I SA/Po 750/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. L. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi K. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów usług za poszczególne miesiące 2003r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ W. Zygmont Skarżący w skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 18 czerwca 2009r. nr [...] zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Uzasadniając wniosek powołał się na swoją aktualną sytuację finansową oraz na przekonanie, że istnieje prawdopodobieństwo uchylenia decyzji. Wskazał także, iż istnieje po temu ważny interes podatnika, a także ważny interes Skarbu Państwa polegający na tym, że w warunkach zwrotu podatku, ten ostatni będzie narażony na zapłatę odsetek od niesłusznie pobranych należności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Prawdą jest, że wykonanie aktu administracyjnego, określającego zobowiązanie podatkowe, zwykle wiąże się z dolegliwością dla podatnika, ale tylko ten fakt nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie bowiem z art. 61 § 3 ustawy z 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, ale tylko wtedy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem warunkiem wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku powyższych okoliczności ustawowych odnoszących się do konkretnych zdarzeń ( okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Twierdzenia takie powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątku podatnika. Z kolei do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków niezbędne jest, na przykład wskazanie, że w przypadku wykonania decyzji skarżącemu grozi utrata takiego świadczenia, które wskutek swych właściwości nie mogłoby być zastąpione innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego ( por. Jan Paweł Tarno: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi . Komentarz" , Warszawa 2006r.) Przesłanki przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji, powołane przez skarżącego nie zostały poparte dowodami (wniosek zawiera jedynie ogólne stwierdzenia), w tym nieadekwatną i pozaustawową formułę traktującą o ważnym interesie Skarbu Państwa. Za nieskuteczną należy uznać również wyrażoną przez skarżącego własną ocenę prawną zaskarżonej decyzji bowiem nie należy ona do przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Jeśli zaś chodzi o kwestię wyrządzenia szkody, to rezultaty czynności egzekucyjnych dokonywanych przez uprawniony organ i na podstawie podlegających wykonaniu aktów, nie stanowią szkody. Ponieważ podatnik nie wskazał innych, niż ocenione wyżej fakty na poparcie wniosku, toteż te właściwe nie mogą być przedmiotem domniemań Sądu. Na skarżącym ciążył obowiązek wykazania okoliczności, o których mowa w ustawie. Pozwala to na stwierdzenie, że wniosek skarżącego nie wskazuje na żadne fakty i dowody, które dawałyby podstawy do przyjęcia, że spełnione zostały ustawowe przesłanki do uwzględnienia wniosku. W rezultacie Sąd stoi na stanowisku, że podatnik nie wykazał, by brak wstrzymania wykonania decyzji miał sprowadzić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 i art. 16 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/ W. Zygmont