I SA/Po 753/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 8 sierpnia 2025 r. Nr [...], [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy od stycznia 2016 r. do grudnia 2017 r. postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 1.889,- zł (tysiąc osiemset osiemdziesiąt dziewięć złotych). W dniu 22 września 2025 r. M. R., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z 8 sierpnia 2025 r., wskazaną w rubrum orzeczenia. Zarządzeniem z 20 października 2025 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał stronę skarżącą do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Natomiast zarządzeniem z 21 października 2025 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi. Powyższe wezwania doręczono pełnomocnikowi skarżącego w trybie doręczenia zastępczego (po dwukrotnym awizowaniu - w dniach 30 października 2025 r. oraz 7 listopada 2025 r. – k. [...] akt sądowych) na adres pełnomocnika strony podany w skardze. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie nie została podjęta w terminie 14 dni od dnia pierwszego jej awizowania, w związku z czym nastąpił jej zwrot do Sądu. Przesyłkę pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 13 listopada 2025 r. W dniu 20 listopada 2025 r. strona skarżąca uiściła wpis od skargi. Natomiast pełnomocnictwo zostało złożone w dniu 21 listopada 2025 r. (data stempla pocztowego na kopercie - k. [...] akt sądowych). Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Zgodnie z art. 35 § 1 P.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Z powyższego wynika, że na pełnomocniku strony skarżącej, który wnosi do sądu skargę, ciąży obowiązek dołączenia dokumentu pełnomocnictwa, z którego treści wynikać ma umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej, a także do jakiego kręgu osób pełnomocnik się zalicza. Podkreślenia wymaga, że niezachowanie wymogów formalnych skutkuje wezwaniem strony skarżącej do ich uzupełnienia w 7-dniowym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie bowiem z art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. Natomiast stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis m.in. od pisma odrzuconego. W niniejszej sprawie wobec niemożności doręczenia pełnomocnikowi strony pism sądowych w sposób przewidziany w art. 65-72 P.p.s.a., zostały ono pozostawione na okres 14 dni w placówce pocztowej. Jak wynika z druku zwrotnego potwierdzenia odbioru zawiadomienie o złożeniu korespondencji skierowanej do pełnomocnika nastąpiło w dniu 30 października 2025 r. Powtórne awizo zostało dokonane 7 listopada 2025 r. Nieodebranie przez pełnomocnika przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizo skutkowało, na mocy art. 73 P.p.s.a., dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia wezwania, pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Podkreślić bowiem należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 P.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Mając na uwadze powyższe, Sąd stwierdza, że wobec doręczenia zastępczego w dniu 13 listopada 2025 r. wezwania do usunięcia braku formalnego skargi, termin jego uzupełnienia upłynął z dniem 20 listopada 2025 r. Jednakże w zakreślonym terminie strona skarżąca uiściła należny wpis od skarg, ale nie uzupełniła jej braku formalnego, do uzupełnienia którego została wezwana. Uczyniła to w dniu 21 listopada 2025 r., a zatem po terminie. Uzupełnienie braków formalnych skargi po upływie ustawowego, siedmiodniowego terminu jest równoznaczne w skutkach z ich nieuzupełnieniem, wobec czego skarga podlega odrzuceniu. Zważywszy powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. odrzucił skargę, orzekając jednocześnie na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. o zwrocie całego uiszczonego od niej wpisu.