I SA/Po 812/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska – Tylewicz Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Nikodem (spr.) Sędzia WSA Karol Pawlicki Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2015r. sprawy ze skargi KiUD na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010r. oddala skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] decyzją z dnia [...] marca 2014 r., nr [...]X.A i X.B łączny dochód do opodatkowania z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010r. w kwocie [...] zł przy dochodzie określonym z działalności gospodarczej prowadzonej przez X.A w kwocie [...] zł. W motywach rozstrzygnięcia wskazano, że X.B uzyskała przychody ze stosunku pracy w wysokości [...] zł oraz z innych źródeł w wysokości [...] zł. Natomiast XA w badanym roku uzyskał przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzonej pod nazwą Firma Handlowo – Usługowa X.A. Głównym przedmiotem działalności gospodarczej prowadzonej przez X.A były konserwacja i naprawa pojazdów samochodowych z wyłączeniem motocykli, sprzedaż hurtowa paliw i produktów pochodnych, działalność usługowa związana z przeprowadzkami, działalność usługowa wspomagająca transport lądowy, sprzedaż hurtowa i detaliczna samochodów osobowych i furgonetek. W firmie prowadzono podatkową księgę przychodów i rozchodów na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U, z 2003 r. nr 152, poz. 1475 ze zm.) dalej: rozporządzenie. W protokole badania ksiąg stwierdzono, że X.A w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie zaewidencjonował i nie opodatkował przychodu z tytułu sprzedaży samochodów, opon oraz z tytułu otrzymania odszkodowania w łącznej kwocie [...] zł oraz przychodu netto ze sprzedaży tytoniu na portalu [...] pl. w kwocie [...] zł. Ponadto w podatkowej księdze przychodów i rozchodów nie zaewidencjonowano wartości zakupionych w 2010r. samochodów i tytoniu, co spowodowało zaniżenie w kontrolowanym okresie kosztów uzyskania przychodów. Przed wszczęciem postępowania podatkowego strona złożyła w dniu[...] grudnia 2012r. korektę zeznania PIT-36 za 2010r., w której zadeklarowała ustalone przez kotrolujących przychody uzyskane ze sprzedaży samochodów, opon oraz z tytułu otrzymanego odszkodowania. X.A uwzględnił również ustalone przez kontrolujących koszty zakupu samochodów oraz stany remanentowe. Natomiast X.B skorygowała kwotę należności ze stosunku pracy i wykazała wartość wynikającą z informacji PIT-11 za 2010r. Wobec powyższego na dalszych etapach postępowania transakcje te nie były przez stronę skarżącą kwestionowane. Strona skarżąca nie zgodziła się natomiast z ustaleniami kontroli w zakresie prowadzenia przez podatnika sprzedaży tytoniu za pośrednictwem portalu internetowego [...].pl. W toku postępowania X.A skorzystał z przysługującego mu prawa i odmówił składania zeznań oraz odpowiedzi na pytania. Wypowiadając się w formie pisemnej podatnik oświadczył, że nie posiada domeny internetowej, nie pamięta, czy prowadził jakąkolwiek sprzedaż w 2010 r. Nie wskazał nazwy użytkownika, jaką się posługiwał. Nie pamięta, czy korzystał z jakichkolwiek form płatności przy sprzedaży towarów oraz czy wykorzystywał konta innych użytkowników platform aukcyjnych, ani czy użyczał konta zarejestrowanego na własne dane innym osobom w celu sprzedaży towarów. Podatnik nie pamięta również, czy podpisywał umowy z PPUP Poczta Polska lub z firmami kurierskimi na dostarczanie przesyłek do nabywców towarów. Poinformował również, że nie wie jak i nie umie zwrócić się do serwisu [...] w celu uzyskania wykazu zrealizowanej sprzedaży dokonanej za pośrednictwem portalu internetowego [...]