I SA/Po 803/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku C. spółka komandytowa w B. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi C. spółka komandytowa w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia (...) lipca 2012 r. nr (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, październik, listopad i grudzień 2006 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Pismem z dnia (...) sierpnia 2012 r. "C. spółka komandytowa" z siedzibą w B., reprezentowana przez adwokata, złożyła skargę do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia (...) lipca 2012 r. w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, październik, listopad i grudzień 2006 r. W petitum skargi strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, albowiem w jej ocenie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, a wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. W uzasadnieniu skargi strona wywiodła, iż niewstrzymanie wykonania decyzji jest równoznaczne z natychmiastową egzekucją kwoty (...) zł wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi. Natychmiastowa zapłata takiej kwoty przez skarżącą jest niemożliwa zwłaszcza z uwagi na to, że skarżącej zostały cofnięte kredyty obrotowe, z których korzystała. Powodem wypowiedzenia umów kredytowych jest fakt nieotrzymania od organów zaświadczenia o niezaleganiu z zapłatą podatku. Nadto znaczny paraliż księgowy spowodowała kontrola trwająca od listopada 2009 r. do czerwca 2011 r., kiedy to organ zażądał dokumentacji rejestrów VAT z siedziby spółki w K. Natychmiastowa zapłata wskazanej kwoty nie będzie możliwa dla skarżącej prowadzącej działalność gospodarczą, albowiem może poskutkować wypowiedzeniem jej pozostałych umów kredytowych. Celem spłaty będzie musiała podjąć kroki zmierzające do sprzedaży majątku trwałego. Konieczność zbycia nieruchomości w krótkim terminie spowoduje uzyskanie ceny znacznie niższej od możliwej do uzyskania w sytuacji braku faktycznego przymusu ich uzyskania. W ocenie strony skarżącej w niniejszym przypadku zachodzi zatem przesłanka określona w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – w skrócie: P.p.s.a.), polegająca na niebezpieczeństwie wyrządzenia skarżącej znacznej szkody. Wskazała, że szkodę stanowić będzie różnica pomiędzy ceną możliwą do uzyskania w warunkach równowagi negocjacyjnej pomiędzy kupującym i sprzedającym a kwotą uzyskaną ze sprzedaży - w sytuacji, gdy skarżący będzie musiał zbyć składniki majątkowe niezależnie od oferowanej mu ceny zakupu. Ponadto odzyskanie składników majątkowych, których skarżący zmuszony będzie wyzbyć się oraz które zostaną utracone w wyniku egzekucji, będzie niemożliwe lub wiązać się będzie z nadmiernymi kosztami. Jako dowód zaistnienia powyższych okoliczności wnioskodawca załączył pisemne zestawienie zobowiązań bilansowych w bankach, dostępnych limitów kredytowych, leasingów i factoringów – na dzień (...) sierpnia 2012 r. (k. ...). Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") przewiduje możliwość wstrzymania przez Sąd wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Co prawda zatem, formułując wniosek o wstrzymanie wykonania aktu bądź decyzji, to strona powinna wskazać na okoliczności, które – jej zdaniem – uzasadniają przyznanie jej ochrony tymczasowej, jednocześnie jednak to Sąd ostatecznie ocenia, czy okoliczności te stanowią przesłankę do wstrzymania wykonania skarżonego aktu. Rozstrzygnięcie w tym względzie ma charakter fakultatywny i zależy od uznania Sądu (por. postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2004 r., sygn. akt FZ 163/04, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszym przypadku, w wyniku rozpoznania wniosku strony Sąd doszedł do przekonania, że skarżąca nie wykazała, by egzekucja należności objętych sporną decyzją podatkową miała spowodować dla niego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków – w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a. Należy bowiem zwrócić uwagę, iż egzekucja należności pieniężnych zawsze wiąże się z pewnymi dolegliwościami w sferze majątkowej dłużnika (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. akt I FZ 24/12, publ.: LEX nr 1115929). Pełnomocnik skarżącej wskazał, że natychmiastowa zapłata podatku może poskutkować wypowiedzeniem jej pozostałych umów kredytowych, a ponadto w celu spłaty będzie musiała ona podjąć kroki zmierzające do sprzedaży majątku trwałego. Konieczność zbycia nieruchomości w krótkim terminie spowoduje uzyskanie ceny znacznie niższej od możliwej do uzyskania w sytuacji braku faktycznego przymusu ich uzyskania. W ocenie Sądu nie sposób przyjąć, by okoliczności te same w sobie miały powodować powstanie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Należy stwierdzić, że okoliczności te wynikają z ogólnej kondycji finansowej Spółki, w tym faktu nieuregulowania przez nią zobowiązań finansowych, nie zaś ze względu na szczególne okoliczności, które w miałyby towarzyszyć niniejszej sprawie i przez to wypełniać hipotezę z art. 61 § 3 P.p.s.a. W związku z powyższym Sąd stwierdził, że w niniejszym przypadku nie wystąpiły okoliczności mogące świadczyć o zaistnieniu po jej stronie okoliczności wypełniających jedną z przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Z przedstawionych wyżej względów okoliczności takie nie wynikają również z załączonego do skargi dokumentu, na który powołała się strona w przedmiotowym wniosku (k. ...), dotyczącego zobowiązań spółki w bankach. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., należało orzec, jak w sentencji postanowienia.