I SA/Po 752/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...], [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2011 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze z dnia [...] maja 2017 r. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] kwietnia 2017 r., utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w O., określającą skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2011 r., do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia skargi z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody skarżącemu. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że z dniem [...] grudnia 2016 r. zmuszony był do likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej. Wyjaśnił, że wraz z małżonką jest właścicielem budynku mieszkalnego położonego w O., w którym zamieszkują. Nie posiada środków na jednorazowe wykonanie zaskarżonej decyzji i nie osiąga obecnie żadnych dochodów. W przypadku prowadzenia egzekucji do ww. nieruchomości skarżący może stracić dom, a skutków egzekucyjnej sprzedaży nieruchomości nie da się odwrócić. Biorąc pod uwagę powyższe realna jest obawa wyrządzenia znacznej szkody skarżącemu, co uzasadnia wstrzymanie wykonania decyzji. Do skargi załączono m.in. kopię zeznania podatkowego PIT-36L za 2016 r., PIT/B oraz wydruk informacji z Centralnej Ewidencji Działalności Gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej: "P.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§ 4). Podkreślić należy, że orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: 1) niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz 2) niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. jest zatem wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę majątkową, a także niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca swój wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji uzasadniła w sposób przekonujący, podając okoliczności, które świadczą o zasadności udzielenia ochrony tymczasowej. Skarżący podał bowiem, że zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej, nie posiada środków na jednorazowe wykonanie zaskarżonej decyzji i nie osiąga obecnie żadnych dochodów. Rozpatrując niniejszy wniosek Sąd uznał, że ustawowo określone zagrożenia mogą w wypadku skarżącego potencjalnie wystąpić. Wykonanie objętej skargą decyzji spowoduje bowiem ubytek w majątku skarżącego, który może być, w ocenie Sądu, równoznaczny z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków czy wyrządzeniem znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd wziął pod uwagę wiek skarżącego, który ma [...] lat oraz fakt, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi [...] zł, co jest kwotą znaczną, szczególnie w zestawieniu z sytuacją finansową skarżącego, który oświadczył, że nie osiąga obecnie żadnych dochodów i przedstawił dokument z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej o zaprzestaniu z dniem [...] grudnia 2016 r. wykonywania działalności gospodarczej. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że ryzyko spowodowania postępowaniem egzekucyjnym likwidacji działalności gospodarczej, może skutkować orzeczeniem o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2005 r., sygn. akt I FZ 633/05, niepubl., postanowienie NSA z dnia 11 czerwca 2008 r., II FZ 208/08, publ. w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Jest to bowiem skutek trudny do odwrócenia i wysoce dotkliwy. Wobec powyższego Sąd podzielił pogląd skarżącego, że wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić go na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i wyrządzić mu poważną szkodę. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.