I SA/Po 790/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi X.Y. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...], nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe Spółki w podatku od towarów i usług za miesiące lipiec, wrzesień i listopad 2007 r.; odsetek za zwłokę oraz kosztów postępowania egzekucyjnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia [...] września 2012 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że organ egzekucyjny zajął wszystkie rachunki bankowe skarżącej w tym związane z prowadzoną przez nią działalnością leczniczą w postaci przychodni dentystycznej. W związku z powyższym skarżąca została pozbawiona możliwości regulowania swoich zobowiązań wynikających z prowadzonej działalności leczniczej w tym zobowiązań wobec pracowników, Narodowego Funduszu zdrowia oraz banków. Te ostatnie w przypadku kontynuowania postępowania egzekucyjnego, zamierzają wypowiedzieć skarżącej wszystkie umowy kredytowe, co wiązać się będzie z koniecznością zamknięcia prowadzonego podmiotu leczniczego, a co za tym idzie pozbawi skarżącą i jej rodzinę jedynego źródła dochodu. Do pisma skarżąca załączyła kopie zawiadomień skierowanych przez organ egzekucyjny do banków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na skarżącym spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że w jego sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w powołanym powyżej przepisie. Skarżąca nie wykazała, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Przede wszystkim nie wskazała konkretnych okoliczności, z których wynika, że jej aktualna sytuacja finansowa jest trudna. Także w aktach sprawy Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a, które uzasadniałyby uwzględnienie złożonego wniosku. Tymczasem do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Skarżąca powinna bowiem poprzeć swoje twierdzenia dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej np. odpisami z zeznań rocznych podatkowych, deklaracji VAT-7, bilansu, rachunku zysku i strat oraz sprawozdania finansowego (tak: J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Warszawa 2006r., s. 188), czego skarżąca w rozpatrywanej sprawie nie uczyniła, a Sąd nie miał obowiązku działania z urzędu i wyręczania jej. Skarżąca wprawdzie załączyła do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji kopie tytułów wykonawczych i zajęć skierowanych do banków wskazujących na brak możliwości regulowania zobowiązań, jednak nie podała żadnych informacji o wielkości swojego majątku, np. czy w skład majątku wchodzą jakieś nieruchomości, przedmioty wartościowe, oszczędności, jaki jest stan majątkowy osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym. Skarżąca nie przedłożyła też żadnych wyciągów z rachunków bankowych, kont czy lokat bankowych. Skarżąca nie wyjaśniła też na czym miałoby polegać spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Sąd stwierdził, że wykonanie świadczenia pieniężnego z natury rzeczy nie wywoła nieodwracalnych skutków, gdyż ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność zwrotu wyegzekwowanej należności. Z tego względu takie obawy skarżącej nie mogą stanowić podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 i art. 16 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.