. Z kolei w piśmie z dnia [...] października 2012 r. podatnik wskazał, że dokumenty i oferty dotyczące sprzedaży tytoniu za pośrednictwem [...] znajdują się u pełnomocnika i nie przedłożył tych dokumentów, ponieważ nie otrzymał ich od adwokata. W związku ze stwierdzonymi wyżej nieprawidłowościami organ pierwszej instancji, na podstawie art. 193 § 1, § 2, § 3 i § 6 ustawy z dnia 29.08.1997 roku Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) dalej O.p. oraz § 11 ust. 1 rozporządzenia, uznał prowadzoną przez X.A podatkową księgę przychodów i rozchodów za nierzetelną w zakresie przychodów podatkowych za marzec, maj, czerwiec i listopad 2010r. oraz w zakresie kosztów uzyskania przychodów za miesiące luty, marzec, październik i grudzień 2010r. Na podstawie art. 23 § 2 O.p. odstąpiono jednak od określenia podstawy opodatkowania w drodze oszacowania, gdyż dane wynikające z prowadzonych ksiąg, uzupełnione dowodami uzyskanymi w toku postępowania pozwoliły na określenie podstawy opodatkowania. W odwołaniu od powyższej decyzji X.A , reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł o jej uchylenie w całości, ewentualnie o uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Kwestionowanej decyzji zarzucono: 1) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę decyzji poprzez dowolne przyjęcie, że podatnik dokonał w ramach działalności gospodarczej sprzedaży tytoniu na aukcjach internetowych, podczas gdy z okoliczności sprawy wynikają twierdzenia przeciwne; 2) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonej decyzji przez dowolne przyjęcie ilości sprzedanego tytoniu za pośrednictwem portalu [...] oraz uzyskanego z tego tytułu przychodu i na tej podstawie określenie dochodu uzyskanego przez małżonków X.A i X.B. 3) rażące naruszenie przepisów art. 180 i art. 187 O.p. w związku z art. 122 i art. 191 poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy w szczególności poprzez nieustalenie szczegółów transakcji dokonywanych na portalu [...] w tym ustalenia dokładnej ilości sprzedanych przedmiotów na aukcji [...], czy wszystkie transakcje zostały dokonane czy były zwroty, odstąpienia od umowy, jakie były koszty przesyłki. W uzasadnieniu odwołania zaskarżonej decyzji pełnomocnik strony zarzucił błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonej decyzji poprzez dowolne przyjęcie przez organ I instancji na podstawie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] października 2011r., że X.A w ramach działalności gospodarczej dokonał sprzedaży tytoniu do palenia na aukcjach, podczas gdy decyzja, na podstawie której organ I instancji dokonał ww. ustaleń została uchylona. W wyniku rozpoznania odwołania Dyrektor Izby Skarbowej w [...]decyzją z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego bezspornie wynika, że podatnik, używając nazwy użytkownika "[...]", dokonał w czerwcu 2010 r. sprzedaży tytoniu grodzkiego za pośrednictwem portalu [...], jednak sprzedaży tej nie zaewidencjonował i nie zadeklarował do opodatkowania podatkiem dochodowym. Powyższe ustalenia wynikają z danych uzyskanych z portalu internetowego [...], w tym dotyczących konta użytkownika "[...]" wraz z zestawieniem danych osobowych, wydruków aukcji, wykazu sprzedanych towarów oraz zapłaconych prowizji. Organ odwoławczy podkreślił ponadto, że z analizy przedłożonego przez stronę wyciągu rachunku bankowego wynika, że na rachunek ten dokonywano wpłat z tytułu transakcji na [...]. Świadczy o tym wpłata kwoty [...] zł w dniu [...].12.2010r. przez [...] S.A.