Nieruchomości te mieściły się ponadto w innym rejonie P. niż wyceniana nieruchomość. Z przeprowadzonej przez organ odwoławczy analizy wartości nieruchomości w oparciu o wydruki z systemu "Czynności Majątkowe" obejmującej transakcje od lutego 2015 r. do października 2016 r. wynika, że średnia wartość rynkowa nieruchomości, zabudowanych budynkami wielorodzinnymi, położonymi w P., obręb [...] o pow. budynku od 1.500 m2 do 3.000 m2 i pow. gruntu od 1.000 m2 do 2.000 m2 w powyższym okresie kształtowała się na poziomie [...] zł za 1 m2. Jest to wartość wyższa niż wartość 1 m2 wynikająca z ceny przybicia spornej nieruchomości ([...] zł/m2). Z uwagi na powyższe nie sposób przyjąć, że wartość wykazana w pierwotnej deklaracji na podatek od czynności cywilnoprawnych jest zawyżona. Brak jest tym samym podstaw do uwzględnienia wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Organ odwoławczy za bezzasadne uznał zarzuty naruszenia art. 6 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 2 p.c.c. Nie kwestionował bowiem tego, że podstawę opodatkowania przy sprzedaży stanowi wartość rynkowa rzeczy. Wartość tę określa się zgodnie z drugim z powołanych przepisów. Nie zgodził się również z zarzutami naruszenia art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 O.p. Nieuwzględnienie wartości nieruchomości wynikającej z operatu szacunkowego nie świadczy o naruszeniu zasady prawdy materialnej. Pismem z 27 lipca 2018 r. spółka pełnomocnika wniosła skargę na omówioną powyżej decyzję z 26 czerwca 2018 r. wnosząc o jej uchylenie w całości wraz z decyzją organu pierwszej instancji. Ponadto wniosła o zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie decyzji rozstrzygającej sprawę w określony przez sąd sposób oraz zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: 1) art. 127 w zw. z art. 233 § 1 pkt 1 O.p. polegające na utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji pomimo, że organ nie rozpatrzył ponownie sprawy będącej przedmiotem zaskarżonej decyzji; 2) art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 O.p. poprzez dowolną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, tj. z uwagi na przyjęcie przez organ wbrew zebranemu w aktach sprawy materiałowi dowodowemu, że wartość rynkowa nieruchomości wynosi [...] zł gdy tymczasem w aktach sprawy znajduje się operat szacunkowy sporządzony przez biegłych rzeczoznawców, który w sposób jednoznaczny wskazuje, iż wartość nieruchomości wynosi [...] zł; 3) art. 6 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 2 p.c.c. poprzez błędne przyjęcie, że wartość nabycia nieruchomości podana w postanowieniu Sądu Rejonowego P. – [...] odpowiada wartości rynkowej nieruchomości a w konsekwencji przyjęcie, że wartość rynkową nieruchomości stanowi rzeczywista cena nabycia, gdy tymczasem, nie ma znaczenia za jaką kwotę nieruchomość została ostatecznie nabyta, gdyż wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego stanowiącego podstawę opodatkowania nie musi odpowiadać cenie sprzedaży; 4) art. 6 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 2 p.c.c. poprzez błędne przyjęcie, że załączony do wniosku o stwierdzenie nadpłaty operat szacunkowy nie pochodzi z dnia dokonania czynności cywilnoprawnej, podczas gdy przez określenie "z dnia dokonania czynności" należy rozumieć ustalenie wartości rynkowej rzeczy lub prawa majątkowego w czasie najbardziej zbliżonym do dnia czynności której wartość przedmiotu jest ustalana; 5) art. 156 ust. 3 u.g.n. poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, że sporządzony przez biegłych rzeczoznawców na potrzeby postępowania egzekucyjnego operat szacunkowy jest nieaktualny z uwagi na upływ 12 miesięcy od dnia jego sporządzenia, gdy tymczasem obowiązek pozyskiwania klauzuli aktualności w operacie szacunkowym nie ma zastosowania do operatów sporządzanych w postępowaniu egzekucyjnym z nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej [...] podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się bezzasadna. Przedmiot sporu stanowi zasadność odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych w związku z nabyciem przez spółkę w trybie sądowej egzekucji ( postanowienia Sądu Rejonowego P. - [...] z 13 października 2017 r., [...]) nieruchomości położonej w P. przy ul. [...]