I SA/Po 731/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi L. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia (...) 2011r. nr (...) w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego za 2006r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji L. M. pismem z (...) września 2011r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. W skardze strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Nadto wniosek zwarła także w osobnym piśmie. Uzasadniając wniosek wskazała, iż w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji poniesie znaczną szkodę, a jej skutki będą niemożliwe do odwrócenia. Jedynym majątkiem, z którego organ może się zaspokoić jest nieruchomość skarżącej, która na dzień dzisiejszy jest warta ok. (...) tys. zł. Zdaniem strony nie może sprzedać nieruchomości poniżej wartości a nikt nie kupi domu po cenie jego wartości w terminie wskazanym przez organ egzekucyjny do dobrowolnego spełnienia świadczenia - a wzmiankowany dom jest jedynym składnikiem majątku, z którego organ może się zaspokoić. Jedynym stałym dochodem skarżącej jest emerytura, która nie zapewni jej dachu nad głową. Strona nie dołączyła do wniosku żadnych dokumentów lecz w złożonym jednocześnie formularzu wniosku o udzielenie prawa pomocy wskazała, iż osiąga dochody z tytułu emerytury – (...) zł netto, posiada (...) udziału w spółdzielczo-własnościowym prawie do lokalu o powierzchni (...) metrów kwadratowych - wraz z byłym małżonkiem - oraz posiada samochód marki (...) i oszczędności w kwocie (...) zł. Pismem z dnia (...) listopada 2011r. strona cofnęła wniosek o prawo pomocy z uwagi na zmianę swojej sytuacji, między innymi uzyskaniem pożyczki pieniężnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach - o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości wstrzymania wykonania aktu lub czynności w całości lub w części - jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza możliwość takiego wstrzymania wykonania. Z powyższego wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, iż to na skarżącej spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że w jego sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w powołanym powyżej przepisie. Wywody w tej materii powinny być poparte nie tylko szczegółową argumentacją ale także materiałem dowodowym (tak: m.in. Komentarz do art. 61 p.p.s.a. [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III.). W niniejszej sprawie skarżąca - zdaniem Sądu okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - nie wykazała, nadto wbrew twierdzeniom wniosku posiada także inny wartościowy majątek oraz emeryturę, z których możliwe jest prowadzenie egzekucji. Ponadto Sąd w niniejszej sprawie podziela pogląd wyrażony w judykacie Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienie z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04), iż w przypadku wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w grę musi wchodzić szkoda (majątkowa a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Sąd zwraca uwagę, iż w niniejszej sprawie ewentualne późniejsze zwrócenie kwoty będącej przedmiotem sporu - w przypadku pozytywnego dla skarżącego rozstrzygnięcia sprawy odwróci skutki powstałe w wyniku egzekucji. Dlatego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 i art. 16 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.