[...], tytułem: "[...]". Podatnik nie wskazał innego rachunku bankowego wykorzystywanego do działalności gospodarczej, ani żadnego banku, w którym posiadał w 2010 r. rachunek. Podatnik nie upoważnił też organu I instancji do wystąpienia do banków o udostępnienie wyciągów bankowych z rachunku kontrolowanego. Odnosząc się do podniesionych w odwołaniu zarzutów, Dyrektor Izby Skarbowej w [...] stwierdził, że zaskarżona decyzja, wbrew twierdzeniom podatnika, nie zawiera błędu w ustaleniach faktycznych poprzez dowolne przyjęcie, iż podatnik sprzedał tytoń grodzki na 3 aukcjach [...]. Organ odwoławczy podkreślił, że odwołujący się nie poparł powyższego zarzutu żadnym dowodem, który odnosiłby się do okoliczności ujawnionych w toku prowadzonego postępowania. Uznając za nietrafne zarzuty o naruszeniu przepisów postępowania, organ II instancji wskazał, że Grupa [...] w piśmie z dnia [...] stycznia 2013 r. jednoznacznie stwierdziła, że X.A używając nazwy użytkownika "[...]" dokonał w czerwcu 2010 r. sprzedaży tytoniu grodzkiego na [...] aukcjach o numerach: - [...], liczba sprzedanych przedmiotów 300 szt., cena za sztukę [...] zł, - [...], liczba sprzedanych przedmiotów 500 szt., cena za sztukę [...] zł, - [...], liczba sprzedanych przedmiotów 163 szt., cena za sztukę [...] zł. Grupa [...] pobrała od podatnika prowizję od sprzedaży, a na koncie użytkownika "[...]" nie odnotowano żadnych zwrotów prowizji, co oznacza, że wyżej wymienione transakcje sprzedaży tytoniu grodzkiego dokonane na 3 aukcjach zostały zrealizowane. W związku z powyższym za bezzasadne uznano twierdzenie strony, że organ I instancji ustalając podstawę opodatkowania uwzględnił wyłącznie informacje o transakcjach wprowadzonych, a nie zrealizowanych. W rezultacie poczynionych ustaleń za chybione uznano także twierdzenie podatnika, że organ I instancji nie ustalił dokładnej ilości sprzedanych przedmiotów, nie wyjaśnił czy wszystkie transakcje zostały dokonane, czy były zwroty towarów bądź odstąpienia od umowy. Zaznaczono przy tym, że w interesie podatnika było przedstawienie dowodów, które potwierdzałyby prawdziwość jego twierdzeń. Zdaniem organu II instancji ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika bezspornie, iż podatnik na aukcjach, na których sprzedawał tytoń zamieszczał informację o cenniku opłat pocztowych i sposobie wysyłki towaru: "Wysyłka pobraniowa ! Towar wysyłam natychmiast po wybraniu przez Państwa opcji KUP TERAZ". W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu X.A , reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł o uchylenie powyższej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w[...] oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji błąd w ustaleniach faktycznych poprzez dowolne przyjęcie za podstawę ustaleń decyzję naczelnik Urzędu Celnego, w której stwierdzono, że skarżący w ramach działalności gospodarczej dokonywał sprzedaży tytoniu za pośrednictwem portalu [...], gdy tymczasem powyższa decyzja została uchylona. Nadto zarzucił rażące naruszenie przepisów art. 180 i art. 187 O.p., w związku z art. 122 i art. 191 poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, np. szczegółów transakcji dokonanych na portalu [...], ustalenia ilości sprzedanych przedmiotów na aukcji, ilości zwrotów. W uzasadnieniu skargi, powielając w znacznej części argumenty podniesione w odwołaniu od decyzji organu I instancji, skarżący podkreślił, że organ podatkowe obu instancji ustaliły przychód w sposób dowolny, przede wszystkim w oparciu o decyzję Urzędu Celnego z [....]października 2011r., która to decyzja została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (sygn. akt III SA/Po 709/13). Zdaniem strony w przedmiotowej sprawie organ pierwszej instancji poza danymi uzyskanymi z portalu [...] oraz danymi wskazanymi w decyzji Urzędu Celnego nie przeprowadził żadnego postępowania. W szczególności, nie wyjaśnił, czy wszystkie przedmioty zostały sprzedane, czy też nastąpiły ich zwroty. Ponadto zdaniem strony, brak ustaleń szczegółów aukcji przez kogo była dokonywana, a także szczegółów w zakresie dokonywanej sprzedaży oraz wyjaśnień co do ilości sprzedanego towaru i sposobu wysyłki prowadzi do wniosku, że organ pierwszej instancji wydając zaskarżoną decyzję oparł się na dowolnych ustaleniach, w związku z czym naruszył fundamentalną zasadę postępowania administracyjnego nakazującą podjęcie wszelkich niezbędnych kroków w celu dokładnego wyjaśnienia sprawy, właściwego ustalenia stanu faktycznego i wyczerpującego zebrania, rozpatrzenia i oceny materiału dowodowego. Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w [....] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko oraz argumentację zawartą w zaskarżonym akcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Istota sporu w niniejszej sprawie dotyczyła oceny, czy na podstawie materiału dowodowego zebranego w przedmiotowej sprawie słusznie stwierdzono zaniżenie przez skarżącego przychodu z tytułu sprzedaży tytoniu grodzkiego w czerwcu 2010 r. - na 3 aukcjach internetowych w ilości 963 sztuk. Wobec zarzutów dotyczących naruszenia przepisów postępowania dotyczących zebrania i oceny materiału dowodowego należy stwierdzić, że zgodnie z art. 122 O.p., w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Rozwinięciem ww. zasady jest przepis art. 187 § 1 O.p., zgodnie z którym organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Z powyższych norm wynikają dla organu podatkowego dwie istotne powinności, po pierwsze zebranie materiału dowodowego niezbędnego dla podjęcia rozstrzygnięcia, po drugie jego wnikliwe rozpatrzenie. Dokonując tych czynności organy podatkowe muszą kierować się regułami zapisanymi w art. 191 O.p. Zgodnie z jego brzmieniem organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Przy czym ocena powyższa zakłada, że organ podatkowy nie jest krępowany kryteriami formalnymi, ma swobodnie oceniać wiarygodność i moc dowodową poszczególnych dowodów, na których oparł swoją decyzję. Przy czym rozpatrzeniu podlegają wszystkie dowody we wzajemnej łączności. W ocenie Sądu organy nie naruszyły zasad wyrażonych w art. 122 i 187 O.p. i podjęły wszelkie działania niezbędne w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. W ocenie Sądu organy zebrały materiał dowodowy w sposób wystarczający dla rozstrzygnięcia sprawy. Wysokość dochodu z działalności gospodarczej prowadzonej przez X.A w 2010 r. określono na podstawie danych wynikających z całego zgromadzonego materiału dowodowego. Kluczowymi dowodami na podstawie którego wydano zaskarżone rozstrzygnięcie były: informacje otrzymane od Referatu Akcyzy i Gier Urzędu Celnego w[...], kontrola podatkowa u podatnika, informacje uzyskane od podmiotu obsługującego serwis aukcyjny [...], tj. firmy "Grupa [...]" Spółka z o.o. oraz informacje z referatu ds. Handlu Internetowego Izby Skarbowej w[...], raport obrotów w serwisie [...] dla użytkownika ‘[...]", historia operacji na rachunku bankowym w Banku Spółdzielczym w [...] w okresie od [...] stycznia do [...]grudnia 2010r. W ocenie Sądu zgodna z art. 191 O.p. dokonana jest ocena materiału dowodowego. Na prawidłowość dokonanej oceny materiału dowodowego wskazuje fakt, że wyciągnięte na jego podstawie wnioski mają logiczne uzasadnienie. Należy podkreślić, że dopóki granice swobodnej oceny dowodów nie zostaną przez organ orzekający