I SA/Po 782/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sprawozdawca: Sędzia WSA Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 17 lutego 2026 r., nr [...], [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe postanawia: odrzucić skargę. M. L. (dalej: skarżąca) w dniu 9 kwietnia 2026 r. wniosła do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej (dalej: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej ) z 17 lutego 2026 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego P. (dalej: Naczelnik US) z 3 września 2025 r. odmawiającą po wznowieniu postępowania uchylenia decyzji ostatecznej Naczelnika Urzędu Skarbowego z 21 listopada 2024 r. orzekającej o solidarnej odpowiedzialności skarżącej jako byłego prezesa zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością P. H. w likwidacji za zaległości podatkowe tej spółki w podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowym od osób prawnych. Zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej 4 marca 2026 r. na adres do doręczeń elektronicznych (k. [...]-[...] akt administracyjnych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skargę jako spóźnioną należało odrzucić. W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z kolei art. 145 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111; dalej: O.p.), stanowi, że pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi. Następnie art. 145 § 2 O.p. precyzuje, że jeżeli ustanowiono pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi pod adresem wskazanym w pełnomocnictwie. Z art. 144 § 5 O.p. wynika natomiast, że doręczanie pism pełnomocnikowi będącemu adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym oraz organom administracji publicznej następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej albo w siedzibie organu podatkowego. W niniejszej sprawie skarżąca ustanowiła pełnomocnika będącego adwokatem do reprezentacji przed Dyrektorem Izby Administracji Skarbowej (k. [...]-[...] akt administracyjnych) i pełnomocnictwo to nie zostało odwołane. W myśl art. 40 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 3; dalej: u.d.e.) operator wyznaczony w ramach świadczenia publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego wystawia dowody wysłania i dowody otrzymania zgodnie ze standardem, o którym mowa w art. 26a ustawy z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej. W aktach sprawy znajduje się potwierdzenie doręczenia pełnomocnikowi skarżącej zaskarżonej decyzji w rozumieniu art. 40 u.d.e. w systemie e-Doręczenia na adres do doręczeń elektronicznych wskazany w pełnomocnictwie, co miało miejsce 4 marca 2026 r. Mając na względzie zacytowane wyżej przepisy Sąd stwierdził, że skoro w niniejszej sprawie do doręczenia zaskarżonej decyzji pełnomocnikowi skarżącej doszło 4 marca 2026 r. na adres do doręczeń elektronicznych pełnomocnika wskazany w przedłożonym pełnomocnictwie, to 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał 3 kwietnia 2026 r. Tym samym skarżąca wnosząc skargę 9 kwietnia 2026 r. (k. [...] akt sądowych), uchybiła wskazanemu terminowi. W tym stanie rzeczy skargę jako spóźnioną należało odrzucić, o czym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.