I SA/Po 80/17

PostanowienieWSA w Poznaniu2017-07-18

Skład orzekający: Włodzimierz Zygmont

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sprzeciw od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego utrzymującego w mocy postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy jest dopuszczalnym środkiem zaskarżenia?
Ratio decidendi
Sprzeciw od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, które utrzymuje w mocy postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy, nie jest dopuszczalnym środkiem zaskarżenia. Zgodnie z aktualnym brzmieniem art. 260 P.p.s.a., sąd rozpoznając sprzeciw wydaje postanowienie, które nie podlega zaskarżeniu. W związku z tym, wniesiony sprzeciw podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Referendarz sądowy postanowieniem oddalił ten wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem utrzymał w mocy postanowienie referendarza. Następnie skarżący złożył pismo nazwane "Sprzeciw" zaskarżając postanowienie sądu. Sąd rozpoznał ten sprzeciw.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono sprzeciw.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu J. C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2017r. o sygn. akt I SA/Po 80/17 utrzymującego w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 23 marca 2017 r., o sygn. akt I SA/Po 80/17, oddalającego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi J. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2016 r., Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z tytułu pobranych, a niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu wypłaconych wynagrodzeń za m-ce: styczeń – sierpień 2011 r. wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi postanawia: odrzucić sprzeciw Starszy referendarz sądowy WSA w Poznaniu postanowieniem z [...] r., o sygn. akt I SA/Po 80/17, oddalił o wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W wyniku rozpoznania sprzeciwu skarżącego, WSA w Poznaniu postanowieniem z dnia [...]., o sygn. akt I SA/Po 80/17, utrzymał powyższe rozstrzygnięcie w mocy. Pismem z [...]. nazwanym "Sprzeciw" skarżący zaskarżył powyższe postanowienie sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: "Sprzeciw" podlegał odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, szczegółowo wymienione w pkt 1-10 tego przepisu. Jeżeli zaś chodzi o kwestię prawa pomocy, to w myśl art. 258 § 1 i § 4 P.p.s.a. czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje, co do zasady, referendarz sądowy, zaś środkiem odwoławczym przysługującym od jego postanowień i zarządzeń jest sprzeciw (art. 259 P.p.s.a.). W dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, modyfikująca – w sprawach wszczętych po tym dniu, a taką jest rozpoznawana sprawa – m.in. zasady rozpoznawania w postępowaniu sądowoadministracyjnym wniosków o przyznanie prawa pomocy. Znacznej zmianie uległ m.in. art. 260 p.p.s.a., przed 15 sierpnia 2015 r. stanowiący, że wniesienie sprzeciwu (jeśli nie jest on odrzucony) skutkuje utratą mocy przez zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został ten sprzeciw wniesiony, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie sądu wydane w tym trybie przysługiwało zażalenie (por. art. 260 p.p.s.a. in fine, w brzmieniu sprzed 15 sierpnia 2015 r.). Obecnie w świetle art. 260 p.p.s.a. sąd rozpoznając sprzeciw od zarządzeń lub postanowień referendarza, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza zmienia albo utrzymuje w mocy, orzekając jako Sąd drugiej instancji i stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Przepis art. 260 p.p.s.a. w brzmieniu obecnie obowiązującym nie wskazuje na zaskarżalność postanowienia wydanego na jego podstawie. Również art. 194 § 1, jak i żaden inny przepis ustawy, nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na tego rodzaju postanowienia sądu. W niniejszej sprawie postanowienie sądu z [...]., utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego z [...]., jest prawomocne. Skarżącemu nie przysługiwało prawo do zaskarżenia tego postanowienia. Fakt błędnego pouczenia strony nie skutkuje uznaniem, że przysługuje jej od takiego postanowienia środek zaskarżenia. W konsekwencji powyższego, " sprzeciw" okazał się niedopuszczalny i podlegał odrzuceniu ( art. 178 P.p.s.a. w zw. art. 197 § 2 oraz art. 260 P.p.s.a.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło