I SA/Po 800/09

ISA/PO 800/09 POSTANOWIENIE Dnia 5 października 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 5 października 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [....]. nr [...] w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym za 2006r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w P. nr [....] z dnia [...]. /-/ M. Bejgerowska W skardze z dnia 4 sierpnia 2009r. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. nr [...] z dnia [...]. skarżąca ujęła również wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Podstawą takiego rozstrzygnięcia jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności, od wystąpienia których ustawodawca uzależnia możliwość wstrzymania wykonania postanowienia. Podniosła jedynie, że dalsze prowadzenie postępowania w dotychczasowy sposób naraża ją na dodatkowe koszty i "skutki bezprawnych działań organu". Sąd oceniając wniosek skarżącej nie znalazł żadnych podstaw by przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji uchylającej orzeczenie pierwszoinstancyjne ustalające zobowiązanie podatkowe za 2006r., spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wbrew twierdzeniom skarżącej Sąd wskazuje, że zaskarżona decyzja nie nadaje się do przymusowego wykonania w drodze egzekucji i skutkuje uchyleniem decyzji wymiarowej; wobec czego również z tych względów skarżąca nie może skutecznie twierdzić, że wykonanie tego akt może wywołać skutki o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji zgodnie z art. 61 § 3 i §5 p.p.s.a. /-/M. Bejgerowska