I SA/Po 757/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Roman Wiatrowski Sędziowie WSA Maciej Jaśniewicz WSA Karol Pawlicki (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Urszula Kosowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. w B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę. /-/ K.Pawlicki /-/R.Wiatrowski /-/ M.Jaśniewicz Firma "A" Sp. z o.o. w B. wniosła zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia 30 kwietnia 2009 r. w przedmiocie uznania zarzutów na opis i oszacowanie nieruchomości będącej przedmiotem postępowania egzekucyjnego w całości za nieuzasadnione. Zażalenie datowane było 27 maja 2009 r., i zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 28 maja 2009 r. Postanowieniem z [...] Dyrektor Izby Skarbowej w P., działając na podstawie art. 134 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 17 § 1 i art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stwierdził, że w/w zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia. W uzasadnieniu organ wskazał, że postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia 30 kwietnia 2009 r. zostało doręczone stronie w sposób przewidziany w art. 44 Kpa dnia 20 maja 2009 r. Postanowienie to zawierało pouczenie o przysługującym prawie wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w P. za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia. Zgodnie z art. 57 § 1 Kpa, jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu jego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Termin złożenia zażalenia upłynął zatem dnia 27 maja 2009 r., natomiast zażalenie zostało nadane w Urzędzie Pocztowym K. 1 (przesyłka polecona nr [...]) w dniu 28 maja 2009 r. (według datownika UP K.1), zatem z uchybieniem 7-dniowego terminu do jego wniesienia, ustanowionego w art. 141 § 2 Kpa. W skardze z dnia 6 sierpnia 2009 r. Spółka wniosła o: - wznowienie postępowania, - uchylenie zaskarżonego postanowienia, - zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. Według skarżącej postanowienie organu egzekucyjnego z 30 kwietnia 2009 r. zostało doręczone w dniu 21 maja 2009 r. Zgodnie z zawiadomieniem, na którym wyraźnie wskazano w/w datę jako ostatni dzień odbioru przesyłki. Kserokopię powtórnego zawiadomienia dołączono do skargi. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że załączona do skargi kserokopia zawiadomienia na może być uznane za dowód w sprawie z uwagi na brak takich cech dokumentu jak określenie wystawcy, datę jego sporządzenia oraz imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby sporządzającej. Do pisma procesowego z dnia 29 października 2009 r. Spółka dołączyła plik pism, w tym pismo Naczelnika Urzędu Pocztowego w Z., w którym stwierdzono, że "na powtórnym awizie pracownik winien był napisać, iż przesyłkę poleconą można odebrać w UP w terminie do 30 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju urzędów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jednocześnie według art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną postawą prawną. Skarga okazała się bezzasadna. Przedmiotem sporu między organem a skarżącą Spółką było ustalenie, w którym dniu doręczono przesyłkę zawierającą postanowienie z 30 kwietnia 2009 r. Według Spółki przesyłkę doręczono w dniu 21 maja 2009 r., z kolei organ wskazywał datę 20 maja 2009r. W aktach administracyjnych znajduje się koperta zawierająca w/w postanowienie (karta 9 - postanowienie, za kartą – koperta). Na kopercie znajdują się: data nadania w Urzędzie Pocztowym w K. – 5 maja 2009 r., data pierwszego awiza – 6 maja 2009 r., data drugiego awiza – 13 maja 2009 r. Obok daty 21 maja 2009 r. znajduje się adnotacja "Zwrot – nie podjęto w terminie". W postanowieniu Dyrektora Izby Skarbowej z [...] prawidłowo więc stwierdzono, że w/w przesyłkę doręczono w trybie przewidzianym w art. 44 Kpa. Zgodnie bowiem z treścią art. 45 Kpa jednostkom organizacyjnym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Przepis art. 44 stosuje się odpowiednio. Z kolei ostatni z powołanych przepisów przewiduje, że w razie niemożności doręczenia pisma poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej (art. 44 § 1 pkt 1). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej (§ 2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§3). W świetle przytoczonych przepisów Dyrektor Izby Skarbowej, mając w swojej dyspozycji kopertę z postanowieniem z 30 kwietnia 2009 r., dokonał prawidłowego obliczenia terminu, w którym należało wnieść zażalenie. Skoro na kopercie jako datę pierwszego zawiadomienia o przesyłce wskazano dzień 6 maja 2009 r., to termin czternastodniowy do odbioru przesyłki upłynął 20 maja 2009 r. Ze zrozumiałych względów organ nie dysponował zawiadomieniem, które dołączono do skargi (k.5 akt sądowych). Dla wydania zaskarżonego postanowienia nie było to jednak potrzebne i nie miałoby wpływu na samo rozstrzygnięcie, skoro organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa (art. 6 Kpa). W niniejszej zaś sprawie organ kierował się treścią przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W tej sytuacji skoro przesyłka pocztowa została prawidłowo opisana, to organ nie miał podstaw do innego obliczenia terminu do wniesienia zażalenia. W związku z powyższym w przypadku stwierdzenia uchybienia terminu należało wydać postanowienie stwierdzające wniesienie zażalenia z uchybieniem terminu. Ubocznie Sąd pragnie zauważyć, że w chwili otrzymania zaskarżonego postanowienia Spółka podjęła wiadomość o uchybieniu terminu i tym samym przysługiwało jej prawo złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu według zasad określonych w art. 58 Kpa. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /-/ K.Pawlicki /-/ R.Wiatrowski /-/ M.Jaśniewicz uk