przekroczone, Sąd nie ma podstaw do podważania dokonanych w ten sposób ustaleń. Organ, w ocenie Sądu, wykazał, że podatkowa księga przychodów i rozchodów prowadzona była nierzetelnie. Regułą jest, że podstawa opodatkowania jest ustalana na podstawie dokumentacji prowadzonej przez podatnika i innych dokumentów, które zawierają dane niezbędne do jej ustalenia. Zgodnie z art. 193 § 1 i § 2 O.p. księgi podatkowe prowadzone rzetelnie i w sposób niewadliwy stanowią dowód tego, co wynika z zawartych w nich zapisów. Księga rzetelna i niewadliwa ma zatem taką samą moc dowodową jak dokument urzędowy; korzysta z domniemania prawdziwości (autentyczności) oraz domniemania zgodności z prawdą (wiarygodności). Za dowód w sprawie można również uznać księgi, które prowadzone są w sposób wadliwy pod warunkiem, że wady nie mają istotnego znaczenia dla sprawy (art. 193 § 5 O.p.). Domniemanie, jakie wypływa z art. 193 § 1 O.p. ma charakter wzruszalny, a zatem rzetelność lub niewadliwość ksiąg podatkowych może zostać zakwestionowana przez organ podatkowy. Wzruszenie domniemania może mieć miejsce poprzez zakwestionowanie podstawy domniemania, czyli niewadliwości lub rzetelności. Podważenie informacji zawartych w księdze może nastąpić przy wykorzystaniu każdego dowodu, który można uznać za wiarygodny i przekonujący. Każda sprzeczność ze stanem rzeczywistym świadczy o nierzetelności ksiąg. W zakresie rzetelności ksiąg podatkowych w orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że dla oceny, czy księga podatkowa jest rzetelna, decydujące znaczenie ma to, czy w oparciu o zapisy w niej dokonane można ustalić prawidłową podstawę opodatkowania, a więc czy zawiera zapisy dotyczące wszystkich zdarzeń podatkowych mających wpływ na ustalenie tej podstawy (por. wyrok NSA z dnia 12 września 2012 r., sygn. akt I FSK 1598/11, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu organ wykazał, że podatnik prowadząc działalność gospodarczą nie zaewidencjonował całości przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów. Podatnik po kontroli złożył korektę zeznania i uwzględnił w przychodach z działalności gospodarczej przychody uzyskane ze sprzedaży samochodów, opon i otrzymanego odszkodowania. Jednak w korekcie nie uwzględnił sprzedaży za pośrednictwem portalu [...] przychodów uzyskanych ze sprzedaży tytoniu. Z materiału dowodowego wynika, że podatnik oferował do sprzedaży tytoń do palenia. X.A wystawił na portalu w czerwcu 2010 r. trzy aukcje – nr[...] , nr [...] i nr[...]. Podatnik nie zaewidencjonował przychodów z tego tytułu oraz z tytułu sprzedaży samochodu, opon i odszkodowania, łącznie niezaewidencjonowany przychód przekroczył 0,5% przychodu wykazanego w księdze, tym samym organ stwierdził prawidłowo, że warunek określony w § 11 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia nie został spełniony. Stwierdzono również zaniżenie kosztów uzyskania przychodów w wysokości [...] zł . W zakresie prawa materialnego rozstrzygnięcie zapadło na podstawie m.in. art. 9 ust. 1 i art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r., nr 14, poz. 176 ze zm.; dalej: ustawa o updof). Zgodnie z art. 9 ust. 1 updof opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Natomiast art. 14 ust. 1 updof stanowi, że za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Biorąc pod uwagę powołane powyżej przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że organy podatkowe nie uchybiły normom prawa procesowego dokonały ustaleń faktycznych niezbędnych do rozstrzygnięcia sprawy podatkowej. Zastosowały prawidłowo przepisy prawa materialnego, odstępując od określenia podstawy