I SA/Po 805/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska – Tylewicz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia oddala skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...], odmówił L. M. (dalej jako: "podatnik", "zobowiązany" lub "skarżący") umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie własnych tytułów wykonawczych o nr [...] i [...], obejmujących zaległości B. M. i L. M. w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2006-2007. Powyższe postanowienie zostało skutecznie doręczone podatnikowi w dniu 17 lutego 2017 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 109 akt adm.). W przesłanej do organu I instancji korespondencji z dnia 23 lutego 2017 r. (data stempla pocztowego, koperta, k. 135 akt adm.) znajdowało się pismo podatnika zaadresowane do Dyrektora Izby Skarbowej w P. za pośrednictwem Naczelnika Urzędu skarbowego w [...], o treści: "W załączeniu przesyłam zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...]02.2017r." Pismo nie zostało opatrzone podpisem i wbrew swojej treści - nie zawierało żadnego załącznika. W związku z powyższym Dyrektor Izby Skarbowej pismem z dnia 27 marca 2017 r. wezwał podatnika do podpisania pisma z dnia 23 lutego 2017 r. oraz przekazania załącznika wskazanego w tym piśmie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W odpowiedzi na wezwanie organu podatnik przesłał w dniu 1 kwietnia 2017 r. (data stempla pocztowego, koperta, k. 143 akt adm.) korespondencję zawierającą pismo przewodnie z dnia 31 marca 2017 r. informujące, że w załączeniu przesyła zażalenie na postanowienie z dnia [...] lutego 2017 r. Do pisma tego załączył zażalenie opatrzone datą 31 marca 2017 r. oraz kopię aktu zgonu żony i kopię aktu notarialnego, mocą którego odrzucił spadek po żonie. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm. - w skrócie: "K.p.a.") w zw. z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu administracyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1201 ze zm. - w skrócie: "u.p.e.a.), stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. W motywach rozstrzygnięcia wskazano, że zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia, o czym podatnik został prawidłowo pouczony w postanowieniu Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] lutego 2017 r. Skoro zaskarżone postanowienie podatnik otrzymał w dniu 17 lutego 2017 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem na druku zpo, to termin do wniesienia zażalenia upływał z dniem 24 lutego 2017 r. Wniesienie zażalenia po tym terminie jest bezskuteczne. Mając na względzie powyższe Dyrektor Izby Administracji Skarbowej stwierdził, że złożone przez podatnika w dniu 1 kwietnia 2017 r. zażalenie zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu L. M. wniósł o uchylenie powyższego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej, twierdząc, że dotrzymał wszelkich terminów procesowych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Badając zaskarżone postanowienie według kryteriów przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - w skrócie: "P.p.s.a.") Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżony akt nie narusza prawa. Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., którym stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] lutego 2017 r. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowiły przepisy art. 134 w zw. z art. 144 K.p.a., w myśl których organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia oraz uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Z dyspozycji przepisu art. 134 K.p.a. (na gruncie badanej sprawy stosowanego w związku z przepisem art. 144 K.p.a.) wynika, że wydanie postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia nie zależy od uznania organu i jest on zobligowany do jego wydania w przypadku uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Organ, do którego wpływa zażalenie, jest zobowiązany w pierwszej kolejności zbadać jego dopuszczalność oraz stwierdzić, czy nie nastąpiło uchybienie terminu do złożenia środka zaskarżenia. W sytuacji, gdy organ II instancji stwierdzi, że środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, a ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 K.p.a. Zgodnie z art. 17 § 1 u.p.e.a. na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego przysługuje zażalenie, które wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone postanowienie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia. Z przepisu tego wynika jednoznacznie, że warunkiem rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia zażalenia jest skuteczne doręczenie postanowienia stronie lub ogłoszenie jej treści tego postanowienia. Uchybienie terminu do wniesienia zażalenia musi być jednoznaczne i mieć pełne oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym sprawy. Warunkiem wydania rozważanego postanowienia jest w pierwszej kolejności bezsporne ustalenie daty, w której organ skutecznie doręczył stronie postanowienie wydane w toku postępowania egzekucyjnego, gdyż bieg terminu do wniesienia zażalenia rozpoczyna się dopiero wtedy, gdy doręczenie było prawidłowe. Zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej zasadnie stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Z akt sprawy wynika bowiem jednoznacznie, że postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] lutego 2017 r. odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego, zostało doręczone skarżącemu w dniu 17 lutego 2017 r. (druk zpo, k. 109 akt adm.). Pouczając stronę o terminie i sposobie zaskarżenia powyższego orzeczenia organ wskazał, że na postanowienie służy stronie zażalenie, które należy wnieść w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia, do organu, który je wydał. Zatem siedmiodniowy termin do zaskarżenia powyższego postanowienia upływał w dniu 24 lutego 2017 r. W zakreślonym przez organ I instancji terminie skarżący złożył pismo z dnia 23 lutego 2017 r., w którym wskazał, że w załączeniu przekazuje zażalenie na powyższe postanowienie. W rzeczywistości jednak nadana przez skarżącego korespondencja nie zawierała, poza wspomnianym pismem przewodnim, żadnego załącznika. W takim przypadku nie ulega wątpliwości, że skarżący w istocie nie wniósł zażalenia przy piśmie z dnia 23 lutego 2017 r. Dostrzegając to uchybienie, które uniemożliwiało nadanie sprawie biegu w instancji odwoławczej, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej prawidłowo wezwał skarżącego, aby w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, podpisał pismo z dnia 23 lutego 2017 r. oraz przekazał istotny w sprawie załącznik, w tym piśmie wskazany (czyli zażalenie z dnia 23 lutego 2017 r.), pod rygorem pozostawienia pisma z dnia 23 lutego 2017 r. bez rozpoznania. Wbrew powyższemu wezwaniu skarżący, w korespondencji z dnia 1 kwietnia 2017 r. (data stempla pocztowego, koperta, k. 143 akt adm.), złożył pismo z dnia 31 marca 2017 r. informujące, że w załączeniu przesyła zażalenie na postanowienie z dnia [...] lutego 2017 r. Co istotne na gruncie nadanej sprawy, do pisma załączył zażalenie opatrzone datą 31 marca 2017 r. oraz kopię aktu zgonu żony i kopię aktu notarialnego, mocą którego odrzucił spadek po żonie. Zatem zażalenie załączone do pisma z dnia 31 marca 2017 r. jest opatrzone datą późniejszą i nie może być uznane za złożone w terminie. Organ odwoławczy, zdaniem Sądu, zasadnie uznał, że skarżący nie uczynił zadość wezwaniu z dnia 27 marca 2017 r., albowiem w istocie nie przedłożył opatrzonego podpisem pisma z dnia 23 lutego 2017 r., a przede wszystkim nie załączył żądanego zażalenia z dnia 23 lutego 2017 r. Tym samym skarżący nie wykonał obowiązku procesowego wynikającego z wezwania z dnia 27 marca 2017 r. Wobec powyższego słusznie organ odwoławczy stwierdził, że zażalenie z dnia 31 marca 2017 r. zostało złożone dopiero w dniu 1 kwietnia 2017 r. (data stempla pocztowego, koperta, k. 143 akt adm.). W tym stanie rzeczy zasadnym jest wniosek, że zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] lutego 2017 r. zostało wniesione z uchybieniem 7-dniowego terminu, albowiem termin ten, z uwagi na doręczenie skarżącemu postanowienia organu I instancji w dniu 17 lutego 2017 r., upłynął bezskutecznie z dniem 24 lutego 2017 r. Późniejsze uzupełnienie pisma przewodniego o zażalenie z datą 31 marca 2017 r. nie można uznać za skuteczne. Na gruncie rozpatrywanej sprawy, zdaniem Sądu, przyczyny stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia zostały wyczerpująco omówione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Reasumując Sąd podziela stanowisko organu podatkowego, że w badanej sprawie doszło do uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 151 w zw. z art. 120 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.