I SA/Po 736/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 09 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. N. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, 3. zarządzić zwrot od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na rzecz skarżącej kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z dnia [...] I. N., zaskarżyła wskazane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...], którym organ I instancji odmówił skarżącej umorzenia postępowania egzekucyjnego z uwagi na nieprzedawnienie się zobowiązań podatkowych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 2 listopada 2011 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony skarżącej w dniu 7 listopada 2011 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 114 akt sąd.). Skarżąca opłaciła wymagany wpis od skargi w dniu 9 listopada 2011 r. Ponadto w piśmie uzupełniającym skargę z dnia 9 listopada 2011 r. skarżąca zawarła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym ustanowienie radcy prawnego oraz zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek wskazała na ciężki stan swojego zdrowia po przebytej operacji oraz uzyskiwanie niskich dochodów. Pismem z dnia 12 listopada 2011 r. skarżąca wniosła o "cofnięcie pozwu przeciwko Urzędowi Skarbowemu w Z., oraz Naczelnikowi Izby Skarbowej w P. i uznanie czynności prawnej za bezskuteczną." Z uwagi na niejednoznaczne – w ocenie Sądu – wyrażenie przez skarżącą woli wycofania skargi, Sąd wezwał skarżącą zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 15 listopada 2011 r. do sprecyzowania, czy pismem z dnia 12 listopada 2011 r. cofa swoją skargę z dnia [...], w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem uznania, iż w/w pismem skarżąca cofa skargę. Odpis zarządzenia został skutecznie doręczony skarżącej w dniu 22 listopada 2011 r., a zatem termin do jego wykonania upłynął z dniem 29 listopada 2011 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie dokonała żadnej czynności procesowej, a więc należało uznać, że pismem z dnia 12 listopada 2011 r. wycofała skargę z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Powyższa regulacja stanowi, iż cofnięcie skargi sprowadza się do rezygnacji przez skarżącą z dochodzenia na drodze sądowej ochrony sfery jej praw i interesów, a tym samym do rezygnacji z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego i realizacji uprawnień wynikających z zasady prawa do sądu. Natomiast stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżąca skutecznie cofnie skargę. Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia 12 listopada 2011 r. I. N. cofnęła skargę na wskazane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. Sąd rozpoznając oświadczenie skarżącej nie stwierdził, aby w sprawie zachodziły przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 i art. 16 § 2 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w pkt I sentencji. Z tej też przyczyny Sąd uznał wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy za bezprzedmiotowy i postanowił jak w pkt II sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.