I SA/Po 775/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rennert Sędziowie Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Sędzia WSA Waldemar Inerowicz (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Joanna Świdłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego w sprawie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn oddala skargę. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w [...] decyzją z dnia [...] marca 2019 r., nr [...], umorzył postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia wysokości podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia przez [...] (dalej jako: "podatnik" lub "skarżący") wkładu mieszkaniowego związanego ze spółdzielczym lokatorskim prawem do lokalu mieszkalnego położonego w [...] przy ul. [...] w drodze darowizny od H. S.. W motywach rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., sygn. akt I Ns [...], spadek po zmarłej w dniu [...] sierpnia 2010 r. H. S. nabyli jej synowie L. S. i A. S. po [...] części. Postanowienie to uprawomocniło się w dniu [...] maja 2014 r. W odpowiedzi na wezwanie organu, podatnik w dniu [...] listopada 2018 r. złożył zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy i praw majątkowych SD-3, w którym wykazał nabycie darowizny od H. S. ([...]) - wkładu mieszkaniowego związanego ze spółdzielczym lokatorskim prawem do lokalu mieszkalnego położonego w [...] przy ul. [...] o wartości [...] zł, przy czym czysta wartość nabytego majątku wyniosła [...] zł. Wraz z zeznaniem przedłożył m.in. kopię wyroku Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r., sygn. akt I C [...] w sprawie o stwierdzenie niegodności dziedziczenia po A. S.. Na podstawie pisma [...] Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko-Własnościowej (dalej jako: "Spółdzielnia") z dnia [...] stycznia 2019 r. organ ustalił, że po śmierci H. S. spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego położonego w [...] przy ul. [...] wygasło, a lokal ten przejęła Spółdzielnia na podstawie wyroku Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] listopada 2011 r., sygn. akt I C [...], orzekającego eksmisję wobec L. S.. Ponadto Spółdzielnia wyjaśniła, że w jej aktach brak jest dokumentu darowizny wkładu lokatorskiego związanego z lokalem położonym przy ul. [...], a także, że spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (teks jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 845 ze zm. - w skrócie: "u.s.m."), nie podlega zbyciu, w tym darowiźnie. Uwzględniając powyższe organ I instancji stwierdził, że darowizna wykazana przez podatnika w złożonym zeznaniu SD-3 faktycznie nie miała miejsca, a to oznacza, że prowadzenie postępowania w przedmiocie darowizny lokatorskiego prawa do lokalu położonego w [...] przy ul. [...] jest bezprzedmiotowe i na podstawie art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 900 - w skrócie: "O.p.") umorzył postępowanie. W odwołaniu z dnia [...] marca 2019 r. podatnik wniósł o uchylenie powyższej decyzji zarzucając organowi I instancji błędne ustalenia, odmienne niż dokonane przez Sąd Rejonowy w [...] w wyroku z dnia [...] kwietnia 2016 r., sygn. akt I C [...]. Ponadto wniósł o wydanie decyzji, w treści której potwierdzone zostanie jego prawo do wkładu mieszkaniowego jako darowizny, związanej ze spółdzielczo-lokatorskim prawem do lokalu mieszkalnego położonego w [...] przy ul. [...]. Z kolei, powołując się na wyroki NSA z dnia 6 czerwca 2018 r. o sygn. akt II FSK 1525/16 i II FSK 1526/16, wniósł o ustalenie, że w sprawie "nastąpiło polecenie darowizn związanych z prawem do mieszkania w [...] przy [...] na rzecz A. S. i prawem do mieszkania w [...] przy ul. [...] na rzecz L. S. i w związku z poleceniem darczyńców T. i H. S. darowizny te są wolne od podatku". W uzasadnieniu odwołujący się wskazał m.in., że [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa Lokatorsko-Własnościowa dokonała wypłaty na jego rzecz jako spadkobiercy, [...] wartości wkładu mieszkaniowego związanego z mieszkaniem w [...] przy ul. [...], natomiast odmówiła wypłaty całości wkładu. Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy w pełni podzielił ustalenia organu I instancji. W szczególności stwierdził, że otrzymania darowizny wkładu mieszkaniowego związanego z lokatorskim prawem do lokalu położonego w [...] przy ul. [...], wbrew twierdzeniom podatnika, nie potwierdza treść uzasadnienia wyroku Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r., sygn. akt I C [...]. W tym kontekście wskazano, że w uzasadnieniu tego wyroku Sąd jedynie zacytował treść pisma procesowego powoda (podatnika), w którym zawarte zostało żądanie zaliczenia na poczet schedy spadkowej po zmarłej H. S. darowizny mieszkania przy ul. [...] na jego rzecz. Sformułowanie takie nie może być jednak utożsamiane ze stanowiskiem Sądu w tej kwestii, bo takowe nie zostało wyrażone, ani tym bardziej z orzeczeniem o zaliczeniu darowizn na schedę spadkową. Odnosząc się do zeznania złożonego przez podatnika w charakterze strony w dniu [...] czerwca 2019 r., zgodnie z którym, w 1969 r. bądź w 1970 r. rodzice dokonali na jego rzecz darowizny warunkowej przyszłego mieszkania, które podatnik miał otrzymać dopiero po ich śmierci, a na tę okoliczność został sporządzony dokument, który jednak został zniszczony - organ odwoławczy stwierdził, że poza oświadczeniem podatnika brak jest jakichkolwiek innych dowodów pozwalających na uznanie, że otrzymał w drodze darowizny wkład mieszkaniowy po matce. W tym zakresie wskazano, że dokument, na który powołuje się podatnik, nie istnieje, a potencjalni darczyńcy, podobnie jak brat podatnika, nie żyją, a zatem brak jest możliwości ustalenia przedbiegu zdarzeń sprzed pięćdziesięciu lat z ich udziałem. Ponadto organ zaznaczył, że w momencie dokonania rzekomej darowizny rodzice podatnika nie byli członkami spółdzielni mieszkaniowej (T. S. został członkiem spółdzielni w dniu [...] grudnia 1975 r.), nie otrzymali przydziału na lokal mieszkalny (przydział został wystawiony w dniu [...] lutego 1977 r.), zaś budynek w którym lokal ten się znalazł wówczas jeszcze nie istniał (został oddany do eksploatacji w dniu [...] grudnia 1976 r.). Organ II instancji wskazał także, że śmierć H. S. spowodowała wygaśnięcie prawa do przedmiotowego lokalu, a żadna z jej bliskich osób, w terminie 1 roku od dnia jej śmierci, nie zgłosiła roszczenia do Spółdzielni o przyjęcie w poczet jej członków. W takiej sytuacji roszczenie o przyjęcie do Spółdzielni i zawarcie umowy o ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego przy ul. [...] w [...] wygasło. Organ odwoławczy zwrócił również uwagę, że Spółdzielnia, w oparciu o przedłożone przez podatnika postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłej H. S., dokonała na jego rzecz wypłaty części wkładu mieszkaniowego według udziału nabytego przez niego w spadku. Zaznaczono, że podstawą tej wypłaty był łączący podatnika z matką stosunek spadkobrania, a nie darowizny. W konkluzji organ II instancji stwierdził, że wobec braku dowodów (oprócz oświadczenia podatnika) potwierdzających darowiznę, na którą powołuje się podatnik, oraz stwierdzenia braku możliwości skutecznego dokonania takiej czynności wykazana przez podatnika w zeznaniu podatkowym SD-3 darowizna nie miała miejsca. W skardze z dnia [...] sierpnia 2019 r. złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu L. S., kwestionując powyższą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej wniósł o "powtórne uzasadnienie decyzji na podstawie zestawienia prawomocnych orzeczeń sądów i innych wykazanych w skardze dowodów". Zaskarżonej decyzji zarzucił błędne ustalenia w części dotyczącej określenia uprawnionych do dziedziczenia wkładu mieszkaniowego związanego ze spółdzielczym lokatorskim prawem do lokalu mieszkalnego położonego w [...] przy ul. [...] i wysokości tego wkładu. Do skargi dołączył kopię postanowienia Sądu Rejonowego w [...] I Wydział Cywilny w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., sygn. akt I Ns [...] o stwierdzenie nabycia spadku po H. M. S. zmarłej [...] sierpnia 2010 r., kopię wyroku Sądu Rejonowego w [...] I Wydział Cywilny z dnia [...] kwietnia 2016 r., sygn. akt I C [...] o niegodności dziedziczenia i zaliczeniu do masy spadkowej