I SA/Po 753/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rennert Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz (spr.) Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Ziewińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 rok. oddala skargę. Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] listopada 2016 r., na podstawie art. 21 § 1 -3, art. 207 i 210 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015, poz. 613 ze zm. – dalej: "O.p."), w związku z art. 2-7 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 849 ze zm. – dalej: "u.p.o.l."), uchwały Rady Miasta [...] Nr [...] z dnia [...] listopada 2015 r. w sprawie określania wysokości stawek podatku od nieruchomości na 2016 r. określił [...] Spółka Jawna (dalej: podatnik, strona, skarżąca) wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za okres od [...] stycznia 2016 r. do [...] grudnia 2016 r. w kwocie [...]zł. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu [...] lipca 2016 r. podatnik złożył deklarację na podatek od nieruchomości za rok 2016 za nieruchomość położoną w [...]. Z deklaracji na podatek od nieruchomości za rok 2016 złożonej przez podatnika wynikają następujące podstawy opodatkowania: - grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni - [...] m2, - budynek związany z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni - [...] m2. Wartość należnego podatku obliczona została za okres 7 miesięcy, co podatnik uzasadnił tym, że przebudowa budynku hotelu została zakończona w maju 2016 r. Organ nie podzielił stanowiska strony, że podatek za rok 2016 jest należny za okres 7 miesięcy. Podatnik jest zobowiązany zapłacić podatek od nieruchomości za cały 2016 r. Budynki wchodzące w skład nieruchomości istniały w chwili zakupu nieruchomości w roku 2014. Nie wystąpiła także żadna z okoliczności takich jak wyburzenie czy wybudowanie nowego obiektu. Organ wyjaśnił, że podatnik jest właścicielem nieruchomości położonej w [...] przy ulicy [...] (działka [...] i [...]). Podstawą nabycia nieruchomości jest akt notarialny z [...] kwietnia 2014 r., z którego wynika, że przedmiotowa nieruchomość zabudowana jest budynkiem biurowym i budynkiem magazynowo - warsztatowym. Organ wyjaśnił, że w dniu [...] listopada 2013 r. Starosta [...] wydał decyzję pozwalającą na przebudowę wraz ze zmianą sposobu użytkowania istniejącego budynku sztabowo-biurowego na budynek internatowy. Pozwolenie to zostało wydane ówczesnemu właścicielowi tej nieruchomości - [...]. W dniu [...] maja 2014 r. Starosta [...] wydał decyzję, na podstawie której decyzja z [...] listopada 2013 r. została przeniesiona na rzecz aktualnego właściciela nieruchomości tj. [...] Spółka Jawna. Jednak pierwotne przeznaczenie zostało zmienione na hotel z infrastrukturą (gastronomia, sale konferencyjne, spa, zaplecze socjalne, butiki). W dniu [...] listopada 2015 r. Starosta [...] wydał decyzję pozwalającą na przebudowę pomieszczeń piwnicznych i parteru istniejącego budynku sztabowo -biurowego na funkcję handlowo-usługową. Decyzja ta została wydana dla obecnego właściciela nieruchomości - [...] Spółka Jawna. Powyższe potwierdza zawiadomienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o zakończeniu przebudowy wraz ze zmianą sposobu użytkowania budynku sztabowego. Po zakończonej przebudowie podatnik zwiększył zadeklarowaną powierzchnię użytkową budynku w porównaniu do roku ubiegłego. Zwiększenie powierzchni budynku do podatku wynikało z adaptacji części piwnicznej budynku. Przebudowa budynku nie pozbawiła tego obiektu cech, jakie posiada budynek, nie nastąpiła także rozbudowa czy też wyburzenie. Należy więc przyjąć, że część piwniczna istniała w momencie zakupu nieruchomości i nie była zgłoszona do podatku. Podatnik jest również właścicielem budynku magazynowo - warsztatowego, który jest przeznaczony do rozbiórki. Z oświadczenia strony wynika jednak, że jego rozbiórka została wstrzymana ponieważ stanowi on teraz zapiecze budowy. Przewidywany termin zakończenia prac związanych z przebudową budynku sztabowo-biurowego to II połowa 2016 r. W deklaracji na podatek od nieruchomości strona nie wykazała do podatku budynku magazynowo - warsztatowego, który został przeznaczony do rozbiórki. Sam fakt zadeklarowania zamiaru rozbiórki budynku nie daje podstaw do nie uwzględnienia go w deklaracji na podatek od nieruchomości. Ponadto jak wynika z oświadczenia strony budynek ten wykorzystywany jest w związku z trwającymi pracami budowlanymi na tej nieruchomości. Z pism wyjaśniających podatnika wynika, że mimo, że budynek ten jest przeznaczony do rozbiórki to jest wykorzystywany jako zaplecze budowy, jego rozbiórka stanowi dalszy etap prac budowlanych na nieruchomości i została przesunięta w czasie z uwagi na to że podatnik wszelkie prace skoncentrował na zakończeniu przebudowy hotelu, budowie miejsc parkingowych i poprawą estetyki otoczenia. Ponadto podatnik oświadczył, że stan techniczny budynku magazynowego nie pozwala na jego użytkowanie. Nie uzasadniono jednak szczegółowo jakie elementy stanu technicznego nie pozwalają na jego użytkowanie. Podatnik oświadczył jedynie, że budynek posiada wątłe fundamenty i konstrukcję. W ocenie organu budynek magazynowo - warsztatowy powinien być opodatkowany według stawek właściwych dla budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Ustalając powierzchnię użytkową [...] m2 (hotel wraz z towarzyszącą infrastrukturą) wzięto pod uwagę deklarację strony na podatek od nieruchomości z dnia [...] lipca 2016 r., w której została wykazana wskazana wyżej powierzchnia użytkowa budynku związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej. W zakresie wielkości gruntów do opodatkowania przyjęto powierzchnię gruntów wykazaną przez stronę w deklaracji na podatek od nieruchomości, w której strona wykazała grunty o powierzchni [...] m2. Taka powierzchnia gruntów stanowiących działki nr [...] oraz [...] znajduje potwierdzenie w danych wynikających z ewidencji gruntów prowadzonej przez Starostę [...]. Natomiast powierzchnię budynku hotelowego przyjęto z deklaracji na podatek od nieruchomości na 2016 r. Powierzchnia budynku magazynowo - warsztatowego przyjęta do podatku wynika z oświadczenia właściciela nieruchomości, która znajduje potwierdzenie w protokole z oględzin nieruchomości i w akcie notarialnym z [...] kwietnia 2014 r. W dniu dokonania oględzin nieruchomości strona potwierdziła, że ustalone powyżej powierzchnie nieruchomości są zgodne ze stanem faktycznym. W odwołaniu strona, reprezentowana przez pełnomocnika, domagała się uchylenia decyzji w całości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ przedstawił dotychczasowe stanowisko w sprawie i wyjaśnił, że strona dokonała obliczeń należnego podatku za okres 7 miesięcy, co uzasadniła przebudową budynku hotelu, która zakończona została w maju 2016 r. Organ zaznaczył, że budynki wchodzące w skład nieruchomości istniały w chwili ich zakupu w 2014 r. Nie wystąpiła też żadna z okoliczności takich jak wyburzenie, czy wybudowanie nowego obiektu. W deklaracji na podatek od nieruchomości skarżąca nie wykazała do podatku budynku magazynowo - warsztatowego, który został przeznaczony do rozbiórki. Sam fakt zadeklarowania zamiaru rozbiórki budynku nie daje podstaw do nie uwzględnienia go w deklaracji na podatek od nieruchomości. Ponadto, co wynika z oświadczenia strony budynek ten wykorzystywany jest w związku z trwającymi pracami budowlanymi na tej nieruchomości, jako zaplecze budowy. Niezależnie od tego strona oświadczyła, że budynek posiada wątłe fundamenty i konstrukcję. Zgodnie z art. 2a pkt 3 u.p.o.l. możliwe byłoby zastosowanie stawki właściwej dla budynków pozostałych w przypadku gdyby do omawianego budynku została wydana decyzja ostateczna organu nadzoru budowlanego nakazująca jego rozbiórkę. Strona jednak nie przedstawiła takiego dokumentu. Ustalając wysokość podatku za budynek magazynowy organ podatkowy nie znalazł podstaw do zastosowania stawki właściwej dla budynków pozostałych czy też zupełnego wyłączenia tego budynku z opodatkowania z uwagi na stan techniczny budynku czy przeznaczenie tego budynku do rozbiórki, jak wnioskowała strona. W ocenie organu podatkowego budynek magazynowo - warsztatowy powinien być opodatkowany według stawek właściwych dla budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Organ określając wysokość podatku od nieruchomości wziął pod uwagę art. 1 a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. Ustalając