I SA/Po 73/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Skwierzyńska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku "X" S. A. w likwidacji w J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi X S. A. w likwidacji w J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] nr: [...] w przedmiocie określenia straty w podatku dochodowym od osób prawnych za rok podatkowy obejmujący okres od 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2004 r. postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. /-/ Maria Skwierzyńska W dniu 10 lutego 2010 r. "X" S. A. w J. złożyła w tutejszym Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych, powołując się na bardzo trudną sytuację finansową. Spółka wskazała, że nie posiada żadnych wpływów, ponieważ jedyna pozostała jej wierzytelność, wynikająca z zapłaty czynszu dzierżawy oczyszczalni korzeniowej oraz zestawu kotłów, została zajęta przez Pierwszy Wielkopolski Urząd Skarbowy w P.. Blokada środków powoduje, że nie otrzymuje ona żadnych wpływów, nie może również wykonać jakiegokolwiek działania o charakterze finansowym. Urząd Skarbowy zajął również i wystawił na licytację jej ruchomości. "X" S. A. nie posiada środków na wynagrodzenia, a wnioski o zwolnienie spod zajęcia równowartości kwot przeznaczonych na wynagrodzenia za pracę pozostają bez merytorycznej odpowiedzi. W Krajowym Rejestrze Sądowym dokonano wpisu 88 postanowień o umorzeniu egzekucji komorniczych ze względu na to, że pozyskane środki nie są wystarczające na pokrycie kosztów egzekucji. Posiadane przez dłużnika ruchomości objęte są zastawem skarbowym, a w dalszej kolejności licytowane. Zarząd "X" S. A. wnioskiem z dnia 29 października 2009 r. wniósł o ogłoszenie upadłości Spółki. Ze względu na fakt, że nie ona posiada majątku wystarczającego na pokrycie kosztów postępowania upadłościowego Sąd Rejonowy w L. oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości. Brak środków uniemożliwił także pokrycie przez dłużnika wstępnego wynagrodzenia tymczasowego nadzorcy sądowego ustalonego na [...]. Skarżąca oświadczyła, że wysokość kapitału zakładowego wynosi [...], wartość środków trwałych: [...], strata za ostatni rok obrotowy według bilansu: [...], stan rachunku bankowego prowadzonego w Banku [...] wynosił: [...], w Banku [...] natomiast [...]. Na wezwanie z dnia 26 lutego 2010 r. do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca w odpowiedzi z dnia 9 marca 2010 r. oświadczyła, że czynsz wynajmu lokalu związany z utrzymaniem siedziby wynosi [...] miesięcznie i obejmuje korzystanie z energii elektrycznej, wody i ogrzewania. Skarżąca zatrudnia trzech pracowników, z tytułu wynagrodzenia za pracę wypłaca łącznie [...] netto. Spółka nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie produkcji. Z dniem 8 marca 2010 r. została postawiona w stan likwidacji. Z załączonych do pisma zeznań o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych za rok podatkowy od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2007r. wynika, że przychód skarżącej spółki wyniósł [...], koszty uzyskania przychodów [...] i strata [...], za okres od 1 stycznia 2008r. do 31 grudnia 2008r. przychód skarżącej wyniósł [...], koszty uzyskania przychodów [...] i strata [...]. Na wezwanie z dnia 22 marca 2010r. do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżąca w odpowiedzi z dnia 14 kwietnia 2010 r. załączyła wykaz środków trwałych. Jednocześnie podała, że wpływy z dzierżawy oczyszczalni korzeniowej są zajęte przez Pierwszy Wielkopolski Urząd Skarbowy w P.. Pozostałe środki trwałe nadal podlegają zajęciu przez organ egzekucyjny. W załączeniu do pisma z dnia 10 maja 2010 r. skarżąca przedłożyła bilans sporządzony na dzień 31 grudnia 2009r., rachunek zysków i strat na dzień 31.12.2009 r., zestawienie zmian w kapitale własnym, sprawozdanie z przepływów środków pieniężnych, informację dodatkową za okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2009 r., sprawozdanie zarządu Spółki oraz zeznanie podatkowe za rok podatkowy od 1 stycznia do 31 grudnia 2009 r., z którego wynika, że przychody Spółki wyniosły [...] koszty uzyskania przychodów [...] i strata [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., w skrócie: P.p.s.a.) w razie złożenia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd. Mając to na względzie, Sąd ocenił sytuację skarżącej - wynikającą z treści materiału zgromadzonego w niniejszej sprawie - w świetle przesłanek, o których mowa w art. 246 § 2 pkt. 2 P.p.s.a., i stwierdził, że Spółka Akcyjna w likwidacji "X" w J. wykazała, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Oznacza to, iż w rozpoznawanym przypadku zachodzą okoliczności, które dają podstawę do zwolnienia wnioskodawczyni od kosztów sądowych. Sąd ustalił bowiem, że Spółka została postawiona w dniu 3 marca 2010 r. w stan likwidacji, ze względu na wieloletnie pogarszanie się jej sytuacji finansowej, w tym szczególnie wypracowywanie straty finansowej i systematyczny wzrost zobowiązań krótkoterminowych. Strona zatrudnia zaledwie trzech pracowników, którym z tytułu wynagrodzenia za pracę wypłaca łącznie [...] netto. Ponadto Spółka nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie produkcji. Zważywszy na te okoliczności Sąd uznał, iż skarżąca nie jest w stanie ponieść ciężaru kosztów sądowych, a więc na obecnym etapie postępowania kwoty [...] tytułem wpisu – zgodnie z § 2 ust. 3 pkt. 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193 ze zm.). Przyjmując powyższe rozstrzygnięcie Sąd miał na uwadze, że w okolicznościach niniejszej sprawy konieczność ponoszenia przez skarżącą kosztów sądowych stanowiłoby dla niej barierę dla sądowego rozpatrzenia sprawy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 254 § 1 i art. 260 zd. I P.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji niniejszego orzeczenia. /-/ Maria Skwierzyńska