I SA/Po 756/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w dniu [...] października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi W. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie podatku od nieruchomości za 2017 r. postanawia: odrzucić skargę Decyzją z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję W. N. z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w sprawie ustalenia T. S. zobowiązania pieniężnego z tytułu podatku od nieruchomości za 2017 r. i umorzyło postępowanie w sprawie. Pismem z dnia [...] sierpnia 2019 r. W. N., złożył skargę na powyższą decyzję, wnosząc o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpoznania. Opowiadając na skargę, Kolegium wniosło o jej odrzucenie. Sąd zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Ponadto, stosownie do § 2 art. 50, uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W orzecznictwie zasadnie przyjmuje się, że legitymację do wniesienia skargi określono w art. 50 P.p.s.a. przez wyróżnienie atrybutu interesu prawnego (legitymacja materialna) oraz wskazanie podmiotów, które mimo braku takiego interesu są uprawnione do wniesienia skargi (legitymacja formalna) (por. postanowienie NSA z [...] marca 2019 r. o sygn. akt II GSK [...] – dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie, skarga została wniesiona przez W. N., który działał w sprawie jako organ podatkowy pierwszej instancji, a zatem ustaleniu podlegało, czy organ ten posiada uprawnienie do kwestionowania w postępowaniu sądowoadminstracyjnym decyzji, mocą której uchylono jego własne rozstrzygnięcie i umorzono postępowanie w sprawie. W kwestii legitymacji skargowej organu administracji publicznej wypowiadały się sądy administracyjne oraz Trybunał Konstytucyjny. Z orzecznictwa, jak i doktryny wynika, że w zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej, nie jest on (ani też żaden z pozostałych organów danej jednostki) uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej. Nie do przyjęcia jest bowiem stanowisko, że gmina może zajmować różną pozycję (raz organu wydającego decyzję, innym razem strony postępowania) w zależności od etapu załatwiania sprawy z zakresu administracji publicznej. Bez względu na przedmiot sprawy i jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy, gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej, dotyczącej osoby trzeciej, w której decyzje wydaje wójt tej gminy; ani gmina, ani żaden jej organ nie są uprawnieni do zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji organu odwoławczego (por.: wyrok NSA z 16 lutego 2005 r., OSK 1017/04 – publ. LEX nr 171164 oraz postanowienie NSA z 15 października 1990 r., SA/Wr 990/90 - ONSA 1990, z. 4, poz. 7). Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania sądowoadministracyjnego (por.: uchwały NSA z dnia 9 października 2000 r., OPK 14/00 - publ. ONSA 2001, z. 1, poz. 17 oraz z 19 maja 2003 r., OPS 1/03 - publ. ONSA 2003, z. 4, poz. 115). Także w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 29 października 2009 r., sygn. akt K 32/08 (Dz. U. Nr 187, poz. 1456) wskazano, że gmina, której wójt (burmistrz, prezydent) wydał jako organ podatkowy pierwszej instancji decyzję podatkową, nie może być ani stroną skarżącą, ani uczestnikiem w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W związku z powyższym organowi jednostki samorządu terytorialnego, jakim jest W. N., któremu ustawodawca wyznaczył rolę organu administracji publicznej, nie przysługuje legitymacja do złożenia skargi w sprawie na decyzję wydaną w wyniku rozpatrzenia odwołania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. W konsekwencji, skarga wniesiona przez W. N. na decyzję kasacyjną organu odwoławczego, z którą tenże Wójt się nie zgadza, okazała się niedopuszczalna i wobec tego podlegała odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.