powierzchnię użytkową [...] m2 (obiekt hotelowy wraz z towarzyszącą infrastrukturą) wzięto pod uwagę deklarację strony na podatek od nieruchomości z dnia [...] lipca 2016 r., w której została wykazana wyżej wskazana powierzchnia użytkowa budynku związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej. Ponadto z wyjaśnień uzyskanych od strony wynika, że zwiększona powierzchnia użytkowa hotelu w porównaniu do deklaracji z roku poprzedniego wynika z zagospodarowania części piwnicznej tego budynku. Należy bowiem przyjąć, że faktyczna powierzchnia użytkowa budynku hotelu wynosi [...] m2 od chwili zakupu tej nieruchomości. Do opodatkowania nie zgłoszono natomiast piwnic, które nie były użytkowane do czasu ich adaptacji. Za kondygnację uważa się również piwnicę. W związku z powyższym powierzchnię piwnic należało włączyć do powierzchni budynków i tym samym podlegają one opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Dokonując obliczenia wysokości podatku za budynek magazynowy przyjęto powierzchnię użytkową [...] m2. Powierzchnia ta wynikała z aktu notarialnego zakupu nieruchomości, a ponadto została potwierdzona przez podatnika w dniu dokonania oględzin nieruchomości przeprowadzonych w dniu [...] października 2016 r. Organ odwoławczy nie podzielił pozostałych zarzutów odwołania dotyczących naruszenia przepisów O.p. w zakresie nieprawidłowego postępowania wyjaśniającego, czy też błędnego ustalenia stanu faktycznego. Zdaniem organu podjęto wszelkie niezbędne działania mające na celu wyjaśnienie stanu faktycznego i uwzględniono treść aktu notarialnego z dnia [...] kwietnia 2014 r., deklarację podatkową za rok 2016, oświadczenie właściciela nieruchomości oraz protokół z oględzin przedmiotowej nieruchomości. Organ nie podzielił zarzutu podatnika, iż nie został właściwie oznaczony adresat decyzji podatkowej. Skarżący podmiot został określony w zaskarżonej decyzji identycznie jak zapis Krajowego Rejestru Sądowego z [...] grudnia 2016 r., którego nazwa - [...] Spółka Jawna, G. ul. [...] - została użyta również we wniesionym odwołaniu. W skardze z dnia [...] sierpnia 2018 r. skarżąca Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta G. i przekazanie organowi I instancji sprawy do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucono: - naruszenie przepisów postępowania art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak należytego uzasadnienia zaskarżonej decyzji z uwagi na: niedostateczne ustalenie faktów oraz ich znaczenia według obowiązujących przepisów prawa; niedostateczne wyjaśnienie przepisów prawa stanowiących podstawę prawną rozstrzygnięcia organu administracyjnego; brak oceny przeprowadzonych dowodów w szczególności pod kątem ich wiarygodności, zgodności z zasadami logiki i doświadczenia życiowego , a także ich spójności z zgromadzonym pozostałym materiałem dowodowym, poprzez brak w decyzji faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej - naruszenie przepisów postępowania art. 7 k.p.a., art. 75 k.p.a., 77 k.p.a., 80 k.p.a. art. 109 k.p.a., art. 110 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z przedmiotową sprawą administracyjną, w tym brak wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału dowodowego, w konsekwencji czego nie dokonano rzeczywistych ustaleń faktycznych, a pomimo tego organ wydając zaskarżoną decyzję nie mając żadnych podstaw prawnych ani faktycznych, bezpodstawnie uznał, że grunt oraz budynki znajdujące się na nim mogą być traktowane jako związane z działalnością gospodarczą również ze względu na ich stan techniczny oraz sposób użytkowania i z tego względu stanowią przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości w 2016 r., a nadto błędnie uznał za zasadne opodatkowanie w 2016 r. nieruchomości budynkowej o powierzchni użytkowej [...] m2, podczas gdy przyrost powierzchni użytkowej w wysokości [...] m2 jest wynikiem rozbudowy budynku hotelu będącego jeszcze w budowie oraz nie użytkowanego przed jej zakończeniem tj. przed [...] maja 2016 r. - błąd w ustaleniach faktycznych poprzez błędne ustalenie, że w 2016 r. w budynku w [...] przy ul. [...] wskazanym do opodatkowania podatkiem od nieruchomości istniała powierzchnia [...] m2, co do której