I SA/Po 787/98

WyrokWSA w Poznaniu1999-05-21

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy nadanie telegramu w polskiej placówce telekomunikacyjnej przed upływem terminu do wniesienia odwołania, mimo że telegram został doręczony organowi po upływie terminu, jest równoznaczne z zachowaniem terminu do wniesienia odwołania?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że nadanie telegramu w polskiej placówce telekomunikacyjnej przed upływem terminu do wniesienia odwołania jest równoznaczne z zachowaniem terminu, nawet jeśli telegram został doręczony organowi po upływie terminu. Kluczowe jest nadanie pisma przed upływem terminu, a nie jego doręczenie. Sąd uchylił zaskarżone postanowienie o pozostawieniu odwołania bez rozpatrzenia z powodu uchybienia terminu.
Stan faktyczny
Przedsiębiorstwo złożyło wniosek o umorzenie podatku VAT. Urząd Skarbowy odmówił umorzenia. Spółka otrzymała decyzję 29.12.1997 r., a termin do wniesienia odwołania upływał 12.01.1998 r. W dniu 13.01.1998 r. Urząd Skarbowy otrzymał telegram od Spółki z odwołaniem. Telegram został nadany 12.01.1998 r. Izba Skarbowa postanowieniem z 24.02.1998 r. stwierdziła uchybienie terminu i pozostawiła odwołanie bez rozpatrzenia. Spółka wniosła skargę do NSA.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżone postanowienie i orzekł o kosztach postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Uregulowania prawne dotyczące obliczania terminów zawarte w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ w porównaniu z Kodeksem postępowania administracyjnego stanowią pewnego rodzaju uwstecznienie, gdyż art. 57 par 5 Kpa wskazuje na nadanie pisma w polskim urzędzie pocztowo-telekomunikacyjnym. Dla obliczenia terminów nie ma decydującego znaczenia wykładnia gramatyczna przepisu art. 161 par. 5 Ordynacji podatkowej. Dlatego też nadanie telegramu w polskiej placówce telekomunikacyjnej przed upływem terminu do wniesienia odwołania uważa się za zachowanie terminu. Przedsiębiorstwo Inżynieryjne "E." Spółka z o.o. w dniu 29.10.1997 r. złożyło wniosek o umorzenie podatku od towarów i usług za marzec, czerwiec, lipiec, wrzesień i listopad 1995 r. w łącznej wysokości 27.360,-zł. wynikającego z decyzji UKS w Z. z dnia 21 października 1997 r. Pismem z dnia 12.12.1997 r. Spółka sprostowała swój wniosek i domagała się umorzenia kwoty 28.780,-zł. Urząd Skarbowy w Ś. decyzją z dnia 23 grudnia 1997 r. na podstawie art. 31 ust. 1 ustawy o zobowiązaniach podatkowych nie wyraził Spółce zgody na umorzenie zaległości w podatku od towarów i usług w wysokości 28.780zł. Decyzja zawierała pouczenie, iż przysługuje od niej prawo wniesienia odwołania do Izby Skarbowej za pośrednictwem Urzędu w terminie 14 dni od daty jej otrzymania. Przy czym odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać jej istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie. Odpis tej decyzji Spółka otrzymała dnia 29.12.1997 r. Natomiast Urząd Skarbowy w Ś. w dniu 13.01.1998 r. otrzymał telegram, iż Spółka składa odwołanie od powyższej decyzji z uwagi na błędne ustalenia faktyczne Urzędu. Następnie Urząd Skarbowy w Ś. w dniu 19.01.1998 r. na podstawie art. 169 par. 1 i 2 Ordynacji podatkowej wezwał Spółkę do uzupełnienia braków odwołania i w tym samym dniu Spółka listem poleconym nadała obszerne i szczegółowe zarzuty do odwołania - jak określiła - z dnia 12 stycznia 1998 r. Organ podatkowy I instancji przesyłając odwołanie Spółki do Izby Skarbowej, wniósł o jego oddalenie. Izba Skarbowa postanowieniem z dnia 24 lutego 1998 r. działając na podstawie art. 228 par. 1 pkt. 2 Ordynacji podatkowej, stwierdziła że