darowizn, kopię postanowienie Sądu Rejonowego w [...] I Wydział Cywilny z dnia [...] września 2012 r., sygn. akt I Ns [...] w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku po A. S.. W argumentacji skargi skarżący podniósł m.in., że radca prawny Z. W., reprezentujący pozwanych (S. S. i B. S.) w sprawie o sygn. akt I C [...], prywatnie jest wujkiem S. S. i bratem E. S. z domu [...], żony A. S. ([...]). Około 1970 r. Z. W. brał czynny udział w sporządzeniu przez rodziców skarżącego dokumentu o dokonaniu darowizn mieszkania przy [...] na rzecz A. S. i przyszłego mieszkania na rzecz skarżącego pod warunkiem zawieszającym i podstawą prawną tego dokumentu był art. 1039 w związku z art. 1042 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1145 ze zm. - w skrócie: "K.c."). W sprawie o sygn. akt I C [...] wypowiedzieli się spadkobiercy po bracie skarżącego, K. S. - osobiście i S. S. - reprezentowany przez radcę prawnego. Wobec powyższego, w ocenie skarżącego, wszelkiego typu domniemania zawarte w uzasadnieniu decyzji są niedopuszczalne i muszą ulec zmianie. Ponadto skarżący potwierdził, że Spółdzielnia w dniu [...] lipca 2013 r. w drodze przetargu zbyła lokal położony w [...] przy ul. [...] za kwotę [...]zł, a następnie wypłaciła mu w dniu [...] września 2013 r. i [...] maja 2014 r. odpowiednio [...] zł i [...] zł, co stanowi [...] wysokości wkładu mieszkaniowego, jednocześnie odmawiając wypłaty pozostałej kwoty. Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. W trakcie rozprawy przed WSA w Poznaniu w dniu [...] grudnia 2019 r., skarżący złożył pismo procesowe, w którym podtrzymał żądania zawarte w skardze, a ponadto stwierdził, że Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę nie wypowiedział się lub błędnie zinterpretował zebrany w sprawie materiał dowodowy. Skarżący wniósł także o przeprowadzenie dowodów z załączonych do pisma dowodów (kopii orzeczeń załączonych także do skargi) na okoliczność dokonania na jego rzecz przez rodziców darowizny mieszkania położonego w [...] przy ul. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W toku sądowej kontroli zaskarżonej decyzji, przeprowadzonej na podstawie kryterium zgodności z prawem, w kontekście zarzutów sformułowanych w skardze, kluczową i najistotniejszą sporną kwestią w niniejszej sprawie jest zasadność stanowiska organów podatkowych które uznały, że wskazana przez skarżącego w zeznaniu podatkowym SD-3 darowizna wkładu mieszkaniowego związanego ze spółdzielczym lokatorskim prawem do lokalu mieszkalnego położonego w [...] przy ul. [...] udzielona skarżącemu przez jego matkę H. S. - w rzeczywistości nie miała miejsca i w związku z tym umorzyły postępowanie w sprawie ustalenia wysokości podatku od spadków i darowizn z tytułu ww. darowizny, jako bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 888 § 1 K.c. przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. W myśl art. 890 § 1 K.c. oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione. Podkreślenia wymaga, że K.c. nie precyzuje, co może być przedmiotem darowizny, wobec czego uzasadniony jest wniosek, że chodzi o wszystkie rzeczy i prawa dopuszczone do obrotu, nawet jeśli nie mają one żadnej wartości. Wspólną ich cechą jest zbywalność, a więc możliwość ich przeniesienia w drodze czynności prawnej na inny podmiot. Z art. 9 ust. 3 u.s.m. wynika wprost, że spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego jest niezbywalne, nie przechodzi na spadkobierców i nie podlega egzekucji. Przepis art. 11 ust. 1 u.s.m. stanowi, że spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego wygasa z chwilą ustania członkostwa oraz w innych wypadkach określonych w niniejszym rozdziale. Zgodnie z art. 15 ust. 2 u.s.m., w wypadku wygaśnięcia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na podstawie art. 11 lub niedokonania czynności, o których mowa w art. 14, roszczenia o przyjęcie do spółdzielni i zawarcie umowy o ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego przysługują małżonkowi, dzieciom i innym osobom bliskim. Koniecznym warunkiem zachowania ww. roszczenia, jest złożenie w terminie jednego