winna zostać zastosowana stawka podatku [...] zł za każdy m2, podczas gdy w 2016 r. budynek był w rozbudowie i nie był użytkowany, a nowopowstała powierzchnia użytkowa budynku w wysokości [...] m2 jest wynikiem tej właśnie rozbudowy, która powstała nie wcześniej jak [...] maja 2016 r., tj. z dniem zakończenia prac budowlanych; poprzez błędne ustalenie, że grunt oraz budynki w G. przy ul. [...] w 2016 r. wykorzystywane były na cele działalności gospodarczej podatnika podczas gdy z uwagi na zły stan techniczny budynku głównego (obecnie budynek hotelu) oraz budynków magazynowo - warsztatowych nie mogły być one wykorzystywane w przedsiębiorstwie podatnika ani też wykorzystywane do żadnej innej działalności gospodarczej zgodnie z ich przeznaczeniem; - naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie art. 1 a ust. 1 pkt 3 w zw. art. 1a ust.2a pkt 3 u.p.o.l. poprzez błędne przyjęcie, że grunt oraz budynki stanowiące w sprawie przedmiot opodatkowania związane są z prowadzeniem działalności gospodarczej w rozumieniu tego przepisu; art. 6 ust. 2 u.p.o.l. w zw. z § 1 pkt 2 uchwały nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] października 2014 r. poprzez zaniechanie i błędne ustalenie podstawy opodatkowania i przyjęcie, że obowiązkiem podatkowym i opodatkowanie podatkiem od nieruchomości za 2016 r. objęty jest budynek o powierzchni użytkowej [...] m2 podczas, gdy przyrost powierzchni użytkowej w wysokości [...] m2 jest wynikiem rozbudowy budynku hotelu będącego jeszcze w budowie oraz nie użytkowanego przeć jej zakończeniem, - naruszenie przepisów postępowania: 1) art. 122, art. 187 § 1 oraz art. 180 § 1 O.p. w zakresie obowiązku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego w przedmiocie związku z działalnością gospodarczą skarżącego gruntu o powierzchni [...] m2 i budynku hotelu o powierzchni [...] m2, w tym części tego budynku o powierzchni [...] m2, stanu technicznego budynku w kontekście art. 1 a ust. 1 pkt 3 w zw. art. 1a ust. 2a pkt 3 u.p.o.l.; stanu faktycznego i charakteru budynku o powierzchni użytkowej w wysokości [...] m2 w kontekście art. 6 ust. 2 u.p.o.l., 2) art. 210 § 1 pkt 3 i pkt 5 O.p. poprzez nie wskazanie osoby zobowiązanej do zapłaty podatku i nie oznaczenie indywidualnie podatnika jako strony, 3) art. 120 O.p (zasada praworządności) poprzez nieuwzględnienie przez organ podatkowy w trakcie wydawania postanowienia, całokształtu okoliczności mogących mieć wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Badając zaskarżoną decyzję według kryteriów przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej: "P.p.s.a."), Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego, a jej wydanie poprzedziło postępowanie, w którym nie uchybiono regułom prawa procesowego. Sąd ocenił, iż zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w sposób powodujący konieczność jej wyeliminowania z porządku prawnego, zatem podlega oddaleniu. W zakresie oceny stanu faktycznego ustalonego przez organy, należy podkreślić, że sąd administracyjny nie ustala stanu faktycznego, a jedynie wskazuje, które ustalenia organu zostały przez niego przyjęte, a które nie (vide - wyrok NSA z 6 lutego 2008 r. sygn. akt II FSK 1665/06 – powołane w niniejszy uzasadnieniu orzeczenia dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem oceniając stan faktyczny ustalony przez organy, Sąd przyjął za podstawę rozstrzygnięcia ustalenia faktyczne poczynione przez organy podatkowe, bowiem stan faktyczny został ustalony z zachowaniem reguł procedury administracyjnej. Ustalony w postępowaniu administracyjnym stan faktyczny stał się stanem faktycznym przyjętym przez Sąd. Następnie podkreślić trzeba, że organ jest obowiązany do zgromadzenia dowodów tylko w takim zakresie, w jakim jest to niezbędne do ustalenia stanu faktycznego. Jeżeli organ podatkowy, na podstawie zebranych dowodów w toku postępowania może dokonać niebudzącego wątpliwości ustalenia stanu faktycznego, wówczas dalsze prowadzenie postępowania dowodowego nie jest zasadne. Jednocześnie Sąd zauważa, że w kontrolowanym postępowaniu podatkowym organy prowadziły postępowanie na podstawie przepisów O.p., a nie na podstawie przepisów K.p.a., zatem nie mogły odnieść skutecznego uzasadnienia zarzuty naruszenia przepisów K.p.a. Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków Sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 P.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Organy nie naruszyły wskazanych w skardze przepisów procedury podatkowej, w tym zasady określonej w art. 120 O.p. Wydana decyzja nie narusza art. 210 § 1 pkt 3 i pkt 5 O.p. W rozstrzygnięciu został indywidualnie określony podmiot, który jest zobowiązany do zapłaty podatku. Adresatem decyzji bezspornie był [...] spółka jawna w [...]. W tym miejscu Sąd wyjaśnia, że zgodnie z art. 24 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1577) - firma spółki jawnej powinna zawierać nazwiska lub firmy (nazwy) wszystkich wspólników albo nazwisko albo firmę (nazwę) jednego albo kilku wspólników oraz dodatkowe oznaczenie "spółka jawna". Na podstawie § 2 powyższego przepisu, dopuszczalne jest używanie w obrocie skrótu "sp. j.". Wbrew zarzutom skargi organy w sposób właściwy dokonały ustaleń faktycznych, co w konsekwencji skutkowało prawidłową wykładnią przepisów u.p.o.l., a także innych przepisów prawa materialnego i procesowego wskazanych w petitum skargi. Sąd podkreśla, że w myśl sformułowanej w art. 191 O.p. zasady swobodnej oceny dowodów, organ podatkowy rozważając wartość poszczególnych dowodów, jak również formułując wnioski na podstawie całokształtu materiału dowodowego zebranego w sprawie, nie jest związany żadnymi sztywnymi regułami określającymi wartość poszczególnych dowodów, ale kieruje się własnym przekonaniem, uwzględniając wiedzę, doświadczenie życiowe, prawa logiki, informacje wynikające z wzajemnych relacji między poszczególnymi dowodami. Dopóki granice swobodnej oceny dowodów nie zostaną przez organ orzekający przekroczone Sąd nie ma podstaw do podważania dokonanych w ten sposób ustaleń. Po analizie materiału dowodowego Sąd doszedł do przekonania, że stanowisko organów podatkowych zawarte w decyzjach jest właściwe. W rozpoznawanej sprawie organy zgromadziły i wszechstronnie oceniły zgodnie z art. 187 O.p. materiał dowodowy, czego potwierdzeniem jest analityczne uzasadnienie zaskarżonej decyzji. Organy podatkowe wyczerpały swoje możliwości dowodowe i nie przekroczyły przy tym granic swobodnej oceny dowodów. Zasadność ocen i wniosków poczynionych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie zebranego materiału dowodowego, w świetle zasad logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, nie budzi wątpliwości. Dokonana przez organ ocena dowodów nie wykracza także poza granice wynikające z art. 191 O.p., nie nosi cech dowolności, czy powierzchowności. Podniesione przez podatnika w uzasadnieniu skargi zarzuty, stanowią jedynie gołosłowną polemikę z ustaleniami poczynionymi przez organy. Organy w ramach nałożonego na nich przepisami prawa obowiązków poczyniły wystarczające starania, co do pozyskania niezbędnych danych pozwalających ustalić stan faktyczny sprawy i tym samym odnieść się do istoty sprawy. Istota sporu koncentruje się wokół dwóch kwestii. Pierwsza z nich dotyczy tego, czy grunt oraz budynki znajdujące się na nim mogą być traktowane jako związane z działalnością gospodarczą oraz czy z uwagi na ich stan techniczny oraz sposób użytkowania mogą stanowić przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości w roku podatkowym 2016. Druga kwestia z kolei dotyczy zasadności opodatkowania w 2016 r. nieruchomości budynkowej o powierzchni użytkowej [...] m2, podczas gdy przyrost powierzchni użytkowej w wysokości [...] m2 jest wynikiem rozbudowy budynku hotelu będącego jeszcze w budowie oraz nie użytkowanego przed jej zakończeniem, tj. przed [...] maja 2016 r. Wyjaśnić należy, że w przepisie art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. ustawodawca zdefiniował grunty, budynki i budowie związane z prowadzeniem działalności gospodarczej jako grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, zastrzeżeniem ust. 2 a. Art. 1a ust.2a pkt 3 u.p.o.l. stanowi, że do gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej nie zalicza się budynków, budowli lub ich części, w odniesieniu do których została wydana decyzja ostateczna organu nadzoru budowlanego, o której mowa w