odwołanie Spółki zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego art. 223 par. 2 Ordynacji i w związku z tym pozostawiło je bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu podała, iż zaskarżona decyzja została doręczona Spółce w dniu 29.12.1997 r. Termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 12.01.1998 r. Nadto organ odwoławczy wyjaśnił, że termin uważa się za ostatecznie zachowany tylko wtedy, gdy pismo zostanie złożone np. w urzędzie pocztowym w ostatnim dniu terminu. Decyduje data stempla pocztowego. Natomiast Spółka złożyła odwołanie telegraficznie w dniu 13.01.1998 r. Skargę na to postanowienie złożyła Spółka i zarzucając naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności przepisów art. 161 par. 1, art. 168 par. 1 i art. 223 Ordynacji podatkowej wniosła o jego uchylenie i zwrot kosztów procesu na rzecz skarżącego od strony przeciwnej (...). Izba Skarbowa w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie (...). Prokurator Prokuratury Okręgowej, który zgłosił swój udział w sprawie wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ Sąd sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę zaskarżonych decyzji i postanowień jedynie pod względem ich zgodności z prawem i to zarówno materialnym jak i procesowym. Wbrew wnioskom skarżącej spółki - oczywistym jest - iż w toku rozpatrywania tej skargi Sąd może wyłącznie rozważyć zgodność z prawem postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Natomiast Sąd nie rozstrzygnie na tym etapie postępowania o zgodności z prawem postanowienia organu podatkowego I instancji o odmowie umorzenia zaległości podatkowych. Jest bezsporne, iż odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie /art. 223 par. 2 pkt. 1 Ordynacji podatkowej/. Zatem, skoro w tej sprawie skarżąca spółka otrzymała decyzję organu podatkowego I instancji w dniu 29.12.1997 r., to termin do wniesienia odwołania upływał dnia 12.01.1998 r. W myśl art. 168 par. 1 Ordynacji podatkowej podania /żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia/ mogą być wnoszone na piśmie, telegraficznie lub za pomocą dalekopisu, telefaxu, poczty elektronicznej, a także ustnie do protokołu. W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, iż Urząd Skarbowy w Ś. otrzymał odwołanie spółki wniesione telegraficznie - w dniu 13.01.1998 r. o godz. 7.00. Z kolei jak wynika z pisma Zakładu Telekomunikacji z dnia 29.03.1999 r. telegram spółki został nadany w dniu 12.01.1998 r. o godz. 23.15 (...). W świetle treści przepisu art. 161 par. 5 Ordynacji podatkowej termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem nadano pismo w polskiej placówce pocztowej. Należy zauważyć, iż przepisy Ordynacji podatkowej dotyczące sposobu wnoszenia podań uwzględniają rozwój nowoczesnych środków komunikowania, chociażby w porównaniu z treścią przepisu art. 63 par. 1 Kpa. Jednakże jeżeli chodzi o obliczenie terminów, to nastąpiło pewnego rodzaju uwstecznienie, gdyż przepis art. 57 par. 5 Kpa wskazuje na nadanie pisma w polskim urzędzie pocztowo-telekomunikacyjnym. W tej sprawie jednakże należy uznać, iż decydujące znaczenie nie ma wykładnia gramatyczna przepisu art. 161 par. 5 Ordynacji podatkowej. Dlatego też Sąd przyjął, iż nadanie telegramu w polskiej placówce telekomunikacyjnej przed upływem terminu do wniesienia odwołania uważa się za zachowanie terminu. Z tych to względów i na podstawie art. 22 ust. 1 pkt. 1 w zw. z ust. 2 pkt. 3 oraz art. 55 ust. 1 ustawy o NSA cytowanej wyżej Sąd uchylił zaskarżone postanowienie i orzekł o kosztach postępowania.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło