I SA/Po 802/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym : Przewodniczący: sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 01 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Ministra Finansów o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 01 czerwca 2010 r. o sygn. akt I SA/Po 802/09 w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w B. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić wniosek /-/ Karol Pawlicki Postanowieniem z dnia 01 czerwca 2010 r. o sygn. akt I SA/Po 802/09 Sąd odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 listopada 2009 r. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony Ministrowi Finansów w dniu 07 czerwca 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 74 akt sądowych). Termin do złożenia zażalenia od powyższego postanowienia upłynął z dniem 14 czerwca 2010 r. W dniu 24 czerwca 2010 r. organ wniósł zażalenie, składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia (pismo z dnia 23 czerwca 2010 r. k. 76 akt sądowych). W piśmie tym, sporządzonym przez radcę prawnego, wskazano, że dnia 14 czerwca 2010 r. upłynął termin do wniesienia zażalenia. Natomiast "przedmiotowy środek zaskarżenia nie został złożony z uwagi na niedającą się przewidzieć wcześniej nieobecność radcy prawnego uprawnionego do złożenia zażalenia, spowodowaną innymi obowiązkami służbowymi". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 w/w ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosownie do § 2 cytowanego artykułu w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Na podstawie art. 88 spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W rozpoznawanej sprawie odpis postanowienia z dnia 01 czerwca 2010 r., od którego przysługiwało zażalenie, został doręczony organowi w dniu 07 czerwca 2010 r. Zatem siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął z dniem 14 czerwca 2010 r. Strona wniosła zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia w dniu 24 czerwca 2010 r., a wiec z uchybieniem ustawowego terminu. W świetle powołanych przepisów strona wnioskująca o przywrócenie terminu powinna wykazać dokonanie czynności w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Danych na tę okoliczność nie przedstawiono we wniosku o przywrócenie terminu, nie wskazano czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, pomimo wiedzy, że w dniu 14 czerwca 2010 r. upłynął termin do złożenia środka zaskarżenia. Powołanie się na nieobecność radcy prawnego uprawnionego do złożenia zażalenia, spowodowaną innymi obowiązkami służbowymi, nie wypełnia przesłanki wynikającej z art. 87 § 2. Wskazać należy, że organ dysponuje profesjonalną obsługą prawną posiadającą wiedzę na temat środków prawnych i skutków uchybienia terminu. W tym stanie rzeczy organ nie uprawdopodobnił, iż dochował terminu wynikającego z art. 87 § 1 powołanej ustawy. Brak ten nie był uchybieniem formalnym pisma procesowego, gdyż nie stanowił przeszkody dla nadania biegu sprawie. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, biorąc pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem, przy uwzględnieniu wymogów przewidzianych w art. 87 § 1 w/w ustawy, przywrócenie terminu może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 88 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ Karol Pawlicki