art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290), lub decyzja ostateczna organu nadzoru górniczego, na podstawie której trwale wyłączono budynek, budowlę lub ich części z użytkowania. Ustawodawca w powołanym przepisie art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. przewidział jednak wyjątek w postaci gruntów, budynków oraz budowli, które nie są i nie mogą być wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej ze względów, wskazanych szczegółowo w art.67 ust. 1 prawa budowlanego. Stosownie do treści art. 6 ust. 2 u.p.o.l. jeżeli okolicznością, od której jest uzależniony obowiązek podatkowy, jest istnienie budowli albo budynku lub ich części, obowiązek podatkowy powstaje z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym budowa została zakończona albo w którym rozpoczęto użytkowanie budowli albo budynku lub ich części przed ich ostatecznym wykończeniem. W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że skarżąca jest przedsiębiorcą i w jej posiadaniu znajdują się sporne co do sposobu kwalifikacji podatkowej grunt i budynki. W ocenie skarżącej organ podatkowy nie przeprowadził żadnych ustaleń pod kątem tego, czy budynki znajdujące się na gruncie spółki z uwagi na zły stan techniczny nadają się w ogóle do użytkowania. Zdaniem skarżącej z protokołu oględzin z [...] października 2016 r. wynika, że organ podatkowy odnotował zły stan budynków i ustalił ich przeznaczenie do rozbiórki. Jednakże te okoliczności nie były przedmiotem rozważań organu podatkowego w odniesieniu do określenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2016 r. w kontekście art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. Skarżąca nie zgodziła się również ze stanowiskiem organu podatkowego, że grunt i budynki do [...] maja 2016 r. stanowiły przedmiot związany z działalnością gospodarczą spółki. Organ nie wziął pod uwagę tego, że obiekt – budynek, gdzie obecnie znajduje się hotel do tej pory nie był wykorzystywany przez spółkę na cele związane z działalnością gospodarczą. Obiekt, który pierwotnie wykorzystywany był jako budynek biurowy i budynek magazynowo - warsztatowy zmienił obecnie swoje przeznaczenie na hotel z infrastrukturą. Przy czym ta zmiana nastąpiła dopiero w wyniku przeniesienia uprawnień budowlanych na spółkę w dniu [...] maja 2014 r. W ocenie skarżącej organ podatkowy nie dokonał właściwej rekonstrukcji stanu faktycznego w zakresie powstania obowiązku podatkowego od nieruchomości budynkowej o powierzchni użytkowej [...] m2 pomijając całkowicie okoliczność, że przyrost powierzchni użytkowej w wysokości [...] m2 jest wynikiem rozbudowy budynku hotelu. Z powyższą argumentacją skarżącej nie sposób się zgodzić. Sąd uznaje za prawidłowe stanowisko organów. Na gruncie rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że z informacji oraz dokumentów zebranych w sprawie wynika, że w dniu [...] lipca 2016 r. skarżąca złożyła deklarację na podatek od nieruchomości za rok 2016 za nieruchomość położoną w G. przy ul. [...]. Z deklaracji tej wynikały następujące podstawy opodatkowania: grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o powierzchni [...] m2, budynek związany z prowadzoną działalnością gospodarczą o powierzchni [...] m2. Strona dokonała obliczeń należnego podatku za okres 7 miesięcy, co uzasadniła przebudową budynku hotelu, która zakończona została w maju 2016 r. Warto jednak zaznaczyć, że budynki wchodzące w skład nieruchomości istniały w chwili ich zakupu w 2014 r. Nie wystąpiła też żadna z okoliczności takich jak wyburzenie, czy wybudowanie nowego obiektu. W deklaracji na podatek od nieruchomości skarżąca nie wykazała do podatku budynku magazynowo - warsztatowego, który został przeznaczony do rozbiórki. Sam fakt zadeklarowania zamiaru rozbiórki budynku nie daje podstaw do nie uwzględnienia go w deklaracji na podatek od nieruchomości. Ponadto, co wynika z oświadczenia strony budynek ten wykorzystywany jest w związku z trwającymi pracami budowlanymi na tej nieruchomości, jako zaplecze budowy. Niezależnie od tego strona oświadczyła, że budynek posiada wątłe fundamenty i konstrukcję. Zgodzić należy się ze stanowiskiem organu, że w myśl art. 2a pkt 3 u.p.o.l. możliwe byłoby zastosowanie stawki właściwej dla