opodatkowania w drodze oszacowania, przyjmując dane wynikające z księgi przychodów i rozchodów uzupełnione zgromadzonymi w toku postępowania dowodami (art. 23 § 2 O.p.). materiał dowodowy wskazuje, że podatnik dokonał sprzedaży tytoniu w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, sprzedaż miała charakter zarobkowy, była prowadzona we własnym imieniu i w sposób ciągły, a przychody z tego tytułu nie zostały zaliczone do innych źródeł przychodów. . Mając powyższe na uwadze nie sposób zgodzić się z zarzutem strony skarżącej, że organ podatkowe obu instancji ustaliły przychód w sposób dowolny, przede wszystkim w oparciu o decyzję Urzędu Celnego z [...] października 2011r., która to decyzja została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (sygn. akt III SA/Po 709/13). Należy zgodzić się z organami podatkowymi, że decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w [...]stanowiła jedno ze źródeł informacji w zakresie stwierdzenia faktu prowadzenia przez X.A internetowej sprzedaż tytoniu w miesiącu czerwcu 2010r. W powoływanym przez skarżącego rozstrzygnięciu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2014r. sygn. akt III SA/Po 709/13 (wyrok dostępny w bazie orzeczeń NSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Sąd uchylił decyzje organów celnych, ponieważ materiał dowodowy nie wskazywał jednoznacznie, czy podatnik dokonał sprzedaży wyrobów akcyzowych, natomiast Sąd nie zakwestionował ustaleń co do prowadzenia przez X.A internetowej sprzedaży tytoniu w miesiącu czerwcu 2010r. Za bezpodstawny należy uznać zarzut skarżącego, że rozstrzygnięcia organów zawierają błąd w ustaleniach faktycznych poprzez dowolne przyjęcie, iż skarżący sprzedał tytoń grodzki na 3 aukcjach [...]. Zdaniem Sądu organy podatkowe obu instancji, w oparciu o wyżej wskazany materiał dowodowy, zasadnie stwierdziły, że X.A używając nazwy użytkownika "[...]" dokonał w miesiącu czerwcu 2010r. sprzedaży tytoniu grodzkiego na 3 aukcjach internetowych w serwisie [...] w ilości 963 sztuk. Na podstawie informacji z Grupy [...] w zakresie prowizji od sprzedaży organy podatkowe prawidłowo ustalił dokładną ilość sprzedanych towarów. Ponadto wykazały, że na koncie użytkownika "[...]" nie odnotowano żadnych zwrotów prowizji, co zgodnie z regulaminem [...] oznacza, że transakcje sprzedaży tytoniu dokonane na 3 aukcjach zostały zrealizowane. Natomiast na podstawie informacji umieszczony na aukcjach przez skarżącego o cenniku opłat pocztowych i wysyłce towaru ustalono formy, a także sposobu dostarczenia towaru. Należy podkreślić, że skarżący konsekwentnie podnosząc, że nie dokonał sprzedaży tytoniu nie podważył skutecznie dokonanej przez organy oceny poszczególnych dowodów, nie przedstawił dowodów wskazujących na to, że ustalenia organów są błędne. Na marginesie Sąd pragnie wskazać, że wyrokiem z dnia 23 lipca 2014 r. sygn. akt I SA/ Po 46/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę X.A na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w[...] z dnia [...] listopada 2013 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] decyzją z dnia [....] sierpnia 2013 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od czerwca do grudnia 2010 r. Reasumując Sąd stwierdza, że ustalenia zawarte w zaskarżonych decyzjach zostały oparte na prawidłowo zebranych materiałach dowodowych, których ocena nie budzi żadnych zastrzeżeń. Trafnie również organy podatkowe zastosowały przepisy materialnego prawa podatkowego. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł, na podstawie art. 151 w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) jak w sentencji wyroku.