I SA/Po 786/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 19 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lipca do listopada 2010 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. A. M., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżył wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. W petitum skargi wniósł także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Argumentując to żądanie wskazał, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podyktowany jest obawą niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia dla skarżącego skutków. Jego zdaniem, kwestionowana decyzja w rażący sposób narusza obowiązujące przepisy prawa i zachodzą jednoznaczne – wskazane w skardze – podstawy do jej uchylenia. Podniósł ponadto, że wynikająca z decyzji łączna kwota zobowiązania podatkowego ([...] zł.) jest dla niego bardzo poważnym obciążeniem finansowym, którego nie jest w stanie obecnie ponieść, a wykonanie decyzji spowodować może nieodwracalne skutki dla prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Z uwagi na treść normatywną powołanych przepisów należy stwierdzić, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego Sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić przy tym należy, iż Sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonego aktu powinien mieć na uwadze interes wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z 13 września 2005 r., sygn. akt II OZ 750/05, niepubl.) Obowiązkiem strony, która wnosi o udzielenie jej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jest przedstawienie Sądowi tez, twierdzeń oraz dokumentów, które uprawdopodobnią zasadność uwzględnienia wniosku. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków zależy orzeczenie Sądu. Brak wskazania we wniosku tych przyczyn uniemożliwia Sądowi merytoryczną ocenę. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżący przedstawił okoliczności, które w istotny sposób uprawdopodabniają zajście jednej z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W ocenie Sądu, wykonanie zaskarżonej decyzji, ustalającej zobowiązanie podatkowe w łącznej wysokości [...] zł., może spowodować utratę płynności finansowej skarżącego, a to z kolei może wywołać trudne do odwrócenia skutki w postaci konieczności ograniczenia lub zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, co stanowiłoby dotkliwy skutek - uzasadniający udzielenie przez Sąd ochrony tymczasowej. Na uwzględnienie nie zasługiwały natomiast wątpliwości wnioskodawcy co do merytorycznej poprawności zaskarżonej decyzji. Podkreślić bowiem należy, iż potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, albowiem dokonywanie przez Sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne. Na marginesie wypada także zauważyć, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu jest wyłącznie rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, a jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez Sąd wyroku. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.