budynków pozostałych w przypadku, gdyby do omawianego budynku została wydana decyzja ostateczna organu nadzoru budowlanego nakazująca jego rozbiórkę. Strona jednak nie przedstawiła takiego dokumentu. Ustalając wysokość podatku za budynek magazynowy organ podatkowy nie znalazł podstaw do zastosowania stawki właściwej dla budynków pozostałych, czy też zupełnego wyłączenia tego budynku z opodatkowania z uwagi na stan techniczny budynku - przeznaczenie tego budynku do rozbiórki - jak wnioskowała strona. Prawidłowo zatem organy stwierdziły, że budynek magazynowo - warsztatowy powinien być opodatkowany według stawek właściwych dla budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Organy określając wysokość podatku od nieruchomości wzięły pod uwagę przepis art. 1 a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., z którego wynika, że grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej są to grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą z wyjątkiem budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tym budynkami. Skarżąca jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą, a przedmiotowe nieruchomości położone w [...] przy ul. [...] są jej własnością, na podstawie aktu notarialnego z dnia [...] kwietnia 2014 r. Ustalając powierzchnię użytkową [...] m2 (obiekt hotelowy wraz z towarzyszącą infrastrukturą ) organy wzięły pod uwagę deklarację strony na podatek od nieruchomości z [...] lipca 2016 r., w której została wykazana wyżej wskazana powierzchnia użytkowa budynku związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej. Ponadto z wyjaśnień uzyskanych od strony wynika, że zwiększona powierzchnia użytkowa hotelu w porównaniu do deklaracji z roku poprzedniego wynika z zagospodarowania części piwnicznej tego budynku. Organy przyjęły prawidłowo, że faktyczna powierzchnia użytkowa budynku hotelu wynosi [...] m2 od chwili zakupu tej nieruchomości. Do opodatkowania nie zgłoszono natomiast piwnic, które nie były użytkowane do czasu ich adaptacji. Za kondygnację uważa się również piwnicę. W związku z powyższym powierzchnię piwnic należało włączyć do powierzchni budynków i tym samym podlegają one opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Dokonując obliczenia wysokości podatku za budynek magazynowy przyjęto powierzchnię użytkową [...] m2. Powierzchnia ta wynikała z aktu notarialnego zakupu nieruchomości, a ponadto została potwierdzona przez podatnika w dniu dokonania oględzin nieruchomości przeprowadzonych w dniu [...] października 2016 r. W kontekście powyższego Sąd nie podzielił zarzutów dotyczących naruszenia przepisów w zakresie nieprawidłowego postępowania wyjaśniającego, czy też błędnego ustalenia stanu faktycznego. Organy podjęły wszelkie niezbędne działania mające na celu wyjaśnienie stanu faktycznego i uwzględniły treść aktu notarialnego z [...] kwietnia 2014 r., deklarację podatkową za rok 2016, oświadczenie właściciela nieruchomości oraz protokół z oględzin przedmiotowej nieruchomości. W tym miejscu należy zwrócić uwagę, iż z przepisów art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. 2015 r., poz. 520) jednoznacznie wynika, iż organ podatkowy jest związany przy wymiarze podatku zapisami w ewidencji gruntów i budynków i nie jest uprawniony do dokonywania własnych ustaleń w tym przedmiocie. Co więcej, toczące się jakiekolwiek postępowania dotyczące nieruchomości nie mają wpływu na wymiar podatku, dopóty, dopóki nie nastąpi stosowna zmiana w rejestrze. W tym stanie faktycznym oraz prawnym zarzutów przedstawione w skardze wobec decyzji organów podatkowych nie można było podzielić. Analiza stanu faktycznego, ustalonego w postępowaniu podatkowym na podstawie zebranego w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i jego ocena, w świetle obowiązującego stanu prawnego, uzasadnia stwierdzenie, że brak jest podstaw do przyjęcia, zgodnie z twierdzeniami strony, iż nieruchomość nie podlega opodatkowaniu według najwyższych stawek przewidzianych dla przedsiębiorców. W świetle powyższych rozważań nie zasługują na uwzględnienie zarówno zarzuty naruszenia wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego, jak i prawa procesowego. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.