I SA/Po 764/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 29 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2014 r., Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za II kwartał 2008 r.; postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] lipca 2014 r. A., reprezentowany przez radcę prawnego, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2014 r., Nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za II kwartał 2008 r. W petitum skargi sformułowano wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji organu pierwszej i drugiej instancji na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z kolei w uzasadnieniu skargi podniesiono, że skarżący utworzył lokatę terminową, jako zabezpieczenie ewentualnej zaległości podatkowej mogącej powstać w wyniku niekorzystnego dla skarżącego rozstrzygnięcia sporu sądowego w wysokości kwoty zaległości podatkowej powiększonej o odsetki. Skarżący wskazał, iż niezwłocznie złoży pisemne, nieodwołalne upoważnienie organu podatkowego, potwierdzone przez bank, do wyłącznego dysponowania środkami pieniężnymi zgromadzonymi na rachunku lokaty terminowej i wniósł na podstawie art. 33d § 2 Ordynacji podatkowej o dokonanie zabezpieczenia należności podatkowych. Pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, w związku z wnioskami skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji, przekazał pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., Nr [...], z którego wynika, że w dniu [...] sierpnia 2014 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] wydał postanowienie Nr [...] o odmowie przyjęcia zabezpieczenia należności podatkowych na podstawie art. 33d § 2 pkt 7 Ordynacji podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Z przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie: "P.p.s.a.") wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania decyzji jest stwierdzenie przez Sąd, iż strona w sposób wyczerpujący i przekonywujący wykazała istnienie okoliczności przemawiających za obawą wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie przesłanek uzasadniających pozytywne rozpatrzenie wniosku spoczywa zatem na stronie. Uzasadnienie wniosku o ochronę tymczasową powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do strony skarżącej. Twierdzenia strony powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego konkretnej sytuacji finansowej oraz majątkowej. W celu uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji należy zatem przedstawić dokumenty, które uprawdopodobnią opisywaną sytuację, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Potwierdza to orzecznictwo sądowoadministracyjne, np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt I FSK 2109/13, w którym Sąd wyraźnie wskazał, że "wniosek (o wstrzymanie wykonania decyzji) poparty zostać powinien stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Przy czym sąd administracyjny w razie braku takich dokumentów, czy to w aktach sprawy, czy też z powodu niedołączenia ich do wniosku nie jest uprawniony, przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie do wzywania strony o ich przedstawienie. W przypadku bowiem wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje – jak choćby w ramach instytucji prawa pomocy – możliwości skorzystania z uzupełniającego postępowania dowodowego". W badanej sprawie skarżący ograniczył się jedynie do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji i stwierdzenia, że utworzył on lokatę terminową, jako zabezpieczenie ewentualnej zaległości podatkowej mogącej powstać w wyniku niekorzystnego dla skarżącego rozstrzygnięcia sporu sądowego w wysokości kwoty zaległości podatkowej powiększonej o odsetki. Jednakże skarżący zaniechał doprecyzowania, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby po jego stronie znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został również poparty dokumentami źródłowymi, które odnosiłyby się do sytuacji finansowej oraz majątkowej skarżącego. Tym samym, w ocenie Sądu, wnioskodawca nie uprawdopodobnił żadnych okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu, co uniemożliwiło w istocie dokonanie przez Sąd oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji. Podkreślenia także wymaga, że strona skarżąca nie dołączyła do wniosku żadnych dokumentów na poparcie ewentualnych okoliczności, które dotyczyłyby spełnienia przesłanek zawartych w przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a. i nie przedstawiła też żadnych argumentów wskazujących na zasadność wniosku. Przeciwnie, strona skarżąca wskazała, iż utworzyła lokatę terminową, jako zabezpieczenie ewentualnej zaległości podatkowej mogącej powstać w wyniku niekorzystnego dla skarżącego rozstrzygnięcia sporu sądowego w wysokości kwoty zaległości podatkowej powiększonej o odsetki. Powyższe świadczy jednoznacznie co tym, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Dodatkowo Sąd zauważa, że każda decyzja zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Mając zatem na względzie, że skarżący zaniechał uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, którego przejawem jest brak wykazania w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to tym samym brak było podstaw do udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jego oczekiwaniami. Na marginesie należy także zauważyć, że potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, ponieważ dokonywanie przez Sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji