I SA/Po 790/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Małek po rozpoznaniu w dniu 28 września 2009r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A sp. z o.o. w P na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc październik 2004r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ S.Małek Skarżąca A sp. z o.o w P, reprezentowana przez pełnomocnika doradcę podatkowego WH pismem z dnia [...] wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Jednocześnie skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że decyzja organu podatkowego jest bezpodstawna, zaś jej wykonanie może bezpośrednio zagrozić egzystencji spółki. Wynika to z faktu, że w dobie trwającego kryzysu ekonomicznego, wyegzekwowanie przez organ podatkowy określonej w decyzji kwoty zaległości podatkowej doprowadzi podatnika do zakończenia działalności gospodarczej. Z uwagi na osiągane przez spółkę wyniki finansowe, nie może ona skorzystać z kredytu lub pożyczki na uiszczenie zaległości w podatku od towarów i usług. Przymusowe wykonanie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej przed zakończeniem postępowania odwoławczego i wyegzekwowanie od podatnika bardzo wysokiej kwoty podatku wraz z odsetkami, kilkakrotnie przewyższającej osiągnięty roczny dochód, niewspółmiernej do osiąganych dochodów, spowoduje nieodwracalne konsekwencje w postaci konieczności zaprzestania wykonywania przez wnioskodawcę działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zasadą, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi na decyzję organ, który wydał decyzję, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (por. art. 61 § 2 cyt. ustawy). Jednakże art. 61 § 3 wyżej powołanej ustawy stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powołanego powyżej przepisu to skarżąca jest zobowiązana wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia przynajmniej jednej z dwóch przesłanek. Warunkiem wstrzymania wykonania decyzji przez sąd jest bowiem wykazanie przez skarżącą takich okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku. Natomiast w przedmiotowej sprawie skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła, a z akt sprawy nie wynika, aby wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzić miało do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca w uzasadnieniu wniosku wskazała jedynie, że wykonanie decyzji może zagrozić jej egzystencji, doprowadzić do zaprzestania działalności gospodarczej oraz, że kwota określonej w decyzji zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług wraz z odsetkami kilkakrotnie przewyższa osiągnięty roczny dochód Zauważa się, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, ze względu na potrzebę dokonania oceny jego zasadności z punktu widzenia występowania wskazanych w przepisie art. 61 § 3 cyt. ustawy przesłanek winien być przez skarżącą uzasadniony. Uzasadnienie wniosku nie stanowi jego wymogu formalnego, lecz materialno-prawną jego argumentację. Dlatego treść uzasadnienia wniosku nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia, podlega natomiast ocenie z punktu widzenia zasadności wniosku. W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała możliwości zajścia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. W niniejszej sprawie brak jest bowiem konkretnych okoliczności wskazujących na możliwość spełnienia subiektywnych obaw skarżącej spółki. Nie wskazała ona bowiem jakichkolwiek dokumentów źródłowych odzwierciedlających jej sytuację – nie podano (choćby szacunkowych) aktualnych przychodów czy też zobowiązań z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Nie poparte żadnym dokumentem stwierdzenie, że wykonanie decyzji zagrozi egzystencji spółki i doprowadzi do konieczności zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, nie świadczy ani o obecnym stanie majątkowym i finansowym strony, ani o jej przychodach. Twierdzenia wnioskodawczyni powinny być zatem poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej (por. J.P.Tarno, "Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2006r., s.188). Nadto należy wskazać, że wykonanie świadczenia pieniężnego z natury rzeczy nie wywoła nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność zwrotu należności. Skoro nie wskazano okoliczności, o których wyżej mowa, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia. /-/S.Małek