I SA/Po 763/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 8 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2012 r. postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] R. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...], nr [...], określającą wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za grudzień 2012 r. w kwocie [...] zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 13 sierpnia 2014 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 2 września 2014 r. (druk zwrotnego potwierdzenie odbioru, k. 16 akt sąd.). Wyznaczony w nim termin do uzupełnienia brak skargi upłynął bezskutecznie z dniem 9 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie: "P.p.s.a."), w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne nakłada na stronę wszczynającą postępowanie obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia, bowiem od pism składanych w tego rodzaju sprawach pobierany jest wpis stosunkowy, obliczany w proporcji do wartości podanej przez stronę. Wartością przedmiotu zaskarżenia może być, w zależności od okoliczności sprawy, pełna wysokość należności pieniężnej określonej w zaskarżonym akcie, jej część, a także inna kwota, której wysokość kwestionuje strona w postępowaniu administracyjnym. Niedochowanie wymogu określenia tej wartości stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 P.p.s.a. W myśl tego ostatniego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Tak jest w przypadku, gdy pismem tym jest skarga, gdyż niewykonanie w terminie wezwania do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia obliguje Sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., do jej odrzucenia. Przenosząc powyższe rozważania na grunt badanej sprawy wskazać należy, że skarżący został prawidłowo wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w tym został pouczony o konsekwencjach niewykonania tego obowiązku. Odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 13 sierpnia 2014 r. w tym przedmiocie został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 2 września 2014 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 16 akt sąd.), a zatem termin do uzupełnienia braku skargi upływał z dniem 9 września 2014 r. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący nie wskazał wartości przedmiotu zaskarżenia. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.