I SA/Po 764/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r. postanawia: przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi. Pismem z dnia [...] czerwca 2017 r. skarżący złożył skargę na wskazaną w sentencji decyzję w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r. Do skargi załączona została dokumentacja medyczna skarżącego (k. 5 akt sąd.). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 27 czerwca 2017 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Powyższe zarządzenie doręczono w trybie doręczenia zastępczego (po dwukrotnym awizo w dniach [...] czerwca 2017 r. oraz [...] lipca 2017 r.) na adres skarżącego. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie nie została przez skarżącego podjęta w terminie 14 dni od dnia pierwszego awiza. W związku z powyższym nastąpił zwrot przesyłki do Sądu, co dokumentuje załączona do akt sprawy koperta adresowana do strony skarżącej (k. 15 akt sąd.). Przesyłkę pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem [...] lipca 2017 r. Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2017 r. (data nadania [...] sierpnia 2017 r. - koperta, k. 18 akt sąd.) skarżący wystąpił do Sądu o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, podając jednocześnie, że wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie wynosi [...] zł. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że w ubiegły czwartek (tj. [...] lipca 2017 r.) skontaktował się z urzędem skarbowym, w którym uzyskał informację, że brak formalny skargi winien uzupełnić w terminie 7 dni, co też uczynił. Jednocześnie skarżący wyjaśnił, ze przebywał poza miejscem zamieszkania, a przesyłki z sądu nie wydano synowi. Dodatkowo przedstawił informację o swoim stanie zdrowia i licznych chorobach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej: "P.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W myśl art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Z powyższych przepisów wynika, że przywrócenie terminu do dokonania czynności sądowej uzależnione jest od trzech przesłanek, po pierwsze: od zachowania stosownego terminu do złożenia wniosku, po drugie: od dokonania czynności, której nie dokonano w terminie, po trzecie: od uprawdopodobnienia przez wnoszącego wniosek braku winy po jego stronie w uchybieniu terminu. Podkreślenia wymaga, że przy rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu należy zachować pewien kompromis polegający na tym, by z jednej strony mieć na uwadze obiektywny miernik staranności, której można i trzeba wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy, z drugiej zaś strony, powstrzymanie się od nadmiaru formalizmu, by z tego powodu nie zamknąć stronie prawa do sądu. Rozpoznając przedmiotowy wniosek w pierwszej kolejności stwierdzić należy, że skarżący spełnił warunek formalny, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. W rozpatrywanej sprawie korespondencja zawierająca zarządzenie wzywające do podania wartości przedmiotu zaskarżenia nie została przez skarżącego podjęta w terminie 14 dni od dnia pierwszego awiza. W związku z powyższym nastąpił zwrot przesyłki do Sądu, co dokumentuje załączona do akt sprawy koperta adresowana do strony skarżącej (k. 15 akt sąd.). Przesyłkę pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem [...] lipca 2017 r. We wniosku o przywrócenie terminu skarżący wskazał, że w dniu [...] lipca 2017 r. skontaktował się z urzędem skarbowym, w którym uzyskał informację, że brak formalny skargi winien uzupełnić w terminie 7 dni, a zatem, należy przyjąć, że w tym dniu skarżący dowiedział się o nieuzupełnieniu braków formalnych skargi. A zatem występując z wnioskiem w dniu [...] sierpnia 2017 r. skarżący zachował termin na dokonanie czynności procesowej. Jednocześnie skarżący wyjaśnił, że przebywał poza miejscem zamieszkania, a przesyłki z sądu nie wydano synowi. Dodatkowo przedstawił informację o swoim stanie zdrowia i licznych chorobach. Skarżący spełnił również warunek, o którym mowa w art. 87 § 4 P.p.s.a., bowiem we wniosku o przywrócenie terminu usunął brak formalny skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, tj. [...] zł. Sąd uznał, że również przesłanka braku winy skarżącego została spełniona. Ponadto zwrócić należy uwagę na wiek skarżącego, który ma 75 lat, a ponadto działa samodzielnie, bez udziału profesjonalnego pełnomocnika. Zdaniem Sądu argumentacja skarżącego zawarta we wniosku o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Za przywróceniem terminu do usunięcia braków formalnych skargi przemawia także sytuacja zdrowotna skarżącego oraz dokumentacja medyczna dołączona do skargi. Sąd zaznacza, że norma zawarta w art. 87 § 2 P.p.s.a. wskazuje na obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, a nie na ich udowodnieniu. Wystarczy zatem wykazanie wysokiego stopnia prawdopodobieństwa. Choć instytucja przywrócenia terminu jest wyjątkiem od zasady przestrzegania terminów, nadmierny formalizm w jej stosowaniu byłby sprzeczny z konstytucyjnymi gwarancjami zapewnienia realnego dostępu do Sądu. Mając na względzie powyższe Sąd uznał, że skarżący wykazał brak winy w uchybieniu terminu do usunięcia braków formalnych skargi, co przemawia za uwzględnieniem wniosku. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.