I SA/Po 741/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 24 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi S. T. na interpretację indywidualną Ministra Finansów, działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę Skarżący S. T. wniósł skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. W związku z tym, zarządzeniem przewodniczącego I Wydziału z dnia [...] sierpnia 2012 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, pod rygorem jej odrzucenia na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej: "ppsa"). Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało Skarżącemu skutecznie doręczone [...] sierpnia 2012 r. Termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął bezskutecznie z dniem [...] września 2012 r. Skarżący nie wniósł wymaganego wpisu. Natomiast pismem z dnia [...] września 2012 r. skarżący cofnął skargę. W takiej sytuacji Sąd zastosował art. 220 § 3 ppsa, zgodnie z którym skarga, od której pomimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu podlega odrzuceniu. Skarżący nie uiścił pomimo stosownego wezwania wpisu – wobec tego złożonej przez niego skargi nie można uznać jako skutecznie wniesionej. Merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Innymi słowy, strona może skutecznie cofnąć skargę, jeżeli wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, tzn. jeśli skarga była dopuszczalna i nie zawierała braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Z tych względów na podstawie powołanego przepisu i w związku z art. 58 § 3 i art. 16 § 2 ppsa Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.