. Rozstrzygnięcia wymagało udzielenia odpowiedzi na pytanie czy wykazana przez spółkę w pierwotnej deklaracji PCC-3 ( i uiszczona) kwota podatku od czynności cywilnoprawnych w wysokości [...] zł została podana prawidłowo . a to w kontekście wątpliwości co przyjętej kwoty podstawy opodatkowania. Spółka stoi na stanowisku, że w pierwotnej deklaracji zawyżyła podstawę opodatkowania, wskazując kwotę, którą faktycznie zapłaciła za nieruchomość ([...] zł) gdy tymczasem za podstawę opodatkowania należało przyjąć wartość rynkową nieruchomości wynikającą z operatu szacunkowego z 15 grudnia 2015 r. sporządzonego na potrzeby postępowania egzekucyjnego ([...] zł). W opinii sądu , wbrew twierdzeniom spółki zaskarżona decyzja wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji odpowiadają prawu. Sąd nie podziela zarzutu naruszenia art. 6 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 2 p.c.c. Zgodnie z pierwszym z powołanych przepisów, podstawę opodatkowania stanowi: przy umowie sprzedaży - wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego. Drugi z powołanych przepisów reguluje pojęcie wartości rynkowej, odnosząc je do rzeczywistego obrotu prawami majątkowymi, a więc w istocie do cen, jakie w konkretnym czasie i miejscu można uzyskać w przypadku sprzedaży konkretnych praw majątkowych. Przy ustalaniu wartości rynkowej nieruchomości powinien być uwzględniany ten sam rodzaj nieruchomości, miejsce ich położenia, stan techniczny, a dane te powinny pochodzić z dnia dokonania tej czynności. Określenie "z dnia dokonania czynności" oznacza, że niewątpliwie biegły czy też organ, ustalając wartość rynkową rzeczy, za materiał porównawczy winien brać ceny transakcji, które w czasie były najbardziej zbliżone do dnia czynności, której wartość przedmiotu jest ustalana (por. wyrok NSA z 21 marca 2001 r., SA/Sz 2328/99, orzeczenia sądów administracyjnych dostępne: baza CBOSA). W sprawie wskazywana jest wycena nieruchomości dokonana na zlecenie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym P. -[...] w P. przez rzeczoznawców majątkowych z 15 grudnia 2015 r., według stanu na 10 listopada 2015 r., określającą wartość rynkową nieruchomości na kwotę [...] zł. Sąd zauważa w tym kontekście, że operat szacunkowy na który powołuje się skarżąca nie określa wartości nieruchomości na dzień jej zbycia lecz na dzień sprzed około dwóch lat. Operat ten sporządzony metodą porównawczą opierał się na transakcjach sprzedaży nieruchomości sprzed prawie 4 lat licząc od daty powstania obowiązku podatkowego (14 listopada 2017 r.). Transakcje, przyjęte przez biegłych pochodzą z okresu lipiec 2013 r. – czerwiec 2015 r., z czego ostatecznie do porównania biegli wybrali trzy nieruchomości zabudowane kamienicą, objęte transakcjami z października i grudnia 2013 r. oraz stycznia 2014 r. Nieruchomości te położone są w innym rejonie P. niż nieruchomość wyceniana ([...] i [...]), podczas gdy nabyta przez spółkę nieruchomość jest położona na [...]. Sąd podziela pogląd organu, że w sprawie wartość rynkowa nieruchomości stanowiąca podstawę opodatkowania odpowiada cenie jej sprzedaży. Licytacja nieruchomości to rodzaj publicznej sprzedaży. Nabycie rzeczy na licytacji komorniczej podlega takim samym rygorom opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych jak czynności dokonywane na wolnym rynku. Sprzedaż w drodze publicznej licytacji przejawia się jednak tym, że na skutek składania kolejnych postąpień dochodzi do zwiększenia ceny sprzedaży. Nieograniczony krąg osób mogących być licytantami sprawia, że cena ustalona w trakcie sprzedaży egzekucyjnej jest ceną rynkową to znaczy ceną ukształtowaną przez ekonomiczne prawa pobytu i podaży. Organy podatkowe nie miały podstaw do stosowania procedury przewidzianej w art. 6 ust. 3 i 4 p.c.c. Sąd podkreśla, że organy podatkowe rozpatrywały jednak kwestię różnicy pomiędzy wyceną nieruchomości dokonaną przez rzeczoznawców majątkowych w ramach czynności egzekucyjnej opisu i oszacowania a ceną uzyskaną ze sprzedaży. Nie zakwestionowały przy tym ustaleń sądu powszechnego. Nie uznały, że skarżąca nabyła nieruchomość za inną cenę, niż cena ustalona w postanowieniu o przysądzeniu własności, ani nie poddały w wątpliwość, czy cena nabycia nieruchomości odpowiada jej wartości rynkowej. Wprawdzie sprzedaż rzeczy na licytacji komorniczej może odbywać się po cenie niższej od ceny oszacowania, co wynika m. in. z art. 965 oraz art. 983 k.p.c. Sytuacja tego rodzaju nie miała jednak miejsca w niniejszej sprawie, bowiem na