roku deklaracji członkowskiej wraz z pisemnym zapewnieniem o gotowości do zawarcia umowy o ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego (art. 15 ust. 4). Stosownie zaś do art. 11 ust. 21 u.s.m. w wypadku wygaśnięcia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego spółdzielnia wypłaca osobie uprawnionej wartość rynkową tego lokalu. Wartość rynkowa nie może być wyższa od kwoty, jaką spółdzielnia uzyska od osoby obejmującej lokal w wyniku przetargu przeprowadzonego przez spółdzielnię zgodnie z postanowieniami statutu i w trybie art. 11 ust. 2 u.s.m. W kontekście powołanych powyżej regulacji prawnych wskazać należy, że skarżący w zeznaniu podatkowym SD-3 z dnia [...] listopada 2018 r. wykazał nabycie darowizny od H. S. - wkładu mieszkaniowego związanego ze spółdzielczym lokatorskim prawem do lokalu mieszkalnego położonego w [...] przy ul. [...] o wartości [...] zł, przy czym czystą wartość nabytego majątku określił na kwotę [...]zł. W przekonaniu skarżącego, dokonaną na jego rzecz darowiznę ma potwierdzać wyrok Sądu Rejonowego w [...], I Wydział Cywilny, z dnia [...] kwietnia 2016 r., sygn. akt I C [...], w sprawie z powództwa skarżącego przeciwko S. S. i K. B. S. (bratankom skarżącego) o stwierdzenie niegodności dziedziczenia po A. S. (bracie skarżącego), który skarżący dołączył do skargi (k. 18-20 akt sąd.). W uzasadnieniu tego orzeczenia Sąd wskazał, że w piśmie procesowym z dnia [...] października 2015 r. powód (skarżący w niniejszym postępowaniu sądowym) wniósł o zaliczenie na schedę spadkową po zmarłych T. i H. S. darowizn na rzecz synów A. S. i L. S., jakimi są prawa do mieszkań w [...] przy [...] i w [...] ulicy [...] na podstawie art 1039 K.c. (k. 19 akt sąd.). W części zważającej tego wyroku Sąd orzekł, że powód wniósł roszczenie o uznanie S. S. i K. S. za niegodnych dziedziczenia po A. S. po upływie 3-letniego terminu, o którym mowa w art. 929 K.c., a w związku z tym powództwo należało oddalić. Co istotne na gruncie niniejszej sprawy, Sąd Rejonowy w [...] w ogóle nie odniósł się merytorycznie do zgłoszonego przez skarżącego roszczenia, a powództwo oddalił wyłącznie z przyczyn formalnych, tj. z uwagi na upływ 3-letniego zawitego terminu do wystąpienia z żądaniem o uznanie spadkobierców za niegodnych. Uwzględniając powyższe, Sąd rozpoznający niniejszą sprawę stwierdza, że organ odwoławczy prawidłowo wskazał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że treści wyroku Sądu Rejonowego w [...], I Wydział Cywilny, z dnia [...] kwietnia 2016 r., sygn. akt I C [...], nie można uznać za dowód otrzymanej przez skarżącego darowizny wkładu mieszkaniowego związanego z lokatorskim prawem do lokalu położonego w [...] przy ul. [...]. Odnosząc się do powołanej przez skarżącego treści wyroku należy zaakcentować, że Sąd Rejonowy w [...] w żaden sposób nie stwierdził, że skarżący otrzymał darowiznę, lecz jedynie zacytował treść pisma skarżącego, w którym zawarte zostało żądanie zaliczenia na poczet schedy spadkowej po H. S. darowizny mieszkania przy ul. [...] w [...]. W tym miejscu jeszcze raz należy powtórzyć, że Sąd Rejonowy w [...], I Wydział Cywilny, w wyroku z dnia [...] kwietnia 2016 r., sygn. akt I C [...], w ogóle nie odniósł się do kwestii masy spadkowej po H. S. i dokonanych przez nią darowizn. W związku z tym należy uznać, że skarżący bezzasadnie i bezpodstawnie wywodzi, że Sąd Rejonowy w [...] w ww. wyroku potwierdził dokonanie darowizn mieszkań i zaliczenia ich na schedę spadkową. W realiach rozpoznawanej sprawy podkreślenia także wymaga, że prawo do wkładu mieszkaniowego jest prawem majątkowym ściśle związanym ze spółdzielczym prawem do lokalu. Jest ono nierozerwalnie związane ze stosunkiem członkostwa w spółdzielni, a lokal, na którym jest ustanowione, pozostaje własnością spółdzielni. Dopóki istnieje spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego związane z nim prawo do wkładu mieszkaniowego przysługuje członkowi spółdzielni mieszkaniowej. Z chwilą wygaśnięcia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, roszczenie o zwrot wniesionego wkładu mieszkaniowego uzyskuje samodzielny byt prawny. Roszczenie to przysługuje wówczas osobie, która nie posiada już statusu członka spółdzielni mieszkaniowej, tj. albo byłemu członkowi spółdzielni mieszkaniowej, którego spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego wygasło, co równocześnie spowodowało ustanie jego członkostwa, albo spadkobiercom tej osoby. Jeżeli zatem spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego wygaśnie, to wówczas prawo do wkładu uzyskuje samodzielność, stając się zwykłą wierzytelnością, którą uprawniony może swobodnie rozporządzać. Z tego powodu po wygaśnięciu spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu spółdzielnia mieszkaniowa powinna rozliczyć się z osobą uprawnioną z tytułu wniesionego wkładu mieszkaniowego (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia [...] lutego 2014 r., sygn. akt I ACa [...], LEX nr 1437891). Uwzględniając powyższe stwierdzić zatem należy, że prawo do wkładu lokatorskiego nie funkcjonuje w oderwaniu od spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu i aby stać się beneficjentem darowizny wkładu mieszkaniowego, konieczne było wejście w status członka spółdzielni mieszkaniowej. Z akt rozpoznawanej sprawy jednoznacznie wynika, że ani skarżący, ani żadna z osób bliskich H. S., nie zgłosiła, w terminie roku od dnia śmierci H. S., [...] Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko-Własnościowej roszczenia o przyjęcie w poczet członków Spółdzielni. W związku z tym roszczenie o przyjęcie do Spółdzielni i zawarcie umowy o ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego przy ul. [...] w [...] wygasło. Co istotne, brak uprawnień jakichkolwiek osób do ww. lokalu został potwierdzony wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] listopada 2011 r. z powództwa [...] Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko-Własnościowej nakazującym pozwanemu L. S. opróżnienie, opuszczenie i wydanie przedmiotowego lokalu, a następnie wyrokiem Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] marca 2012 r. oddalającym apelację L. S. od ww. wyroku Sądu Rejonowego w [...] o eksmisję. Poza sporem pozostaje także okoliczność, którą potwierdził skarżący w odwołaniu i w skardze, że Spółdzielnia w dniu [...] lipca 2013 r. w drodze przetargu zbyła lokal położony w [...] przy ul. [...] za kwotę [...]zł, a następnie wypłaciła mu w dniu [...] września 2013 r. i [...] maja 2014 r. odpowiednio [...] zł i [...] zł. Tym samym należy uznać, że Spółdzielnia rozliczyła się ze skarżącym, jako osobą uprawnioną z tytułu wniesionego wkładu mieszkaniowego przez jego rodziców poprzez dokonanie wypłaty na jego rzecz, jako spadkobiercy, wkładu mieszkaniowego związanego z mieszkaniem w [...] przy ul. [...]. Odnosząc się do twierdzeń skarżącego o dokonanej na jego rzecz przez rodziców w 1969 lub 1970 r. darowiźnie lokalu mieszkalnego (wkładu mieszkaniowego) Sąd stwierdza, że wobec braku jakichkolwiek dowodów na tę okoliczność (poza oświadczeniem skarżącego) nie można przyjąć, że taka darowizna miała miejsce. Sąd jeszcze raz zaznacza, że wkład mieszkaniowy jest nierozerwalnie związany z lokatorskim prawem do lokalu, które przysługiwać może wyłącznie członkowi spółdzielni. Skoro zatem H. S. nie zrzekła się swojego członkostwa w [...] Spółdzielni Mieszkaniowej na rzecz skarżącego, a skarżący po śmierci matki nie podjął żadnych czynności w celu przyjęcia go w poczet członków [...] Spółdzielni Mieszkaniowej to słusznie Dyrektor Izby Skarbowej uznał, że darowizna wykazana przez skarżącego w zeznaniu podatkowym SD-3 nie miała miejsca. Konsekwencją tych ustaleń było natomiast prawidłowe zastosowanie w sprawie przepisu art. 208 § 1 O.p. i umorzenie postępowania w sprawie ustalenia wysokości podatku od spadków i darowizn. W podsumowaniu przeprowadzonej kontroli zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że organy podatkowe zgromadziły w sprawie wyczerpujący materiał dowodowy, który należycie oceniły, dokonując prawidłowych ustaleń faktycznych, a w konsekwencji właściwie zastosowały przepisy prawa materialnego, dokonując ich prawidłowej wykładni. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji.