I SA/Po 739/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2013 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości za lata 2010 - 2011. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. Sąd zarządził doręczenie skarżącemu odpisu prawomocnego wezwania z dnia [...] sierpnia 2012 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł. Odbiór zarządzenia skarżący pokwitował w dniu [...] stycznia 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 69 akt sądowych). Postanowieniem z dnia 13 lutego 2013 r. Sąd oddalił wniosek skarżącego o zmianę postanowienia z dnia 13 grudnia 2012 r. o sygn. akt I SA/Po 739/12, którym został oddalony wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych Do dnia rozpatrywania niniejszej sprawy skarga nie została opłacona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpatrywanej sprawie w ustawowym terminie skarga nie została opłacona. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.