skutek postąpień ostateczna cena sprzedaży ( skutek mechanizmu pobytu i podaży) została ukształtowana na kwotę przewyższającą wartość nieruchomości wynikającą z jej oszacowania. W sprawie brak jest podstaw do przyjęcia, że składając pierwotną deklarację na podatek od czynności cywilnoprawnych spółka zawyżyła wartość rynkową nieruchomości stanowiącą podstawę opodatkowania. Dodatkowy materiał dowodowy powołany przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] potwierdza, że wylicytowana cena sprzedaży spornej nieruchomości była nieco niższa od średniej ceny sprzedaży podobnego rodzaju nieruchomości. Z materiału dowodowego pobranego z będącego w dyspozycji organów podatkowych systemu informacji o nazwie "Czynności Majątkowe" wynika, że w okresie od lutego 2015 r. do października 2016 r. średnia wartość rynkowa nieruchomości zabudowanych budynkami wielorodzinnymi, położonymi w P., obręb [...] o pow. budynku od 1.500 m2 do 3.000 m2 i pow. gruntu od 1.000 m2 do 2.000 m2 kształtowała się na poziomie [...] zł za 1 m2. Tymczasem cena 1 m2 sprzedanej nieruchomości wynosiła [...] zł. Organy podatkowe zasadnie powołały się na regulację prawną art. 156 ust. 3 u.g.n. Zgodnie z tym przepisem, operat szacunkowy może być wykorzystywany do celu, dla którego został sporządzony, przez okres 12 miesięcy od daty jego sporządzenia, chyba że wystąpiły zmiany uwarunkowań prawnych lub istotne zmiany czynników, o których mowa w art. 154. Zgodnie z art. 156 ust. 4 powołanej ustawy , na zasadzie wyjątku operat szacunkowy może być wykorzystywany po upływie okresu, o którym mowa w ust. 3, po potwierdzeniu jego aktualności przez rzeczoznawcę majątkowego. W kontekście przytoczonych przepisów sąd podkreśla ponownie , że w sprawie obowiązek podatkowy powstał 14 listopada 2017 r. na skutek uprawomocnienia się postanowienia Sądu Rejonowego P. [...] z 13 października 2017 r., [...] przysądzającego prawo własności spornej nieruchomości. Tymczasem powołany przez spółkę operat został sporządzony 15 grudnia 2015 r. Obowiązek pozyskiwana klauzuli aktualności w operacie szacunkowym nie ma zastosowania do operatów sporządzonych w postępowaniu egzekucyjnym z nieruchomości. Zgodnie bowiem z art. 156 ust. 4 u.g.n., przepisy ust. 3 i 4 nie naruszają uregulowań wynikających z przepisów odrębnych. Takimi przepisami odrębnymi są np. przepisy art. 948 i art. 951 k.p.c. Sąd podkreśla, że z powyższego jednoznacznie wynika, że operat szacunkowy sporządzony na potrzeby postępowania egzekucyjnego z nieruchomości co do zasady zachowuje aktualność w toku całego postępowania. Jednak w żadnym przypadku nie wynika z powyższego, że wartość wykazana w operacie sporządzonym na potrzeby postępowania egzekucyjnego może po upływie 12 miesięcy od jego sporządzenia być uwzględniania przy określaniu podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Postanowienia art. 948 i 951 k.p.c. są wyjątkiem od zasady wyrażonej w art. 156 ust. 3 u.g.n., co wyklucza dokonywania ich wykładni w rozszerzający sposób poprzez przyjęcie, że wartość wynikająca z operatu szacunkowego sporządzonego na potrzeby egzekucji z nieruchomości wiąże po upływie 12 miesięcy od daty jego sporządzenia organy podatkowe na potrzeby wymiaru podatku od czynności cywilnoprawnych. Sąd nie podziela zarzutów skargi podnoszących naruszenie art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 O.p. Ze wskazanych powyżej powodów powołany przez spółkę operat szacunkowy nie mógł stanowić podstawy do ustalania wartości nieruchomości na potrzeby stosowania postanowień p.c.c. Nieuwzględnienie wartości nieruchomości wynikającej z powołanego operatu nie świadczy o nieprawidłowym ustaleniu stanu faktycznego sprawy. Nietrafne okazały się również zarzuty podnoszące naruszenie art. 127 w zw. z art. 233 § 1 pkt 1 O.p. Wbrew twierdzeniom spółki organ drugiej instancji nie ograniczył się jedynie do kontroli decyzji organu pierwszej instancji lecz dokonał kompleksowej analizy całokształtu sprawy o czym najlepiej świadczy dokonanie analizy danych wynikających z systemu "Czynności majątkowe" oraz sporządzenie wyczerpującego uzasadniania zaskarżonej decyzji. Konkludując rozważania w powyższym zakresie sąd stwierdza, że zarzuty okazały się bezzasadne z uwagi na fakt, że zaskarżona decyzja wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji odpowiadają prawu. Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.