I SA/Po 744/15

Sygn. akt I SA/Po 744/15[...] POSTANOWIENIE Dnia 23 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 23 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od lutego do października 2010 r., grudzień 2010 r. oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia za lipiec 2010 r. postanawia przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi Pismem z dnia [...] marca 2011 r. skarżąca spółka wniosła skargę na opisaną powyżej decyzję. Zarządzeniem Przewodniczącego I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] kwietnia 2015 r. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. wyciąg z KRS, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Następnie zarządzeniem Przewodniczącego I Wydziału z dnia [...] maja 2015 r. została wezwana do wniesienia, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł. Niewniesienie wpisu w wyznaczonym terminie opatrzone zostało także rygorem odrzucenia skargi (k. [...] akt sądowych). Powyższe wezwania zostały prawidłowo doręczone pełnomocnikowi skarżącej [...] w dniu [...] czerwca 2015 r. (k. [...] akt sądowych). Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął z dniem [...] czerwca 2015 r. ([...]). W zakreślonym terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, a skarga opłacona. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r. sąd odrzucił skargę. W dniu [...] sierpnia 2015 r. do sądu wpłynęło pełnomocnictwo od dodatkowego pełnomocnika spółki w osobie radcy prawnego [...]. [...] postanowienia o odrzuceniu skargi został doręczony obu pełnomocnikom spółki. [...] odebrał przesyłkę w dniu [...] września 2015 r., natomiast przesyła adresowana [...] została Zwrócona prze pocztę z adnotacją "adresat nie żyje". Pismem z dnia [...] września 2015 r. radca prawny [...] złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi , uzupełniając jednocześnie braki skargi. We wniosku stwierdził, że ustanowiony przez spółkę pełnomocnik [...] zmarł [...] czerwca 2015 r., tymczasem przed śmiercią tego pełnomocnika skarżąca przekazała temu pełnomocnikowi dokumenty oraz środki na uiszczenie wpisu, w związku z powyższym uchybienie terminowi nastąpiło bez winy skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek należało uwzględnić. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a." czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 ww. ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Art. 87 ww. ustawy stanowi natomiast, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Sąd uznał, iż w sprawie zachowany został termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych. Powyższe, umożliwia merytoryczne rozpoznanie kwestii ewentualnego zawinienia w uchybieniu terminu. Dokonując oceny w tym względzie sąd stwierdził, iż skarżąca w wystarczającym stopniu uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Śmierć pełnomocnika [...] o okresie otwartym do uzupełnienia braków skargi spowodowała, że ich uzupełnienie w wyznaczonym terminie nie było możliwe. Przekroczenie nastąpiło bez winy spółki. Dlatego sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.